ესეიგი გინდა აგიხსნა.
კარგი, მოწიე ყურები

ეხლა რაც შეეხება გახსენებას, იმიტო გახსენდება უშუალედოები, რომ მართლა ეგრეა...
უკვე ვთქვი, რომ ქართველებმა ყველაფერი უსაშველო და უშუალედ ვიცით თქო...
შუალედი მოინახება, მაშინ როცა გაარკვევენ რაა გრძნობა, და ისწავლიან მის დაფასებას...
საერთოდ გრძნობა იმდენად ღრმაა, და იმდენად არაჩვეული რომ მაქსიმუმ სამჯერ თუ მოასწროს ადამიანმა მისი განცდა მთელი ცხოვრების განმავლობაში...
სიწრფელის მიხედვით თუ ვიმსჯელებს, ერთხელ იბადება ეგ გრძნობა... მაქსიმუმ ორჯერ...
ხო, ზოგი ძაან ტოპავს, პარებს ყველა კვირის ბოლოს იცვლიან...
ზოგი კიდე პირიქით, ვაიმე დედა ვინმემ არ გამლანძღოს ჩემი არა ქალიშვილობის გამოო, შეყვარებულს არ თანხმდება სექსზე, მერე ხდება უთანხმოების მიზეზი და შორდებიან. არადა ამ შეყვარებულს შეიძლება მართლა ძაან უყვარს,( ცოლად კი სხვადასვა პრობლემების გამო უგვიანდებოდეს მოყვანა,) უჩნდება უნდობლობა გოგოს მიმართ. არ მენდობა, გგონია რომ მივატოვებ? რა სიყვარულზეა ლაპარაკი?
მე პირადად ჩემი გამოცდილებიდან გეტყვი, რო მაქვს მშვენიერი შუალედი აღებული... ჩემი შეყვარებული თავიდანვე იყო გარკვეული იმაში, რომ უბრალოდ ვარ ცოტა "არათანამედროვე" (

) ტიპაჟი... ვარ ქრისტიანი და არანაირად არ მინდა ქრისტეს საიდუმლოს ვეზიარო არაქალიშვილმა. მე მაქვს ჩემი ცხოვრების პრინციპები და მორჩა. ეს იცოდა თავიდანვე და ვსიო... შესაბამისად არ მინდა არც ვფიქრობ. ეს არაა უნდობლობა... ეს არაა ტრადიცია... ან რამე მსგავსი... მართლა ძაან მიყვარს, ქალიშვილობას კი არა მთლიანად ჩემ თავს ვჩუქნი კაცო... არც მენანება.. რა უნდა დამენანოს ნეტა მისთვის...
და ნუ დაუშვათ, ისე მოხდა რო რაღაცა... ბლაბლაბლაბლა.... მერე დავშორდით...
არადა ეს ბლაბლაბლა იყო გრძნობა და არა ინსტიქტები და ცხოველური ჟინის ან ინტერესის დაკმაყოფილება....
ამ ყველაფრის მერე სხვას რო შევხვდე და შევიყვარო არ მექნება უფლება?
მექნება და თან როგორ...
და ეს ნიშნავს თუ არა რომ არის შუალედი? განა ეს ბოზობაა? ან კიდე განა ეს ე.წ."მონაზვნობაა"?
აუ, ეს რამდენი რამე დამიწერია კაცო... არადა თავიდან ვაპირებდი თქმას, დამირეკე და გეტყვი, მეზარება თავისუფალი თემის წერა თქო