რას ვიზამთ, ზოგიერთი იმას ირჩევს ცხოვრებაში, რაც უფრო ფასეულია ანუ საყვარელი საქმე და საწმუხაროდ გარბის ხან წონა, ხან თეძო და ხანაც წნევა, ნაკლებ დროს უთმობენ სხეულს და ზოგჯერ დრო სულ არ რჩებათ. და იქნე და მათი პრიორიტეტი და მისწრაფება სულაც არაა ტანწერწეტობა?
მე რომ არჩევანი მქონდეს სიმსუქნესა და წარმატებულ და საყვარელ საქმიანობას შორის, უმალ მეორეს ავრიჩევ და მოვკვდები ბედნიერი, კმაყოფილი და დახარჯული. ვისაც ჩემი დიიიიდიიიი და ცხიმიანი გვერდები არ მოეწონებოდა, დაე ბებერი და მყიფე ძვლების მეტი არაფერი ჰოქონოდა მოსაფერებელი და ჩასახუტებელი.
ან რა კატეგორიულობაა, ვერ იტან და ნუ შეხედავ. იქნებ ვიღაც შენც დაღვრალჭნილ ფეხებს ვერ ვიტან, რომ უარჰყოფს ხოლმე შარვალი შენი ან მოკლე კაბა არ ჩამივცა, არ მიხდებიო?! ვერ იტან, გაიხედე გვერდით რაა.
მე ჩემი გადასახედიდან ვმსჯელობ და სხვათაშორის ამრეზილი გაკვირვებაც დამიმსახურებია, რატომღაც ჰგონიათ რომ აუცილებლად ტორსიანი და შუშპარა ხალხი უნდა მომწონდეს "კრახმალიანი ჰაბიტუსით. რატომ აქვთ ასეთი ცუდი წარმოდგენა არ ვიცი.
ჩემს შვილს აუცილებლად დავიცავ ამ შეთითხნილი აზრებისგან და ახლა ყოველთვის ვიცავ მოზარდს, რომელსაც ვატყობ წონა ზუსტად თქვენნაირების გამო აკომპლექსებს და არარსებულ ზედმეტ კილოგრამებს ებრძვის ფსიქიკის და ხასიათის მოშლის დახმარებით.
ტუტურუცანობაა ეეს და არაფერი მეტი.

ჩემი მეგობარი უდიდესი მოცულობის გოგოა, საკმაოდ დიდი ხანი ვესაუბრებოდი, შევაცვლევინე ზოგი ხედვა, თუმცა რაც არ უნდოდა არ გააკეთა მაინც, მეც ბოლო-ბოლო ავდექი და ისეთი მოვიწონე, როგორიც იყო და იცით რა, ძაანაც ლამაზი და მიმზიდველი მეჩვენა, სექსუალურიც.
და როდესაც საკუთარი თავი ესასურველება, ძალიან ბევრი ბიჭის ყურადღებას გრძნობს, როდესაც არაა ეგეთ განწყობაზე, ვერაფერსაც გრძნობ, წონა კი ერთი და იგივე აქვს ამ დროს. მე თვითონ ვაკვრიდებოდი და ვამჩნევდი ამ ყველაფერს და რომ ვუთხარი დამეთანხმა, მეც ვატყობ ამ ყველაფერსო.
უბრალოდ გულში ჰქონდა ნამეტანი ზედმეტი წონა და ახლა აღარ ვემეგობრები....
მიკას "ბიგ გერლს იუ არ ბიუთიფულ" მინდოდა, მაგრამ ეს უფრო რითმულია და თან ტექსტი კაკ რაზ იმაზეა,რაზეც ახლა დავწერე ,ამიტომ ვისაც ჩემი ცელულიტები, ქონები და სახაშლამე მათლაფები არ გევასებათ, მოუსმინეთ და ცივი წყალიც დააყოლეთ
პიდარასტი ეძახე და კი ესმის.
მოკლედ, გასაწყვეტლები ვართ ერთ დღეს და ჩვენი სინსილა არაა დასატოვებელი.
* * *