ოჯახის შექმნა ყველაზე დიდი სისულელეა

ჩემი გადმოსახედიდან ოჯახის შექმნა (ცოლის მოყვანა/გათხოვება) ყველაზე დიდი სისულელეა რაც ადამიანმა შეიძლება გააკეთოს.

აი 35-40 წლისა თუ მოიყვან ცოლს მაშინ არის კარგი დრო. შვილი რომ გყავს კარგია. ბავშვს კიდევ ნორმალური გარემო უნდა კარგად რომ გაიზარდოს.

ქალი როდის უნდა გათხოვდეს არ ვიცი..

muchacha818

მე მორიელი ვარ და გავუგებთ,თან 35 წლის ასაკში მითუმეტეს.

resurgam
[quote]თევზებს კურო ჯობია,

ფულისტი და ჭამისტი კაცები არ მევასებიან.

ნატოშა

შენისთანა ზარმაცი ხომ მეორე არ დადის

აი ამიტომაა საჭირო ჯერ ერთად ცხოვრება ნახვა როგორია ურთიერთობა როცა ერთად იძინებთ იღვიძებთ ყოველდღე და მერე გათხოვებაზეც შეიძლება ფიქრი.

აბა ესე ჰაიდა და გათხოვდი, ყოველდღიური თანაცხოვრება როგორია რომ არ იცი .... მოკლედ მგონი ტყუილად ვლაპარაკობ

muchacha818


ოოოოპპპპააააააააააააააააა, რა გითხრა, არ მინდა შეურაწყოფა და ჭკუის რიგება გამომივიდეს ამიტომ ..........

შენ სიყვარულით არ გათხოვილხარ დამიჯერე, შენ ისეთს გაყევი როგორიც გაწყობდა და გჭირდებოდა, შენ თავს დააჯერე რომ გიყვარდა და ეხლა შედეგიც აირტყიიი და ნუ წუწუნებ, შენი ბრალია ყველაფერი. გარშემო ოჯახებია ერთმანეთის რითი ასიამოვნონ აღარ იციან 2-3 წლის მერეც კი, ასე რომ ვერ დაგამშვიდებ



რა მაცინებს სატირალია ტო, რამე დიდი ცრემლიანი სმაილი დამიგდეთ პოსტში.

Siеmensfun1

გაიხარე, მეც ძალიან მიყვარს ეგ ფრაზა : )

ერთი ანეგდოტი გამახსენდა:

თვითმფრინავი მოხვდება ავტოკატასტროფაში და გადარჩებიან - მიხო და ანჯელინა ჯოლი... გაცურავენ უკაცრიელ კუნძულზე.. 2 წელი მიხო ხერხავდა ანჯელინას.. ერთ დღეს ანჯელინა იღვიძებს და მიხო სანაპიროსთან სევდიანად ზის და ტირის.. რა გატირებსო? 2 წელია ანჯელინა ჯოლის ვხერხავ და ვერავის ვუყვებიო

ხოდა რა გეჩქარებატ ხალხო
ჩემს გარშემო 20-2 წლამდე ვინც გათხოვდა ცოლი მოიყვანა დღეს უკვე ან გასორებულია ან კონფლიქტი დ უთანხმოება აქვთ.

მოკლედ ისტორიება აქვთ გადახდელ\ნილი ისეტი სერიალებში რომაა
ჩემი ყურით თავად მატგან რომ არ მომესმინე აგ ამბები არც დავიჯერებდი.

აი მე ვატყობ რომ ჯერ კიდევ მიზიდავს ბავშური გასარტობები
კომპიუტერები, მობილურები, ველოსიპედები, თევზაობა, ბუნება
მოკლედ სხვა საფიქარლი მაქვს ჯერ და ზედმეტად ადრეა ჩემთვის ოჯახი.

ასე რომ ამაზე ჯერ არც კი ვფიქრობ.

ჯერ ეხლა მთავარია მოვაგროვო საკმარისი თანხა მერე ვნახოთ რა იქნება

rumpleteazer

კაიუს'. ესტ' ტაკოე დელო

nuca

საქართველოში ერთი მეორისგან არ განსხვავდება. ყოველ შემთხვევაში, მე მართლა ვერ ვხედავ განსხვავებას.
როცა ერთმანეთი გიყვართ, შტამპი ვერ მოგიმატებს პასუხისმგებლობის გრძნობას და სიყვარულს. და წასვლა თუ მოგინდება, შტამპი ვერ დაგაკავებს. მხოლოდ საბუთის გამო შენახულ ოჯახში ცხოვრებას, სჯობს სიკვდილამდე სვარკას უყურო. ამიტომ, ვათევერ.

Circus_Closet

შენ რა იცი რა იყო და რა არა


Danelia

ჩემი გონება ვერ მომწიფდა ჯერ იმისთვის რომ ბავშვზე და დედობაზე ვიფიქრო. ანუ მეშინია



Le Roi

ეჰ



MEGI_MEGI

სადაც ამდენი, ერთიც უნდა ვაღიარო, ერთხელ ასეთი რამეც კი მომივიდა აზრად, ნეტა ჩემმა ქმარმა რამე მიქაროს რომ წავიდე და თან ისე რო არ დამბრალდეს მეთქი
მაინც...
ცოდვა გამხელილი ჯობს


Tamarella

უკითხავად ვიცი რომ მარტოს არ გამიშვებს. სიმართლე გითხრა მეშინია კიდევაც რომ წავიდე. მეშინია იმის რომ თუნდაც იმ 1 კვირიანმა პაუზამ საბოლოოდ არ გადაწონოს ჩემი აზრი იქითკენ რომ მაგრად მივქარე იმით რო ოჯახი შევქმენი

აქედან არცერთი არ უშლის ოჯახს ხელს
ცოლთან ერთად არ შეიძლება თევზაობა? ან ველოსიპედით ქალაქგარეთ გასვლა?

ნატოშა

ლოლ

This post has been edited by rumpleteazer on 12 Sep 2010, 23:05

salamander

რომელი კაცი იკვებება ჰაერით? კურო ბუნჩულაა, სტაბილური, კეთილი, ნერვებს არ მოგიშლის და არ გაეჭვიანებს. ბულკია მოკლედ

rumpleteazer

ან 25 კაციან ჰეროიკ რაიდში წასვლა?


არა, ცოლთან მხოლოდ სერიოზული სიფათით უნდა იჯდე და მხოლოდ სამომავლო გეგმებზე უნდა ელაპარაკებოდე

აუ ვიღაცას ტYნაური უნდოდეს და თავისი ქალიშვილობის შენახვის გამო გათხოვდეს
ანდა ხუი ივო ზნაეტ თითონაც არ იცოდეს რა უნდა და გათხოვდეს ანდა ცოლი მოიყვანოს ეს იმას არ ნიშნავს რო ოჯახის შექმნა სისულელეა.


ცხოვრებაში თუ შენთვითონ არაფერი არა გაქ გაკეთებული და "მოულოდნელად" პასუხისმგებლობას იგრძნობ და ცხოვრებას აგინებ


აბა რა გეგონა ოჯახი? პირველ რიგში მოვალეობა.

ვინც "ოჯახდება" ჟიმაობის გამო და მერე 2 თვეში ტYნაური ბეზრდება ისინი მართლა არ უნდა დაოჯახებულიყვნენ.



ოჯახი არის პირველ რიგში სიყვარული...უნდა გიხაროდეს რო შენ ცოლთან (ქმართან) ერთად ხარ ყოველ დღე, ერთმანეთზე ზრუნავთ, ერთმანეთი გიყვართ.


ბოლო ბოლო სანამ დაოჯახდები უნდა იცხოვრო მაინც გოგოსთან (ბიჭთან) რო გაიგო რას წარმოადგენს ყოველდღიურ ცხოვრებაში...

This post has been edited by LionDark on 12 Sep 2010, 23:10

ბავშვობა მუდამ არ გრძელდება ... ბერდებიან მშობლები ... კარგია მშობლების კისერზე ჯდომა (როცა გილაგებენ სახლს, გირეცხავენ და გიუტოვებენ სარეცხს, გიმზადებენ სადილს გაძლევენ ჯიბის ფულს და შენ ამ დროს უაზროდ ხარჯავ ...) მაგრამ გარბის ეს დრო ... და ძალიან მალე სამწუხაროდ ... ხოდა სწორედ უნდა გამოიყენო ესა დრო ... ისწავლო და დაეუფლო საჭირო პროფესიას რომ როცა დრო მოვა გქონდეს შენი საყვარელი საქმე და ნორმალური ანაზღაურება (რაც დღევანდელ საქართველოში ძალიან ძნელია) და უნდა მიიღო იმდენი გამოცდილება რომ პარტნიორადაც ასეთივე ადამიანი აარციო და არ აყვე მარტო ჰორმონების ყივილს .... ხოდა 20-30 წლიან პერიოდში უნდა შექმნა ოჯახი (რადგან სულ მშობლები არ გეყოლება და რაც მალე ააწყობ შენ ბუდეს მით უკეთესი) ...
ხოდა თუ ბავშვობაში სწორი კურსი გქონდა არცეული და ცხოვრების თანამგზავრიც სწორედ აირჩიე ეგ პრობლემები აღარ გექნებატ ასე მწვავედ ... ანუ თუ სათანადო კვალიფიკაცია გაქვთ და სწორი პროფესია ნანახი ორივეს ანაზღაურება საკმარისი იქნება ბავშვის გადიისა და ოჯახის მეურნე ქალის დასაფინანსებლად ... რომლებიც ამ პრობლემებს მოგიხსნიან (რა თქმა უნდა შესაბამისი ანაზღაურების საფასურად) ხოლო თუ ეს ტკბილი ბავშვობის დრო ჭრიჭინასავით ჰარი ჰარალოზე გაატარე და არც პარტნიორი აარჩიე წინდახედულად (ისევე როგორც მან არ აარჩია ) მასინ მოგიწევთ ან ამ პრობლემების გადალახვა ან მშობლიურ კერაში დაბრუნება ... მაგრამ ვაი რომ ეს მშობლიური კერაც ნელნელა დაკარგავს თავის შესაძლებლობებს მშობლების დაბერებასტან ერთად ...

შვილი გააჩინე და ყველაფერს შეცვლის, ქმარიც უფრო სხვანაირი გახდება, არ მგონია ქმრის მიმართ გრძნობები გაგიხუნდა, შენ უბრალოდ რეალობას დაეჯახე რომელზეც მანამდე არ ფიქრობდი, ან ფიქრობდი მაგრამ ზუსტად ვერ აღიქვამდი რადგან თურმე დალაგებული სახლი და გამზადებული საჭმელი გხვდებოდა, ამ ყვალაფერს უნდა შეეგუო და ცხოვრება გაიხალისო მხოლოდ შენ შეგიძლია საკუთარ თავს უშველო