ღამით რომ აგიშარდება უაზრობაზე ტელეფონში...
წავედი კარგად იყავის რომ გეტყვის...
შენ რომ ტვინს შეუჭამ,სად მიდიხარ,არ წახვიდე...ბლა,ბლა...
არა უნდა წავიდე...ხვალ გნახავ საბოლოოდ...
მთელ ღამეს კოშმარად რომ გიქცევს...
მეორე დღეს,დილით 9 სთ-ზე რომ წამოგახტუნებს ზამთარში...
ნახვა...თავჩაღუნული რომ უხსნი რაღაცას...თან ცრემლები რომ მოგდის და არ გინდა შენიშნოს...
ამ დროს რომ გაეცინება და,არსად წასვლას არ ვაპირებდიო,რომ გეტყვის...
მოსდო ერთი უნდა მაგ დროს მაგრად

ნუ უკმინო მაინც....
მაგრამ მაგ მომენტში ისეთი გახარებული ხარ მისი არ წასვლით...

და სხვას არსდროს არ შეაწუხებს ის, რასაც შენი წუხილი ჰქვია-ო თქვა ჭილაძემ და დავეთანხმე მე...