დეპრესიული ვარ...მაგრამ ჩემი სამეგობრო ამას ვერც კი წარმოიდგენს

უბრალოდ მაგ დროს ყველას და ყველაფერს ვერიდები

საკუთარ თავთAნ მარტო ყოფნა,2-3 საინტერესო წიგნი,ბევრი ყავა და ძილი....
თუ სახლში ჩემებთAნ ყოფნა მიწევს მაგ დროს,დედა შენიშნავს აუცილებლად,თუმცა არ დამაყრის კითხვებს - რა გჭირს,რა გჭირს,რა დაგემართა იიიი....მეტიც,ყველანაირ საქმეს მარიდებს და აფრთხილებს ჩემებს,შეეშვითო...
სამეგობრო კი ჩემს გაუჩინარებას (ტლ-ს ზარებსაც არ ვპასუხობ ხოლმე .... ) სამეცადინოს მიაწერს...
შესაბამისად,დეპრესიული ნუკი მხოლოდ თავის თავს ვნებს

ანუ არა ვარ საშიში
და სხვას არსდროს არ შეაწუხებს ის, რასაც შენი წუხილი ჰქვია-ო თქვა ჭილაძემ და დავეთანხმე მე...