როცა ცუდად ხარ, რა ხდება ამ დროს

ცუდად ყოფნის დროს ყოველთვის მაქვს ერთი ნატვრა, რომელიც ვერადავერ ახდა. ალბათ ისეთ მომენტს ელოდება უარესი რომ წარმოუდგენელია და მაშინ ახდება

Pumped up kicks

როგორც უნდა ისე უნდა მოიქცეს

+1


მე პირიქით, მეგობრები, ახლობლები, ყველაზე კარგია ბავშვებთან......

This post has been edited by suntqvа on 11 Sep 2013, 00:34

Pumped up kicks

კარგზე უნდა იფიქრო , და ეს ცუდი დაივიწყო .................


უნდა შეეგუო იმ აზრს რომ აწი სხვანაირად იქნება ყველაფერი , და ნახავ რომ ცხოვრება მშვენიერია და 1000 სიურპრიზებითაა სავსე

ნერვებს და ჯამრთელობას მიხედეთ ხალხნო , არც ერთი ადამიანი არ ღირს იმათ რომ მისგამო გადაირიო და შენი ფსიქოლოგიური მდგომარეობა დაარღვიო. ჯამრთელობა არავის არ უნდა შეალიო!

პ.ს. მესმის ძნელია , მაგრამ ასეა საჭირო

კარგად ვერ ხარ

ოჰოო, ანუ სხვებზეც ზრუნავთ როცა იკეტებით და ამ დროს მარტო ყოფნას ამჯობინებთ თუ რა თქმა უნდა გარშემომყოფების თქვენ მიმართ დამოკიდებულებებში ეჭვი არ გეპარებათ(რომ თუ დაუძახებთ და როცა, დაგეხმარებიან(...) თუ არა და სხვა რამეშია მაშინ საქმე

მეც მარტო ყოფნა, ტრაკულად ყოფნის მიზეზის გაანალიზება მირჩევნია და სასწრაფო ზომების მიღება ეს უფრო გონივრულია და მშველის ვიდრე ''შე საწყალო'' მზერა და ''რით დაგეხმარო'' ამბები

იფიქრე იმაზე რაც შენში დადებით ემოციას იწვევს...

იფიქრე იმაზე რაც შენს ცხოვრებას აზრს აძლევს...

ძალიან ხშირად ვყოფილვარ იგივე სიტუაციაში და ყოველთვის მქონდა სურვილი საყვარელი ადამაინი ყოფილიყო გვერდით და დავემშვიდებინე... მაგრამ რომ დავფიქრდი მივხვდი, ის საყვარელი ადამიანი რომ მაგ დროს ჩემს გვერდით იყოს და უბრალოდ ჩამიხუტოს ყველაფერი ცუდი თავისით გაქრება და ცუდად აღარ ვიქნები... ანუ თუ ტანჯვა და ფიქრი გირჩევნია ჯობია მაგ დროს საყვარელი ადამიანი გვერდით არ გყავდეს... მისი შენთან ყოფნა დაგამშვიდებს არადა ამ დროს სულაც არ გინდა დამშვიდება უბრალოდ გირჩევნია ცუდად იყო... ეწუწუნო შენს თავს, იტირო და ა.შ. ამ უარყოფით ემოციებს საყვარელ ადამიანთან ვერ გადმოსცემ მთლიანად და დარჩები "ნიხვატკაში" ნუ იფიქრებ რომ მის მიმართ გრძნობების განელების ნიშანია...

ისე ლომი ხომ არ ხარ, შემთხვევით ? გვჩვევია ტრაგიკული როლის მორგება, ბუზისგან სპილოს ვქმნით, გვგონია რომ ესაა დასასრული, თითქოს გვსიამოვნებს კიდეც რომ ჩვენთვის სხვებისგან მალულად ვტირით და მთელს გულს და სულს ამოვაყოლებთ ხოლმე დარდს... არადა ფსიქოლოგიურად ძალიან ძლიერები ვართ, გვინდა რომ ეს სხვებმაც დაინახონ , მაგრამ ისიც გვინდა რომ არსებობდეს ჩვენზე ძლიერი რომელთანაც ვიქნებით სუსტები, რომელიც ამ დროს მოვა და დაგვარწმუნებს რომ ყველაფერი კარგად იქნება

რა ძალა მედგა...

sangria808

ძალიან ცუდია ვინც მასე ფიქრობთ,
იმაზე არ გიფიქრიათ რომ თქვენს საყვარელ ადამიანს ზუსტადაც რომ უნდა,მძიმე წუთებში თქვენ გვერდზე იყოს?
მე მეგონა მარტო ჩემი იყო არანორმალური,ეგ რომ მითხრა ძალიან მეწყინა.
თურმე რამდენნი ყოფილხართ

ამ დროს მინდა ყველაფერი დავამსხვრიო, რაც ხელში მომხვდება.
ან სასწრაფოდ გავიდე გარეთ, თუ შენობაში ვარ )) სუფთა ჰაერზე ტვინს ჟანგბადი უკეთესად მიეწოდება.

დავჭკვიანდი. პირველი მეთოდისთვის დიდი ხანია არ მიმიმართავს.


This post has been edited by donaldos taoba on 11 Sep 2013, 16:23

"თორმეტი ზარბაზანი ქუხს და მძვინვარებს"

ისა და ცუდად რატო უნდა ვიყო? მაგ ცუდად ყოფნას ვიკიდებ და ვაგრძელებ ცხოვრებას

არაა ეს ქალი და მამაკაცის თემა.

+1