სიხარული, მომენტი როცა ტირილამდე გიხარია

"ჭეშმარიტ სულიერ მდგომარეობას არ შეუძლია წარგვტაცოს სიხარული. ჩვენს ეკლესიაში მიუღებელია ცრემლი სიხარულის გარეშე"

/არქიმანდრიტი ემილიანე (ვაფიდისი)/

კი,მქონია.
მიტირია ბედნიერებისგან.მაგრამ რატომღაც ყოველთვის ჩემს ქვეცნობიერში ამ ბედნიერების სიხარულს თან ახლდა სხვისთვის აუხსნელი და თითქმის შეუმჩნეველი სევდა.
ალბათ სევდა იმისა რომ ესეც წარმავალია.

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

.
მთელი დღე მათი ოთახიდან აი რა მაქვს აი რა მაქვს აი რა მაქვს აი რა მაქვს..

ვეცადე ვეცადე და ვერაფერი გავიხსენე.

ბავშვობაში გერმანიიდან ნამდვილი პისტოლეტის პლასტმასის რეპლიკა ჩამომიტანეს მშობლებმა
მაშინ უნდა ძალიან გამხარებოდა ძალიან წესით მარა აღარ მახსოვს.

This post has been edited by mexico on 16 Jul 2026, 11:37

ცოტაოდენ ჯიდო ვაიბრუნკინიჩემისოფელიაე აკუი: მუდლის ჯურტელზე:

"საკუთარ ცოდვებზე ტირილი, უპირველესად, გულისხმობს უდიდეს სიხარულს.

ამ დროს ჩვენი გულის მდგომარეობა ისეთია, რომ მხოლოდ სასიხარულო აზრები გვეწვევა ხოლმე და სასიხარულო აზრები გამოდის ჩვენგანაც"

/არქიმანდრიტი ემილიანე (ვაფიდისი)/