შუადღე მშვიდობისა

ბედნიერების შიში (სათავე უბედურების შიშია) გენეტიკურია და მე დედის ხაზით გადმომეცა. ხასიათის თვისებებით უფრო მამას ვგავარ - ზღვარგადასული ოპტიმიზმით და ეს მეორე პირველს ანეიტრალებდა და სულ ერეოდა.
სულ ასეთი მახსოვდა მამა

სირთულეებს არ გვახვევდა და სულ მქონდა მისი იმედი...
მერე ყველაფერი აირია...
საკუთარ თავს ვიბრუნებ, კორექტირებულს - საფუძვლიანი ოპტიმისტი ვხდები და ბედნიერების კომპლექსი მოვიშორე.
მე ვამაყობ საკუთარი თავით

უბედნიერესი ვიქნები თუ ჩემ მშობლებსაც მივცემ ამის საფუძველს...დედას განსაკუთრებით...დავტანჯე(თ)...
2 კვირაში ინგლისურს ვიწყებ.
ვსიო! მორჩა! აღარ მაქვს დასაკარგი დრო.
წარმატებულ და ნაყოფიერ დღეს გისურვებთ
This post has been edited by სუფთა*დაფა on 19 Sep 2014, 13:20