კარგი იყო ბავშVობა
პატარა და მეტიჩარა ვიყავი..რაღაცნაირი..გათამამებული და მამიკოს გოგო...
ქერა გრძელი თმებით, ლურჯი ვეებერთელა თვალებით, 2 დიდი კბილით და დაბალი მე....
ფანჯრის რაფაზე ვჯდებოდი და იქ ველოდებოდი ხოლმე მამა როცა აგვიანებდა სამსახურიდან..რამდენჯერ დამძინებია.
ძალიან ჩუმი ვიყავი და თითქმის არ ვლაპარაკობდი. სამაგიეროდ ყველას და ყველაფერ გაშეშებული, გაფართოებული თვალებით ვუყურებდი
გრძელნაწნავებიანი და ფრიადოსანი ნუკი. ყოველთვის მოწესრიგებული და ყველაზე მშვიდი...
მაგრამ დრო მალე გავიდა და მერე ვნანობდი ნეტავ სხვანაირი ვყოფილიყავი მეთქი.. ის ტკივილი ასე არ მეტკინებოდა...
მოკლედ, დაბადებიდან 16 წლამდე ძალიან ბედნიეირ ბავშVი ვიყავი და მსიამოვნებს ის ნუკი....
16 წლიდან 18 წალმდე არ ვარსებობდი....
მერე ავდექი ფეხზე. შეცვლილი...
მაგრამ ყველანნაირ ბავშვობას მაინც ამწამინდელი ბედნიერება გადაწონის

.......
დრეს მართლა როგო ბედნიერი ვარ... მიკვირს ^_^
და სხვას არსდროს არ შეაწუხებს ის, რასაც შენი წუხილი ჰქვია-ო თქვა ჭილაძემ და დავეთანხმე მე...