maritunaმარ..იცი როგორ მეზარება საპირსპირო არგუმენტები რო მოგიყვანო?

ეგ სირაქლემას და თავის დაიმედების პოზიციას უფრო გავს

))
თემას რაც შეეხება- ბედნიერება პირობითი მცნებაა..მუდმივად გინდა რამე ახალი, რამე მიზნის მიღწევა რომ ბედნიერად იგრძნო თავი

არ არსებობს აბსოლუტური ბედნიერება. მთამსვლელი მთის წვერზე რო ადის მაინც რაღაც აკლია და უფრო დიდი მწვერვალი უნდა

) ნუ მერე ზოგი ვარდება და ფეხებს იმტვრევს

ანალოგიურად..
ოჯახი..მატერიალური ..და ასე შემდეგ...საშინლად მოსაწყენი ხდება და ყოველდღიურობაში გადადის..
იყიდი ახალ მანქანას- აღფრთოვანებული ხარ რაღაც პერიორი..ერთ დღეს აღმოაჩენ რო გარეცხვაც გეზარება და უბრალოდ ნივთია..
მეორე ნახევარი? (მაგარი უაზრო სიტყვაა) ბაზარი არაა...რაღაც პერიოდი გიხარია, სხვაგან ხარ..და ასე შემდეგ. მერე უკვე ნაკლოვანებებს ამჩნევ..არ მოგწონს რაღაცეები (ხვრინავს, ოთახში ეწევა, ტანსაცმელს ყრის.... ნუ დაქალ/ძმაკაცების ფაქტორი და ნათესაობა(განსაკუთრებით სიიიდედრი) ხო საერთოდ..შესაბამისად გამოჩნდება უცებ ვინმე ნატაშა/ხორხე და კვირაში ერთხელ მაინც ბედნიერი ხარ რა

:D ცოტახნით..
ერთი სიტყვით იდეალური რეცეპტი-
მიზანი- ამ მიზნის მიღწევა- სიგარეტის გაბოლება- ახალი მიზანი... და ასე მუდმივად

)
შედეგი- თვითკმაყოფილი ბედნიერი იდიოტი