მოყოლა არც მე.. მარა წერა კი....
კაროჩე... 1987 წელია ზუსტად მახსოვს რა... მე, შავი გივია, ნუგზარა და ნუგზარას ბიჭი გიორგი ბელარუსიიდან რუსეთში გადავდივარ ავტობუსით რა...
ნუგზარას მაგარი ბიზნესი ქონდა რუსეთში აწყობილი... და ბელარუსიიდან კიდე ლევი ტავარი გადაქონდა ხოლმე ჭრელი სუმკებით...
ჰოდა ბიჭიც მოეზარდა 19 წლის იყო... უკვე წვერიც გაუზშირდა და გოგოებზეც იწევდა... სადაც კაი ძუძუს დაინახავდა სულ თვალს აყოლებდა ხოლმე... მამამისი კიდე ხელს წამოარტყამდა ხოლმე შე შებოლძაღლო რძე მოგინდა არა შე ვირიშვილოვო და ჩვენ ყოველ შემორტყმაზე ვიცინოდით...
ჰოდა გადავედით რუსეთში როგორც იქნა და დავბინავდით... შემოდგომა იყო, მაგრამ კაი სუსხიანი ღამე იყო მახსოვს და გიორგი გავაგზავნეთ კალბასზე და პურზე ...
წავიდა ეს შობელძაღლი და აღარ ბრუნდება.... თურმე მაღაზიაში ვიღაც გოგო მოსწონებია და პოლიციის ვიღაცა ყოფილა ის გოგო და წაიყვანეს განყოფილებაში...
4-5 იყო ღამის, როცა განყოფილებიდან გიორგი წამოვიყვანეთ... ნუგზარა აჯვავდა და აჯვავდა.. არ უნდა იცოდე ვის რა უთხრა შე შობელძაღლოვო...
ჰოდა იმ პოლიციელს ჩავუბრატდით იმ ღამე საკაიფოდ დავლიეთ და რამე და მერე კარგადაც გვაგულავა... და ამ მამამიფსმულმა ის გოგოც დაითრია და ცოლად ყავს ეხლა.. რუსეთში ცხოვრობენ....
ნუგზარამაც თავისი ბიზნესები უფრო წინ წაწია და ესე...
არადა სულ კარგის ტრაკი ვაგინეთ იმ ღამეს...
ზოგი ჭირი მარგებელიაო...