ჰოდა ბედნიერებაც (თუ ასეთი რამ მართლა არსებობს) ეგაა, რასაც უსმენ იმას აკეთებ და ბუნებრივად გრძნობ თავს.
როცა რჩები და უბედური ხარ, როცა მიდიხარ და მაინც უბედური ხარ. ან ბრუნდები იქ სადაც ერთ დროს ცუდად იგრძენი თავი, აპრიორი ისევ იგივე მოხდება. ეგაა დილემა. ტკივილი გადასატანია მაინც ხომ? მერე ვიშველიებთ ჯადოსნურ იარაღს -დროს და ლაგდება მეტ-ნაკლებად. უსაშველო მტერს გაუჩნდაო ბებიაჩემი იტყოდა

...