ქვეტექსტომანია, გჭირთ

მაშინ გასაგებად გადმოეცი რას გულისხმობ ამ თემით. შენც რებუსებით ხომ არ უნდა ილაპარაკო, მარტო შენ რომ იცოდე მისი აზრი და სხვამ არავინ.

არჩევანის თავისუფლებას ვაძლევ ხალხს

SNYPI

თანაც, პირველი პოსტის წაკითხვის გარეშე.
სათაურიც საკმარისი იყო კონტექსტის მისახვედრად.

SNYPI
Damnoc

ევოლუციური(ისტორიული ხანის ოღონდ) იქნება ეგ. ქალი სავარაუდოდ უსაქმური იყო და ბევრ წერილს წერდა შეყვარებულს ადრე. კაცი კიდევ პირიქით, შეიძლება 2 თვეში ერთხელ გამოეგზავნა მაქსიმუმ - რისიც მრავალი მიზეზი იყო, ან ჯარი ან რამე სხვა. ასე რომ 2 თვე რო ერთი წერილი გიდევს ქალს, იმდენჯერ წაიკითხავ და ისეთ ქვეტექსტებს მოძებნი რო რავი.

ჰოდა ეხლა დღეს კიდევ დაღლილი რო ხარ სამსახურში და მომწერე-მომწერეო რო გეუბნება ქალი, მიწერ და მერე რო უკირკიტებს წამებში გაგზავნილ ტექსტს, აი ეგაა ტვინის ჩარხვა. კაი მესმის წერილს რო მართლა 3 საათი ვწერდე, ყველა სიტყვას დავუკვირდებოდი რო ქვეტექსტებიც ჩამედო შიგ. აი წამებში გაგზავნილ ტექსტს რათ უნდა მარჩიელობა...

This post has been edited by Virtuslb on 6 Dec 2018, 13:35

SNYPI

თემის არსი თუ გასაგებად არ ჩამოაყალიბე, მაშინ გახსნის აზრი?

I SPY

და ეს ყველაფერი ბავშვზე რომელსაც მხოლოდ და მხოლოდ ერთი ქრომოსომით მეტი აქვს
რა საშინელებაა

sაlოmეa

შენ რა გგონია რამდენი ქრომოსომაა განსხვავება ადამიანსა და მაიმუნს შორის? ეს არგუმენტი მკლავს რა.

ადამიანის და მაიმუნის გენეტიკური მასალის 98% ემთხვევა
მერე?
მე ეს თეორია მკლავს

ადამიანის და მაიმუნის გენეტიკური მასალის 98% ემთხვევა
მერე?
მე ეს თეორია მკლავს

ანუ ქრომოსომებში ოდნავი განსხვავებაც კი ნიშნავს, რომ ადამიანი აღარაა ის ცხოველი.

ცხადია ეხლა მე კატასაც არ ვექცევი ცუდად. ძალიან მიყვარს კატები. უბრალოდ არგუმენტია უაზრო, რომ მერე რა მოხდა თუ ქრომოსომებში ოდნავი განსხვავებაა, ადამიანი ხომ მაინცააო.

არიან ალბათ ისეთებიც, დაუნის სინდრომიანი შვილი ნაკლებად რომ ეყვარებათ და ქუჩაში გაყვანის შერცხვებათ, აივანზე გაასეირნებენ ხოლმე.

ზოგს მგონი ზედმეტი კი არა, საერთოდ არ აქვს ქრომოსომები. გაურკვეველი ეტიმოლოგიის არსებები პოსტავენ.

~Annabelle°Haunting~

ნაკლებად რატო მეყვარება. კატა რო მყავდეს ისიც მეყვარება და შვილმა რა დააშავა? უბრალოდ ცოდოა რა. წარმოვიდგენ, რომ კატა მყავს სახლში, ოღონდ ჩემი სისხლის. და კატის ყოლა ჩემი ოცნებაა. თუმცა ზოგადად ცოდოა სოციალური კუთხით. ჯობია კატა გყავდეს. მაგრამ საზოგადოების აზრს თუ დაიკიდებ, მაშინ შვილი შვილია.

This post has been edited by Virtuslb on 6 Dec 2018, 18:06

Virtuslb


შენ რა შუაში ხარ?

საზოგადოების აზრს რა მნიშვნელობა აქვს, როცა შვილის ჯანმრთელობას ეხება საქმე, ცოტა გაუგებარია. დანაშაულია დაუნის სინდრომიანი შვილის ყოლა თუ რამენაირად სათაკილო, სასირცხვილო ან გასაკიცხი?

~Annabelle°Haunting~

მე მაქვს ასეთი აზროვნება - "მე ვაზროვნებ, მაშასადამე ვვარსებობ". ადამიანი, რომელიც ვერ აზროვნებს, ის ადამიანი არაა. ანუ სჯობს უფეხო და უხელო იყოს, ვიდრე უინტელექტო. მეორეს მხრივ ეს არ ნიშნავს იმას, რომ მისი ცემის ან მოკვლის უფლება გვაქვს. ცხოველები ხომ გვიყვარს, ზოგს კატა უყვარს, ზოგს ძაღლი და თავს ევლება.

სათაკილოს რაც შეეხება, მაშ რა განსხვავებაა კატა რო გყავდეს ან ძაღლი, იმისგან, რომ გყავდეს დაუნის სინდრომიანი ბავშვი? განსხვავება ისაა, რომ კატა კატაა, ანუ ისაა, რაც არის გარეგნულად. დაუნის სინდრომიანი კი ის არაა, რაცაა გარეგნულად. ცოდოა რა. საშინელებაა როცა იცი, რომ შენ შვილზე ხალხს გული შესტკივა, საცოდავია და ა.შ. კი, მესმის, შეიძლება არავინ არაფერი ცუდი არ უთხრას, მაგრამ უფრო შეცოდების გამო. თანაც, ვერ ექნება ნორმალური ცხოვრება, ვერ ექნება ნორმალური რომანტიული ურთიერთობები, ვერ იქორწინებს და ა.შ.

This post has been edited by Virtuslb on 6 Dec 2018, 18:44

ქვეტექსტს გააჩნია. თუ დიპლომატიურად ამბობ კარგია და თუ გამოცანებით საუბრობ ცუდია ://

და ეს ყველაფერი ბავშვზე რომელსაც მხოლოდ და მხოლოდ ერთი ქრომოსომით მეტი აქვს
რა საშინელებაა

სამწუხაროა ბომბორ ..





....................

კვესტომანია წავიკითხე და მეთქი იმაზეა სანამ დაგანახებს ათასი კვესტი რომ უნდა გაიარო