სიყვარულის შიში

............................................................................................

This post has been edited by snis on 4 Jan 2020, 14:05

რადგან შიშიდან გამომდინარე იქცევა ასე, ნორმა არ არის. ახალი ტრავმირებულია ეტყობა, მაგრამ დროებითია ხოლმე ასეთი მდგომარეობა და გადალახვის შემდეგ, ორმაგად ძლიერი ადამიანი გამოდის სიტუაციიდან.

ჰელგა

აი ამაში ვერ დაგეთანხმები. სულ ერთი 3 თუ 4 ჯერ მქონდა აი ასეთი მოულოდნელი გრძნობა. ხოდა სიყვარულს მე სწორედ მაგას ვარქმევ. როცა ადამიანი მოგწონს ისეთი როგორიც არის ყოველგვარი გადაკეთების გარეშე.
ყოველ ჯერზე მეგონა ვსიო აი ვიპოვე. მაგრამ რო არ გამოდიოდა არაფერი ( შორიდან ტრფობის მეტი), ვხვდებოდი რომ შევცდი. მე მგონი ეს მანამ გაგრძელდება სანამ მართლა ჩემ მეორე მეს არ ვიპოვი ( ანუ შესაფერისს) ან მასთან მაქს. მიახლოებულს. არ მახასიათებს ჩაციკვლა და იი, ჩემი ოცნების პრინცი და იდიოტობა. ცალმხრივი ყველაფერი მეჯავრება.

This post has been edited by stylee on 4 Jan 2020, 13:49

.............................................................................................................

This post has been edited by snis on 4 Jan 2020, 14:04

სიყვარულის შიში რეალურად არსებობს, ცდებით პატივცემულებო...
აქ ცალმხრივი სიყვარული არავის უხსენებია ხო? ა ხოო არასოდეს განგიცდიათ ალბათ, როგორ გეკადრებათ, რომ გამოტყდეთ მაგაში, თავმოყვარეობას მწარედ ურტყამს მაინც.
სიყვარული არ არის ნორმალური მდგომარეობა...ცალმხრივი საერთოდ ალბათ უფრო ჟინი და შეპყრობილობაა..მინდა მინდა მინდაა...გინდა არა ჩემი ფეხები...
ვისაც ეშინია სიყვარულის, ეშინია ვალდებულებების, მიჯაჭვულობის, დამოკიდებულების...ბევრს კი ხავიან ქოუჩები სიყვარული თუა, უნდა გაათავისუფლო და ყველაფერი მისცეო...უკაცრავად, ვერაა ეგრე რა.
ერთადერთხელ მიყვარდა და ეგეც თავბედი ვიწყევლე )) დავცინოდი თავიდან ყურადღებას არ ვაქცევდი, მეკიდა და კი ამახია ბოლოს სახე...ხდება ხოლმე ეგრეც

სახე არა ის აგახიათ. ისევ დგები და აგრძელებ გზას. ანდა ვაბშე რატო უნდა დაეცე, რო ხედავ რო ეგოისტობს და საბანს თავისკენ ექაჩება, ეგრევე უნდა დაასტოპო.

stylee
ადგომა არ ნიშნავს, რომ სახე ახეული არ გრჩება. ყველა სხვადასხვანაირად რეაგირებს. ფაქტია არ მოვმკვდარვარ მაგრამ მაგ ტრავმისგან ვერ გავთავისუფლდები ვერასოდეს, სულ ესაა...დრო კურნავს არა შუშუ

მეც

მე გამომიცდია

This post has been edited by ჰელგა on 6 Jan 2020, 09:53

შიში შეიქმს სიყვარულსა
ხომ ამბობს რუსთაველი?
შიშის გარეშე არანაირი სიყვარული არ არსებობს
მე ახლა გავითავისე შოთას სიტყვები, აი, სკოლაში მეფიქრა, რა!
ჰოდა ახლა საშიში კაცები მიყვარს

სწორმა ვერსიამაც გაიჟღერა

მე კიდევ მგონია ზუსტად რომ შემცვლელები არ არსებობენ. მაგრამ ეს ტრაგედია არაა, პირიქითაც კი, რადგან მას/მათ ვერასდროს დაკარგავ.

Universe

არსებობენ, არსებობენ, ასაკში ზუსტად იმას ხვდები რომ სისულელეა ამ რაღაცების გადრამატულება, ადამიანები მიდიან და მოდიან ჩვენ ცხოვრებაში ჰო და ძალიანაც ნორმალურია ეს პროცესი, რა ვქნა თუ ჩემი მინუსია სიახლეებთან ადაპტირება რომ არ მიჭირს იყოს მაშინ გულში და წარმოსახვაში ვინც არ უნდა იყოს შენ რეალობას მაინც ის ადამიანები ქმნიან ვინც ირგვლივ გახვევია

++++++++++++

+1

მანდრაჟი ქვია მაგას, "სიყვარულის შიში" მეცნიერულად ჟღერს, რაღაც ფობიასავით.
ურთიერთობის ინიციირების თუ ეშინია ადამიანს, სავარაუდოდ, უარისა და იმედგაცრუების გამო, ეგ ჩვეულებრივი ამბავია, ნორმას არ დავარქმევდი.