გოიმი, სოფლელი გოგო მინდა

Asklipiodotaa
უცნაურია. მე შენ ადგილზე ცოტა.. ცოტა სხვანაირად ვიქნებოდი. დეპრესია მექნებოდა ალბათ. რიავიცი. მე ძალიან მიჭირს ადამიანების დაკარგვა.
როდესაც ეჩვევი ადამიანს, ყოველდღე ხედავ, ელაპარაკები, ემესიჯები და სულ ერთად ხართ და უცებ ვსიო, თვალის დახამხამებაში ქრება ამაზე უფრო დიდი ტკივილი ცოტაა ქვეყანაზე. სრული ქაოსი, შიში, სინანული და სევდა. ყველაფერი იმას გახსენებს. აბსოლუტურად ყველა ნივთი და ყველა სიტყვა. საშინელებაა.

მარა მერე ნელნელა მიდის ეს ყველაფერი და სევდის ჩრდილიღა რჩება

ადრე მეტენებოდა ერთი სოფლელი გოგო. ქირით იყო რომ გავიცანი, ერთხელ ყავა მომიდუღა და ჭიქაში შედედებული რაღაც დაცურავდა. მერე თავის ტრუსიკი დამალა ჩემ ლოგინში, მოკლედ ყველაფერს ეცადა და ვერაფერი გამოუვიდა.
ბოლოს მამამისი გამაცნო, მამამისი ალალი და პირდაპირი კაცი იყო, ეგრევე მითხრა რომ ჩემი გოგო ბოზიაო. თუ მოიყვან ცოლად 3 სულ ცხვარს გაჩუქებო. მაგრად ვიქეიფე და გამოვიპარე იქედან. მერე მეძებდნენ და გვარის შეცვლა მინდოდა.

თბილისში სოფლელის მეტი რა არის?...

უმეტესობა სოფლებიდან თბილისში მოდიან სასწავლებლად...

dryade

საქართველოში კარგი გოგოს გაცნობის ყველაზე კარგი ადგილი არის კარგი სამსახური ან კარგი უნივერსიტეტი...

შემდგომ ადგილს იკავებს ტრენინგ ცენტრები, სხვადასხვა სპორტული თუ ფიტნეს წრეები...

კინო და თეატრზე ვერ ვიტყოდი კარგ გასაცნობ ადგილს არც საქართველოში არც მის გარეთ იმიტომ რომ მანდ ძირითადად წყვილები მიდიან უკვე ან ყველა თავისთვისაა... ახლა უკნიდან თუ წინიდან ჯდომის დროს თუ არ მიადე თითი ან არ კითხე რამე მაგ შემთხვევის გარდა...

ინტერნეტ გაცნობა კიდე საქართველოში მაინც და მაინც არაა განვითარებული...

This post has been edited by Brock on 7 Jan 2020, 01:49

მას მერე ბევრი წელი გავიდა, მანამდე იყო დიდი ემოცია და თავისით წამოსული ცრემლებიც
მაგრამ არ იყო სიყვარული
მოთუმეტეს ორმხრივი,რადგან ორმხრივი სიყვარული გამორიცხულია დასრულდეს - ყოველშემთხვევაში ამ ეტაპზე ეგრე ვფიქრობ

Asklipiodotaa

მაშინ გასაგებია. წლებს მაინც თავისი მიაქვს. ყოველთვის ასეა. დრო ტკივილსაც და სიხარულსაც ასწორებს ზღვის დონეზე.
სიყვარული შეიძლება არც მე მქონია, მივეჩვიე უბრალოდ. ვფიქრობ სიყვარული არამყარი რამეა, დაუყრდნობელი. მოვა და წავა ისევ. მიჩვევა უფრო ნაღდია, სულ შენთან არის მიჩვევა და არსად მიდის. თან უფრო რეალურად ხედავ ადამიანს, იმას თუ როგორ იკვეთება მისი პიროვნება ნელნელა. ამის საპირისპიროდ, როცა გიყვარს სიყვარულის ობიექტის ცუდ თვისებებს ვერ ამჩნევ, ხოლო როცა სიყვარული გტოვებს ხელში გრჩება ჩვეულებრივი ცოდვილი რომელიც აქამდე ღმერთი გეგონა. ამიტომ მიჩვევით აწყობილი ურთიერთობა ჯობს სიყვარულზე დაფუძვნებულ ურთიერთობას. პირველი მყარია როგორც რკინა, ხოლო მეორე არამდგრადი როგორც ამინდი.

ძაან გადავეშვი ფილოსოფიაში მგონი მარა ასე ვფიქრობ

~Annabelle°Haunting~

მაინც ძაან კაი გოგო ხარ...

ისე, სწორედ შენ გამოგიყვანეთ ყველაზე მაგრა ყველაზე მაგარი ფემინომწყობრიდან და დაუჯერებლად არნახულად აგავიშვიშეთ ისე, რასაც ბევრი შენი აქაური ფორუმფრენდი ვერც კი წარმოიდგენდა, და მხოლოდ ამადაც კი ღირდა ჩემი და მმდეის აქოური ღვაწლმოსილი მურთაზომოღვაწეობა, რომლის მურაზოუპრინციპულესმა ტაქტიკამ და სტრატეგიამ ყველაზე საუკეთესო მურთაზომოლოდინებზე მეტადაც კი გაამართლა...



Asklipiodotaa

ვინც შეამჩნია, ყველა გაგვექცა პირდაპირდისკუსიული ვირტკონტაქტისგან მე და მმდეის და კუხნაში ჩაიკეტა (გამოსასწორებლად, წესივრულ-ტრადიციულ ცოლად ან საცოლედ საქცევად ), შეგვრჩნენ ოდენ ექსტრადაუმორჩილებელი აუღებელი ფემინოციხე-სიმაგრეები თავისი კოშკურებიდან კანტი-კუნტად სროულობადი ფემინოპოსტებით და შიდა ტერიტორიულ მთელ პერიმეტრზე პერმანენტულად ჩართული ფემინოჰანგებიანი ვიშვიშ-სირენებით...

This post has been edited by kodeqsi on 7 Jan 2020, 04:35

MeTamashiMinda

თბილიში, სხვაგან სად უნდა იშოვნო.

შედი და სავსეა კონსულტანტებით მარკეტები. ნუ, ყველა არ არი გოიმი, მაგრამ თუ მოინდომებ, აარჩევ ვინმეს.