შეყვარებულობანას თამაში

რა ასაკში უნდა დაამთავრო ზოგადად? ანუ აი დავუშვად გყავს ვიღაც გოგო რომელიც გიყვარს და ერთად დადიხართ სადღაც და თან სწავლობთ ან მუშაობთ და კომფორტულად ხართ. ანუ რაღაც პერიოდში ხო ამოწურავ ამ კომფორტს და მერე ან დაშორდებით ან პროსტა "ერთად" იქნებით როგორც შეყვარებულები არადა სინამდვილეში უბრალოდ უცნაური ახლო მეგობრობა გექნებათ. ხოდა, რა ასაკში არის ყველაზე კარგი ეს ბავშვური რაღაცეები რო დაამთავრო? ანუ ვგულისხმობ რო ვინმეზე დაქორწინდე და long term რაღაცეებზე დაიწყო ფიქრი და უფრო პასუხისმგებლიანი გახდე რაღაცეებზე, თინეიჯერობის ფაზიდან რო საბოლოოდ გამოხვიდე. საერთოდ ღირს შემდეგ ფაზაზე გადასვლა? თუ ეგეც უაზრობა გამოვა საბოლოო ჯამში? ბევრ ზრდასრულ ტიპს ვხედავ ვინც პასუხისმგებლიანი გახდა მარა ეხლა უკან დაბრუნება უნდათ შეყვარებულობანა რო ითამაშონ ისევ იმიტომ რომ თავიანთი ცხოვრება ეზიზღებათ უკვე და ცდილობენ რამით გაექცნენ დეპრესიულ რუტინას, ხოდა აი ეგ მაშინებს რო თითქოს ყველა გზა მაინც ერთი ###ობისკენ მიდის და დამაკვალიანეთ, იქნებ ვცდები და უკეთესია ყველაფერი

შეყვარებულობანას ზოგეირთი ძალიან მაგრად თამაშობს
დაჟე მე რომ ნარდს ვთამაშობ იმაზე კარგად

ეგ ასაკი ინდივიდუალურია და ყველა სხვადასხვა ასაკში იწყებს გრძელვადიან და უფრო სერიოზულ ურთიერთობებზე ფიქრს. ალბათ პირველი, რაც ამას განაპირობებს არის ადამიანი, ვისთანაც ურთიერთობ...

...........................

არ არის პრობლემა .
ბავშვს წაიყავნ ბაღში
მერე გამოუვლი მოიყვან
მერე ხელებს დაბან აჭმევ
მერე დასვამ მოაყოლებ ამბებს
მერე წაუკითხავ რაღაცეებს და გააფერადებთ ერთად
მერე ზღაპრებს მოუყვები დააძინებ ,
მერე შენც დაიძინებ .

masha

:დ

ეგრე მეგონა მეც ყოველთვის, პროსტა ხანდახან ისეა რო თუ ვერ გადალახავ ამ შიშებს მაინც არაფერი არ გამოდის. ისეა თითქოს გათვლილი არ გაქ დაშორება მარა რახან ამ ნაბიჯის გადადგმა არ გინდა, მაინც უეჭველი გამოწერილი გაქ და რამეს მაინც მოიგონებ რო დაშორდეთ. ანუ დასაწყისშივე მაქეთკენ რო მიდის ურთიერთობა, ვფიქრობ უკვე ###ობაა (ისე არ ვიცი "მაქეთკენ" სწორია თუ არა გრამატიკულად და სწორად როგორ უნდა დავწერო მასწავლეთ :შ)

რატომ უნდა დაასრულო?! შეგიძლია მთელი ცხოვრება ,,ითამაშო შეყვარებულობანა", ქორწინების მერეც.

მაგარი თემები იხსნება აქ

ძალიან საინტერესო
თან

Katana_
შენ ჩემ საინტერესო თემებშია რ პოსტავ და ეგდე აქ

ალბათ, ამ ეტაპზე უკვე მაშინ ხარ გადასული როცა ხვდები რომ მზად ხარ ძაღლს მოუარო...

ყოველთვის მიკვირდა როგორ იცოდნენ ამ ადამიანებმა რა უნდოდათ წლები გადიოდა მე მიჭირდა საკუთარი თავის და სურვილების გაგება / მოწოდების პოვნა, თურმე მოეშვი, არაფერიც არ იციან უბრალოდ თავებს იტყუებენ...

cosmia

შემოვიტანო ბლენდერი?

მეორეც?

PANTALONE
ოოო, მაქვს, ჩოფერიც

რა საძაგელი ხარ, საკუთარი თავის შეცნობა ეგეთი მარტივი საქმეა? ამაში წლები მაქვს დახარჯული და ათასი ღლეობა მიკეთებია კიდევ პროცესში, თან გარანტიაც არ მაქვს რომ ერთხელაც არ აღმოვაჩენ რომ ის რაც მინდა თურმე სულაც არ მინდა

cosmia

რაც მთავარია, საინტერესო ხომ იყო?

ჰოო, თქვენ კი გაგეცინათ, მაგრამ ეგრეა
ერთ ბიჭთან მიმოწერა სულ წავშალე, ნუ როცა უკვე დავასრულეთ ურთიერთობა არც ისე კარგად.
და ერთხელ წავაწყდი რაღაც წერილს, რომელიც თურმე არ წამიშლია
გამახსენდა ის მომენტი, და მივხვდი, რომ მთელი ეს თამაში იყო იდალური და ნამდვილ ურთიერთობასაც კი სჯობდა.
არის ნიჭიერი ხალხი.

cosmia

აბა სხვა როგორ აბა სხვანაირათ შეიძლებოდა ყოფილიყო?