როგორ უნდა მიხვდე, რომ ის აი ისაა

თუ ეს შეკითხვა დაგებადათ ესეიგი "ის" მართლაც "ისაა"

დოლორეს
შეგრძნებებს ვერ ვენდობი, თან ჩემსას


erfiro

ჰო და როგორ უნდა მიხვდე თქო, მე მიჭირს გავერკვე ხოლმე რა მინდა, რომ გავარკვევ რაც მინდა მერე მიღება პრობლემა არ არის, თორემ ჩამწარება რომ მდომოდა აქამდე მოვიტეხდი კისერს და ვიქნებოდი ქმარს გაშორებული შვილიანი 31 წლის მდედრი. უხვად მაქვს კომპლექსები და გამიჭირდება ოჯახის დანგრევის გადატანა, მაგრამ ჩემი ხასიათიც რომ ვიცი სიყალბეშიც ვერ გავქაჩავ, ერთ ხუთ წელიწადში შეიძლება უკეთ გავუგო საკუთარ თავს, მოვიცდი სხვა გამოსავალი არ მაქვს

მე ის უფრო მაინტერესებს, როგორ უნდა მიხვდე რომ ის ის არაა, თორემ ის რომ ის არის ამას მივხვდი უკვე დიდი ხანია.

~Annabelle°Haunting~

მარტივია, რაღაც მომენტში აანალიზებ რომ შენ გესმის მისი და ის უბრალოდ ამით ტკბება მაშინ როცა ის გარტყმაში არაა შენ რა გინდა და რას გრძნობ; ხვდები რომ იმდენად პროგნოზირებადია შენთვის რომ ნერვებზე თამაშობს ეს ყველაფერი; გიკირკიტებს, გიწყებს ტონკად და მერე უკვე უხეშად(თუ დროზე არ მოცელე) შენი თავისუფლების შეზღუდვას, რატომ თქვი, რა საქციელია ახლა ეს, ხომ შეგეძლო ნორმალურად, ხშირად იყენებს ზედსართავ სახელს ''ნორმალური'' შენთან საუბრისას, მე ამაზე ვიჭრები, მიჭირს სუნთქვა ჭაობში და ვაღებ ფანჯრებს საიდანაც ვყრი ყველაფერს, სხვათა შორის არც სახლში და არც ცხოვრებაში არ მაქვს არც ზედმეტი ნივთები რასაც არ ვიყენებ და არც ზედმეტი ადამიანები, ტანსაცმელი ფეხსაცმელი კოსმეტიკა მიყვარს გაჩუქება ან გადაყრა ჩემთვის ეს რელაქსია. ვცდილობ ტონუსში ვიყო და შევინარჩუნოო ეს ხაზი! მეორე საკითხია რამდენად ბედნიერი ხარ ბაზარი არაა მაგრამ საკუთარ პიროვნებაზე უარის თქმას და ვინმეს გაგრძელებად ქცევას მირჩევნია სიმარტოვეში ამომხდეს სული!

რა მაინტერესებს, ის ვერ ხვდება შენ რომ ის ხარ?
რომ შევიპყროთ ვაწამოთ და მივახვედროთ?

კიდევ ერთხელ გადაიკითხე ჩემი პოსტი...

ძალიან მარტივად და ლაკონურად მიწერია...


პ.ს. მე შენ ადგილას ტანკს გავეპრანჭებოდი

ძაან ჩაამამარდაშვილე

თუ იცი რომ ის ისაა, მოკიდე ხელი და დააბი კუხნაში კოდექსას და მმდეის ჯინაზე


ესეც ბონუსი ჩამოუყალიბებლებისთვის



This post has been edited by erfiro on 23 Feb 2020, 18:44

cosmia

დრო გიჩვენებს ალბათ...

cosmia

ჯერ არ შეგხვედრია ის ადამიანი ესეიგი

მეც სულ ეგრე ვიყავი ნეტა ეს ისაა? სულ ეჭვებში ვიყავი

მააგრამ დგება მომენტი როცა ხვდები ადამიანს რომელთანაც ზუსტად იცი რა გინდა, დარწმუნებული ხარ შენს თავში და თან ზუსტად მაშინ ხვდები მართლა არ არის ერთი ცხოვრება საკმარისი ამ გრძნობისთვის, არც წლებს შეუცვლია რამე პირიქით უფრო მყარდება გრძნობა, ჩემს შემთხვევაში ეგრეა და 10 წლის მერეც მკითხე გრძნობებთან დაკავშირებით და მაშინ უფრო დიდი სტაჟით გიპასუხებ

თემა გახსნილია მიწაზე ფეხზე დგომის არამდგრადი პათოსით...

რეალობა კი ასეთია: თუ გინდა გაიგო ის ისაა თუ არა, იქნება ეს პირად ურთ-ში თუ მეგობრობაში, ეგ უნდა დაადგინო იმის და მიხედვით თუ ადამიანი რამდენად გიდგას ან არ გიდგას გვერძე კარგ და ცუდ დროს, ჭირში თუ ლხინში რის შედეგადაც დგინდება შენ მასთან მართლა სულიერი კავშირი გაქვს და მას შენთან როგორც პიროვნებასთან ყოფნა ხიბლავს და დროის ყველა მონაკვეთში რეალურად მართლა მზად არის გაგამხნევოს, მოტივაცია მოგცეს ცხოვრების, ზურგი გაგიმაგროს თუ ის შენთან პონტის გამოა ან შენ ის იმიტომ გეჩვენება ის ისაა (მცდარად) რომ უბრალოდ მაგ მომენტში შეყვარებული ხარ...

This post has been edited by Brock on 23 Feb 2020, 21:53

როცა გიყვარს, ყველა ვარიანტში გგონია, რო ის ისაა.
მაგრამ მთელცხოვრებიანი გარანტია არ მოჰყვება არავის)

თუმცა შესაძლებელია გარკვეული მაქინაციების შედეგად ძალიანაც კომფორტული და დიდხნიანი იყოს ურთიერთობა. მით უმეტეს, თუ თავგადასავლების მოძებნა ურთიერთობის შიგნით დამუღამებული გაქვს და გარეთ აღარ ეძებ.

მაგრამ მაინც - "ნუ მიეყრდნობით":)))

ვერ მიხვდები
...................................

erfiro

დამასწრებდა ვინმე -ტირანია ტანკი

საყვარელია და ჭკვიანი მარა ტირანია, შენ ვერ ამჩნევ მარა მე ვამჩნევ მერე რა რომ ვარია ისრიმ მაყვალში უყვარს, აქვს ეგ დიდი ნაკლი და ან შემოვაკვდები ან შემომაკვდება, ამიტომ მე პას თუ გინდა ორივე ცოცხლები და ბედნიერები ვიყოთ ცალ-ცალკე

chipmunck*
მიხარია შენი ამბები ჩიპი თუ სასწორი მიხვდა ამას მერწყულს რა ჭირი ეტაკება ასე 40 წლის ასაკისთვის მაინც ჩამოვყალიბდები თუ არა და სუროგაცია მერე არც არაფერში დამჭირდებიან მამრები

Brock
ეგრე მე ორი სუპერჭკვიანი მამრი მყავს ცხოვრებაში რომლებიც ხელის გულზე მატარებენ, მერე? ვამხნევებთ ერთმანეთს, გვერდით ვუდგავართ ყველაფერში და ეს სიტყვები არაა, რეალურად ეგრეა, მე ასეთი მეგობრები მყავს, ვანებივრებ მზრუნველობით მათაც და მეც ანალოგიურად განებივრებული ვარ, ეგ მეგობრობაა და არა სიყვარული, სხვანაირი სიყვარული მგონი ქალ-მამაკაცურ ურთიერთობებში ცოტა სხვა რამეცაა საჭირო რომ მიხვდე რომ ის ისაა

სერაფიტი

არ ვეყრდნობი, ამ გადაწყვეტილებას ალბათ ცხოვრებაში ძალიან რთულად მივიღებ, თუ მივიღე საერთოდ

უიმეეეე...

მაგფერი ბუნჩულა და დადებითი სულ სამი მეგულება ამხელა ფორუმზე

ერთი მოდერია,(აქაური არა) ყველა გოგოს რომ მოსწონს

დალშე, კარლსონი და გენადი


ტანკის ტირანობა არ გეიშვა ღობის იქით

როცა გეშინია, როგორ გრძნობ?

ან როცა გიხარია, რა იცი რომ გიხარია? :დ


შეგრძნებაა. უყურებ და წარმოგიდგება როგორ ატარებთ მთელ ცხოვრებას ერთად. როგორ ბერდებით ერთად. ძალიან სასიამოვნო სხვათაშორის.

მაგრამ გამიზნულად არ უნდა ეძებო ესეთი შეგრძნებები მემგონი. გამიზნულად შეყვარებული ან ქმარი/ცოლი რომ გინდა, გეტყობა და ნორმალური ადამიანი აღარ გეკარება. ერთი გოგო მყავდა ადრე, კაი გოგო იყო, მარა აი იმენა ძაან უნდოდა რომ შეყვარებულები ვყოფილიყავით, და რაც მეტად უნდოდა იმას, მით მეტად არ მინდოდა მე.

ჰოდა... იცხოვრე და აცადე რა. ცოტა მეტი ეგოიზმიცაა საჭირო. საკუთარი კმაყოფილებიდან გამომდინარე უნდა მოძრაობდე. მით უფრო ბედნიერი იქნები კაცი ქალთან, რაც უფრო ბედნიერი ხარ შენ. ჩემი აზრით. ქალი რომ გააბედნიერო და ცხოვრება "გაულამასო", ჯერ თვითონ, თავად, საკუთარ ტყავში და საკუთარი ხელით აწყობილ გარემოში (სოციალურში და ეკონომიკურში) უნდა იყო ბედნიერი.

სხვა სხვის ომში ბრძენი ვარ.

erfiro
აბა მე რას მერჩის? ისე ამჭრის არ დავუცხობ ხაჭაპურებს და ასეთი ორი იმერელის ურთიერთობა რა ურთიერთობაა?



аnderson
მეც ეგრე სხვების ამბების დალაგება და დიაგნოზირება უმარტივესია ჩემთვის დისტანციიდან ჩემივე საქმეში რას ვგრძნობ უჩლუნგესი ვარ ხოლმე, ტფუ

t-90 მოი აქ

დროულად...

მერე ისთე არ გამევიდეს - ბევრი ვეცადე შენთვისო და ძლივს გამევიდა ჩემთვისო