elchi -ს თავგადასავლები

გულსუსტმა კაცუნებმა და წიკვინა ქალებმა არ წაიკითხოთ.
წამოგცდებათ რამე და ახლავე იცოდეთ, ინდიელ შამანს შევალოცინე.
აქა ბლომად არიან ეგენი.
დაიმახსოვრეთ, მაშინვე გაგიხმებათ კლავიატურა
+18.

ახლა დალოცვილ კახეთში უნდა წაგიყვანოთ.

შობა მოდის იანვრის შვიდში.
ახალი შეუღლებული ვარ.
"მთავარი საქმე" უკვე გაკეთებული მაქვს, კახელებთან ვალი მოხდილია, ფეხმძიმედ მყავს მეუღლე.
დაგვპატიჟეს დალოცვილ კახეთში.
თელავთან მიბმულია ის სოფელი, შალაური ჰქვია.
წავედით.
ისე მოხდა, რომ პარსაკევს საღამოსთვის ჩავედი მეუღლესთან და "დედიკოსთან" ერთად ჩემი მეუღლის პაპა-ბაბოსთან.
დანარჩენები იგვიანებენ.
ღამით სიმამრი ჩამოვიდა დეიდასთან და დეიდაშვილებთან ერთად.

გათენდა ლამაზი დილა, სუსხი აქვს, მაგრამ კავკასიონიდან ისეთი სილამაზე გიყურებს, გითბობს გულს და გახარებს ქართველს.
ამავე დროს იძულებულს გხდის, ადგე ფეხზე და შეირგო ცხოვრება.
კაი თოვლი დევს.

ელოდებოდნენ დანარჩენ ოჯახის წევრებსაც.
უნდა ჩამოსულიყვნენ უფროსი სიძეები თავისი მონაგრით და მერმე კიდევ უმცროსებიც უნდა მოსულიყვნენ პატარა უჭულ-ბუჭულებით.
ამასთან ერთად, შვილიშვილები უნდა ჰხლებოდენ პაპაი-ბებოი ოჯახსა.
მოხდა ისე, რომ ოთხი კაცი ვართ დილაუთენია საღორესთან.
ჩემმა სიმამრმა, ქათამს რო ჰკლავენ იმას ვერ შევხედავო და ამ "მკვლელობას" ვერ დავესწრებიო, წავიდა და აივანზე გადაინაცვლა ტახტზე./ტახტები ყველას აქვს "პლოშადკაზე"/
წამოწვა ტახტზე და იქიდან გვიმზერს.

ვინღა დავრჩით?
ჩემი მეუღლის პაპა, რომელიც შრომამ და ცხოვრებამ გამოლია მთელი 80 წელი, მეუღლის დეიდაშვილი, რომელიც პირველად არის "ღორის ქელეხზე" და მესამე, თქვენი გიორგი-ელჩი.
გამოსავალს ვერ ვხედავ, ღორი უნდა დაიკლას, მაგრამ მაგასაც თავის წესი რომ აქვს, ბევრი დამეთანხმებით.
200 კილოზე მეტია ბოლობოლო.
სიმინდის ღერღილით გამოტყუებულს, წავფხანე მუცელზე და დავიხელთე უკანა ფეხი, ამოვატრიალე და დავითას ვთხოვე დამხმარებოდა, მეორე ფეხი ჯვარედინად გადეჭდო და დაეჭირა უკანა ფეხები.
წინა საყრდენი ფეხი მარცხენა ხელით მიჭირავს და პაპას ყურით ჰყავს დაჭერილი ამხელა ცხოველი.
მარჯვენაში სახლიდან წაღებული გალესილი ინგლისური სტილის გრძელი დანა მაქვს.
ვიცი რომ ეს ყველაფერი ძალიან მცირე დროში უნდა მოხდეს, რადგანაც "დამსწრე საზოგადოება" ვერ აკმაყოფილებს მოთხოვნებს.
ორნაირად შეიძლება ღორის დაკვლა.
ერთია ყელის გამოჭრა, მერე სასულის ამორთმევით, მეორეა პირდაპირ გულში ჩარტყმით.
მეორე ავარჩიე.
დარტყმა იყო და დავითამ რომ სისხლი დაინახა:
-რა ჰქენი შე ტარტაროზო, ცოცხალ არსებას დანა როგორ დაარტყიო და ხელი გაუშვა გაკოჭილ ღორს.
/პირველად იყო ღორის დაკვლაზე თავის ცხოვრებაში და ვერ წარმოედგინა, თუ რა უნდა მომხდარიყო. იმ პერიოდში ეკლესიების აღდგენებზე მუშაობდა./
შეგიძლიათ წარმოიდგინოთ, 200კგ-ზე მეტი წონის ღორი რას იზამდა დანადარტყმული, როცა ხელს არავინ უშლის მოძრაობაში?
სულ დალეწა იქაურობა.
მიანგრ-მოანგრია მთელი "სეტკა-ზაბორები", დააწვინა დაბლა ყველა მეტრანახევრის სიმაღლე მცენარე ეზოზე/გადაკრეჭილ ვარდებს ვგულისხმობ/
როგორც იქნა, დავიჭირე და მოვკალი.
მართლა მოვკალი, იმას დაკვლა აღარ ერქვა.
ამოსვრილი ვიყავი ტალახში და სისხლში.
სადაც არ უნდა წავიდე, ყოველთვის მიმაქვს გამოსაცვლელი ტანსაცმელი.
იმჟამადაც ისრე მოხდა "სპორტიულები" მქონდა წაღებული.
გამოვედი უკვე სუფთა "იუნიფორმით" და მკვდარ ღორთან დამსწრე საზოგადოების თავმჯდომარეს, ანუ მეუღლის პაპას ვეკითხები:
-სანდრო პაპა, აქვე ახლოს ნათესავები გყაავთ, ან ისეთი მეზობლები, რომლებსაც ამ ეზო-კარზე მოესვლებათთქო?
-რამდენიც გინდა, მე მინდოდა სიძეებს გაგეკეთებინათ ყველაფერიო, რადგანაც სხვები დროულათ არ მოვიდნენ, დაგახმარებ ორ კაცსაო.
გადასძახა გვერდზე ეზოში ნათესავებს, გადმოდით დახმარება გვჭირდებაო.
გადმოიდნენ სანდალა და ბიძინა.
იმ "მკვდარს" გაკეთება რომ სჭირდება, ეგეც ყველამ იცით.
ჰოოდედა, შევდეთ "იაშიკებზე" და პუტკუნაი გარუჯვას ვუპირეებთ.
მდუღარე და ქაფქაფა წყალი ვასხით, მერმე ჯვალოს "მეშოკით" შავათბეთ.
ჯაგარი გავაძრეთ რაც შეგვეძლო.
მერე "პრიმუსის"დროც მოიდააააა.
ჰოდა, ამაზე კაი მომენტს სადა ვნახამდი?
დავითას /ეს ის პერსონაა, რომელმაც ხელი გაუშვა მომაკვდავს და თან ტარტაროზები გვიწოდა./ვეუბნები:
-ბიჯო, ახლა მაგას რომ უყურებ, მკვდარია ეგა, თორემ როცა გავჭრით, მერე განახებ ძარღვები ცოცხალი ექნება, და ამიტომ უკანა ფეხები მაგრა დაუჭირე, სანდალას თვალები არ წააყრევინოს, ფეხის გაქნევისასთქო, მაინც იქნევს მეთქი.
დამიჯერა. LOOOL
მიადგა უკნიდან და აჩაჩხული უჭირავს უკანა ფეხები.
ეს სანდალა კიდე გაქანებული ტრუსავს "პრიმუსით", მიადგება დავითას, წაუღუნავს დაბლა "პრიმუსს" და აგრძელებს ღორის იოლად დაწვას.
მესამე "კრუგზე" ეკითხება:
-ბიჯოოო, ვერა ხედამ, ფეხებში რო მედები, მიიწი იქითა, ან რას ამოგიჩრია ეს ფეხებიო.
იმანაც უპასუხა:
-სიძემ მითხრა, დაკლულმა ღორმა ფეხის ქნევა იცის და მაგრა დაიჭირეო.
ე, მანდ დეეცა ყველა ძირსა. LOOOL
-ბიჯო, მაგ ქალაქელმა/ჩემზე/, როგო გაჭამა, მაგაი უნდა მიმხვდარიყავიო.
/თითქოს დავითა, სოფლად იყო აღზრდილი./
ეწყინა და სიტყვითაც მითხრა:
-შენგან არ მოველოდიო.
-ძმაო, არც მე ველოდებოდი, დანადარტყმულ ღორს ხელს თუ გაუშვებდითქო.
- კაი, დავივიწყოთ რაც მოხდა, მოდი მომეხმარე, დაჭრა უნდა დავიწყოთ და სანამ გავჭრით, ფეხები უნდა დავაჭრათ, ეხლავე სჯობია გავასუფთავოთ, მერე ქალების საწვალებელი, რომ არ გახდეს, წადი და სარდაფში ექნებათ მოხუცებს მარწყვის საპონი/მაშინ იყო ხოლმე ეგეთი საპონი/ და "მაჩალკა" ექნებათ კიდევ, აქვე დავბანთ და ქალებიც აღარ იწვალებენ.
დაღუნა თავი და წავიდა.
ვიფიქრე, მიხვდა რომ მეტი მომივიდა და აღარ შემეპასუხა.
სიმართლე გითხრათ, ვინანე.
არ გადის ათი წუთი, სარდაფიდან ამოვიდა და მეკითხება:
-მარწყვის საპონი და "მაჩალკა" ვერ ვიპოვე და სარეცხის საპონი და "გუბკა" წავაოოო?
-ამოიტანე და სანდალას მიეცი, იმან იცის წავა თუ არა თქო.
ამოიტანა და ხელებში აწვდის:
-აჰა, და დაბანეთ ფეხებიო.
სანდალა და კიდევ ბევრი, "დასაბმელები" დახდნენ.
მოკლედ არ ვაპატიე ჩემი "ამოთუთხვნა".

ამასობაში, დანარჩენი სიძეებიც მოიდნეეეეეეენ, თავიანთი წვრილშვილითა.
იციან თბილისელებმა ტაქტიკა, თუ როდის უნდა მივიდნენ მზამზარეულზე.
იცით, რომ თბილისელი სოფლელი ვარ.LOOOL

დაიყარა დიდძალი მწვადი წალამზე,
მანამდე დავჭერით ნაწილებად და გადავუგზავნეთ შესაბამის "დეპარტამენტებს", დახარისხებული ხორცი.
ქალებმა მიჰხედეს თავის საქმეს და გადაანაწილეს შესაბამისად.
დილაადრიან, ცვარიან მწვადს, რა სჯობს?
ჩამოვჯექით ეზოში და დავიწყეთ მწვადაობა.
სამი ჭიქა ორნახადი რომ ვდრუზე, მივხვდი რომ საღამომდე ვერ მივაღწევდი, თუ დროულად ღვინოზე არ გადავიდოდი.
დანარჩენები ჭაჭას ურახუნებდნენ.

კერძოდ კახეთში, ერთი კაი ჩვევა აქვთ, ღორის დაკვლისას, საღამოს, როცა ხალხი იკრიბება ყაურმაზე, თავის მწვადებიან-ხაშლამიან სუფრაზე, ხინკალის გაკეთებაც იციან.
ქართლში გავიზარდე და ჩვენთან მაგ დროს ხინკალს არ აკეთებდნენ.
ვუყურებ ამ ხალხს, რომლებიც "დროულად" მოვიდნენ ოჯახში და მიეძალნენ მწვადსა, ვჰკითხე ჩემს თავსა:
-ავყვე ახლა ამათ არყის სმაში?
-მეორე მემ მიპასუხა, არ მიჰქაროვო.
გავერიდე შექმნილ სიტუაციას.

ბიძინამ შემატყო მოწყენილობა და მეუბნება:
-წამო ჯიგარო კაი რამე უნდა გაჩვენოვო.
დილაადრიან არაყის გამოხდა დაუწყია, "ზავოდი" ჰქონდა გაკეთებული, გარბოდა ხოლმე ცეცხლის შესაკეთებლად და იმიტომაც გვტოვებდა წამიერად.
მის სახელს ზედმეტსახელის გარეშე იმიტომ ვწერ, რომ შარშან წავიდა ის კაცი.
აღარ არის.
ისე, ყველამ იცით, რომ საქართველოში თავის საკუთარი სახელით, ანუ რაც პასპორტში უწერია, მხოლოდ 3%-ს მიმართავენ.
შერქმეული სახელები გვაქვს ბევრს.
გადავედი ბიძინას ეზოზე და კაი ცხელი საიაც გეახელით ალუმინის "კრუშკით".
ესენი კიდევ ერთმანეთს დახოცვას უპირებენ, მიადგნენ ორნახად ჭაჭას და თავებს არა სზოგამენ.
შუა დღეა.
დარეტიანებული დადის ყველა, ორის გარდა.
მე და პაპა ეზოზე ვართ და ვსაუბრობთ.
პაპა ნერვიულობს:
-რაღა ვქნა კაცო, საღამოს ხალხი მოვა, ოჯახიდან სათამადე კაცი არა მყავს, 80 წლის კაცი, მე ხო ვერ ვიქნები თამადაო.
-სანდრო პაპა, მაიტა ჩამაბარე ეგ თანამდებობა და ჩემზე იყვეს დანარჩენი.
-შაძლეებ?
-მაიყვა და ნახამ.
ჰოო, ეს არ დამავიწყდეს.
დავითა ოთხჯერ გადმოიღეს "სეტკებიდან", სარეცხივით იყო გადაფენილი მეზობლის ღობეზე, დანარჩენები კიდე მოწამლული თაგვებივით დადიოდნენ, ან ჭაჭა ნაჭამი ჭუკებიც წავა მათთან შესადარებლად. LOOOL
სხვებს გაგუდულებს ეძინათ.
საღამოს დაახლოებით 40 სტუმარი ეწვია ოჯახს.
ძირითადად ნათესავები და ახლო მეზობლები.
წარუდგინა სანდრო პაპამ ჩემი თავი დამსწრე საზოგადოებას, თუ ვინ ვიყავი და ერთდროულად, იმავე ჭიქაში, თამადობაც მომილოცა და ამკიდა ძიენ დიდი პასუხისმგებლობა.
მივყევი და მოვიშველე ის დიდი გამოცდილება, რომელიც მამაჩემისგან და ჩემი პაპისგან ვიცოდი.
აეწყო სუფრა.
კიდევ ერთი, კახელებმა ყველა სადღეგრძელოს შემდეგ სიმღერა იციან.
მართლა კარგად მღეროდნენ.
კარგი დრო ვატარეთ, გოგოებმა დაუკრეს გიტარა-პიანინოზე, ყველა ვაცეკვე და მხიარული ამბებიც არ დავაკელი..
გადიან ნელნელა და ერთი მეუბნება:
-შენდა თავად, ვინც ხვალ ჩემ ეზოზე არ მოიდეს, დილის ექვს საათზე, იმი ასე და ისეო.
აქეთ სიდედრს ვეკითხები:
-ვინ არი ეს შავი კაცი და სადა მპატიჟებსთქო?
-ეგა ჩემი ბიძაშვილია, ხვალ ღორის დაკვლაზე გეძახისო.
-ან კონვერტში ჩაედო მოწვევა, ან კიდევ "ტელეგრამა" გამოეგზავნა, რატომ შეწუხდა, ასე რად გაისარჯათქო.
დილით, დაგინებულ დროს თამაზასთან ვიყავი.
მერე, იგივე განმეორდა საღამოს დაშლა-არმოშლისა რო ვსთქვით, ერთმა მაგათმა ბიძაშვილმა კიდე დამითქვა შეხვედრა, თავის დაგინებიანად.
ოთხი დღე ვკლავდით ღორებს და მერე დაგინება მიდიოდა, მეორე დილისთვის.
ყველა სუფრაზე მე მნიშნავდნენ თამადად.
გამთენიისას ძილში ჩამესმის:
-ადე კაცო გაიღვიძე, წავიყვანოთ ე ბიჭი, თორე საჯიშე ღორი და ფრინველი აღარ დატოვეს ჩემებმაო.
სიდედრი აღვიძებდა სიმამრს. LOOOL
ე.ი. წუწურაქი სიდედრი მყაამს. LOOOL

პ.ს. ეს არ დამავიწყდეს.
4 ღამე გავათენეთ და ცალკე საძინებელი გამოგვიყვეს ახალყოილნს/ხევსურული სიტყვაა ახალყოილი, ახალ დაქორწინებულს ნიშნავს/
-გინდა თუ არა მომეფერეო, ამიტყდა და აღარ მასვენებს.
-გოგოოო, შეხედე როგორ გვიყურებს ისა?
-ვინა ბიჭო?
-აიხედე ზევით, რანაირი თვალებით იყურება.
-მერეა და ორივე ცელქი და მოუსვენარი ბავშვები ვართ, იმის დროს ჩამოვარდება ეგა და თავში დაგვეცემა.
ყველა ოთახში სტალინის გადიდებული სურათები ეკიდათ.
მაინცა და მაინც იმ საძინებელში ის სურათი იყო "რასტრელიაც ნახუი" რომ ჰქვია.
-ამას ახლა ჩამოვხსნი, წავიღებ ოთახის კუთხეში, შევატრიალებ, მივაყუდებ და დილით ისევ დავკიდებ.
-იცოდე სხვანაირად ვერაფერს შევძლებ.
-დაკიდება არ დაგავიწყდეს, პაპას ეწყინებაო.
-რას ამბობ გოგო, ისეთი დაკიდება ვიცი რო...........

ეპიკური თემაა იმენნა.

ბატონო ელჩო, ვლოგები რო გააკეთოთ იუთუბზე და ვერბალურად მოგვიყვეთ ეგ ისტორიები არ გინდათ? მაგხელა ტექსტის წამკითხავი აქ 1-2 კაცი თუ იქნება მარტო.

მე ბოლომდე წავიკითხე, სულ ილია ჭავჭავაძის "ნიკოლოზ გოსტაშაბიშვილივით " წავიდა წაკითხული)))

SabArch

მაქვს YOUTUBE-ზე ჩემი არხი, თვითონ გამიხსნეს.
მე არ მომითხოვია.
ეტყობა ჩემი დადებული ვიდეოების რაოდენობამ რაღაც მაგათ დაწესებულ ზღვარს გადააჭარბა და ბლოგი გამიკეთეს.

ასზე მეტი ვიდეო მაქვს დადებული.
ასეთ რამეს გეტყვით.
ჯერ ვწერდი და არ სჯეროდათ, მერე სურათების გადაღება დავიწყე და გამოქვეყნება, ეგ ფოტოშოფიაო, ავიღე და ვიდეოები დავდე და დავამუნჯე ყველა "ურწმუნო თომა".
საქმე რაშია?
პირველი ვიდეო როცა დავდე 30-მა დამიწერა რომ უმაგრესია.
ამ დროს თავისუფლად შემიძლია ვნახო რამდენს აქვს ნანახი ის ვიდეო.
სამი ნახვა იყო და სამივე ჩემი.
ამიტომ აზრი არა აქვს ჩემს "ყბედობას" მეგობარო.
აქ კიდევ ვისაც უნდა წაიკითხავს, ვისაც არა და "გადართოს სხვა არხზე".
მდიდარი ფორუმი გვაქვს, აქ ბევრი ინფოს მოპოვება შეიძლება.

პ.ს. ამის წაკითხვას შტერული სერიალების და პორნოგრაფიის ყურება ურჩევნია ბევრს.

This post has been edited by elchi on 24 Oct 2021, 09:18

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

ყოველ წელს ღორის ქელეხი გვქონდა სოფელში, ბოლნისში. სულ ცოტა 3 ღორს ვუყენებდით წირვას და საკმაოდ იყრიდა ხალხი თავს ჩვენთან. პაპაჩემი ძალიან დიდ ღორებს ზრდიდა და 4-6 კაცი მაინც უნდოდა დაკვლას. 3 გოგო, 1 ბიჭი, სიძეები, მეზობლები და იყო ბლომად ხალხი + ბავშვები შინაური და გარეული. პაპაჩემი კაი მაფიოზივით დადიოდა ხოლმე და უყურებდა ყველა როგორ აკეთებდა თავ-თავის საქმეს. განა არ შეეძლო, ამგრამ ხელს არ გაისვრიდა ხოლმე ;დ
ერთი წელი ძალიან თარსი აღმოჩნდა. ესეთი უცნაური ჩვევა აქვთ, სიძის ჯირკებს ეძახიან თუ რაღაც ეგეთს. ხოდა ახალ სიძეს გაუშვებენ და კკუნძებს ახეთქინებენ, "ამოწმებენ" როგორ ჯანზეა თუ რავიცი
მსხვერპლი #1. უმცროსი დეიდა ახალდაქორწინებული იყო. ხოდა გაუშვეს ეს ახალი სიძე შეშის საპობად. კაი ბლომად დააპო, მერე ნაჯახი აუცდა და... დაუბინტეს ფეხი
მსხვერპლი #2. ბებიის ძმისშვილი. "პაიანი ლამპა" აუფეთქდა და კინაღამ თვალი დაკარგა, ადვილად გადარჩა ისე
მსხვერპლი #3. მამაჩემი, ანუ მთავარი დამრტყმელი ძალა, რომელიც ფაქტიურად იყო ხოლმე სული და გული მთელი ბაირამობის და ღორებს უყვანდა წირვას.
ჰოდა ებრდღვნა 6 კაცი ღორს. 2 გაუყენეს მარილს, მესამეზე გაუჭირდათ, ცოტაც დალიეს და ისე მოხდა, ხელი გაუშვა 5 კაცმა, მას მერე რაც მაამმ დანა მოიქნია და დაარტყა ღორს, და ღორმა მოიყოლა ქვეშ, კინაღამ ასაწყობი გახდა
იქ კდიე წვრილმანი რამე რუმე და პაპაჩემს დანა არ უხსნიდა პირს, თქვენ იმედზე ვიყავი და კინაღამ ღორებმა იქით გაგისტუმრათ ყველაო

MasterJC

ბევრისთვის მიმიყენების სასიკვდილო ჭრილობა და ყველა უსაფრთხოდ დამთავრდა.
აი კახეთში კიდევ დავითმა ხათაბალაში გამხვია.

მერეა და კახელებმა სიძის გასინჯვა სხვანაირადაც იციან.
კერძოდ სასმელში.
ის ღორის ამბავი ფრიადზე ჩავაბარე.
ეგენი ქვევრის რქაწითელს დიდი ჭიქებით არ დალევენ, შენ დაგიდგავენ დიდ ჭიქას!!!
აინტერესებთ როგორი სიმთვრალე გაქვს.
არ ვაღირსე მაგას.
ისინი გაჰქონდათ სუფრიდან ცოლებს.
კაი "ნავარჯიშები" გახლდი, დაბადების დღეებში, ნათლობებში და ქორწილებში მითამადია და სახლში ჩემი "ხოდით" მივსულვარ.
მთვრალი არასოდეს არავის არ ვუნახივარ.
ყველანაირად შემამოწმეს, ფეხმძიმე გოგო ჩავუყვანე, ღორები დავუხოცე და მერე ყველა ვამხიარულე რამოდენიმეჯერ.
ჯარის ამბებს ვუყვებოდი.LOOOL
კიდევ უნდა ჩამოხვიდეო.
არა ხაარ მიუღებელი სიძე, ჩვენიანი ყოფილხარო.

ძალიან თავკერძა იუზერია.
და სამ წინადადებაში მოსაყოლს სამი

This post has been edited by badrijan on 26 Oct 2021, 11:16

badrijan
თქვენი სახელი არ ვიცი.
სხვა გზა არ მაქვს, რაც დაირქვით, ისე უნდა მოგმართოთ.
-პატივცემულო ბადრიჯანო, ეს ბადრიჟანი გუშინ საღამოს დავთალე და მარილ წყალში მაქვს ჩადებული, ახლა ჩემთან დილის 4 საათია, ხუთი დაწყებულა, გაწურვას და შეწვას ვუპირებ, ზოგს გავყინავ პორციებად.
-შეგიძლიათ გასაგებ ენაზე დაწეროთ, რა იგულისხმება თქვენს პოსტში?
ვერაფერი ვერ გავიგე და ამიტომ გეკითხებით.
დავიწყებ აბა გაწურვას, მერე შევწვავ ბადრიჯანს.
ორნაირად გავაკეთებ.
შედეგებს თქვენი პასუხის შემდეგ მოგახსენებთ, ვთქვი რომ პორციებსაც გავყინავ და მერე ნელნელა მოგართმევთ მეთქი.

სისტემური ხარვეზი იყო სამწუხაროდ ვეღარ მოვაერხე დაედითება.

იმასა ვსწრეამდი რომა:
ძალიან თავკერძა იუზერიათქო. თქვენ ყველა პოსტში ამპარტავნება იკითხება. თავმდაბლობა კი ამშვენებს ადამიანს.
და სამ წინადადებაში მოსაყოლს სამი კილომეტრის სიგრძის პოსტებს უთმობსთქო.

badrijan

კარგი პატივცემულო ბადრიჯანო, გავითვალისწინებ თქვენს რჩევას.
შევწვი უკვე ეგ ბადრიჯანი და ნაწილი გავყინე.
მოგაწვდით ხოლმე.
ამპარტავნობა და მე ძალიან შორს ვართ ერთმანეთისგან, მაგას ნუ დამაბრალებთ.
თქვენ წარმოიდგინეთ და ძალიან თავმდაბალი ადამიანი გახლავართ.
ყველაფერს არ ვამბობ ჩემს შესახებ.

elchi
ნიკნეიმი ელჩი საიდან მოდის?

"ემიგრანტი თავისი ქვეყნის ელჩია" ეგ თემაა?

ილია ll სადღეგძელოს თუ სვამ?
არაა პროვოკაციული შეკითხვა. მაინტერესებს ისე

ილია ll სადღეგძელოს თუ სვამ?
არაა პროვოკაციული შეკითხვა. მაინტერესებს ისე

ჩემი წინაპრები ელჩები-დესპანები იყვნენ, ანუ დიპლომატები.
ჩვენი ქვეყნის საქმეებს სხვა ქვეყნების ხელმწიფეებთან აგვარებდნენ, თავადებზე მეტი უფლებები გვქონდა მეფეების კარზე.
ჩემი გვარის პირველი ოთხი ბგერა მაქვს აღებული ნიკად, მართლა ელჩი ვარ, ნამდვილი და მუდმივი ელჩი.
მეფისგან ნაბოძები გვარია.
სადაც არ უნდა წავიდე, ჩემი ერის წარმომადგენელი ვარ ყველგან.

ილია მეორეს სადღეგრძელო არასოდეს დამილევია, ისე ყველა მოხუცს დღეგრძელობას ვუსურვებ, ვისაც ჩვენი ქვეყნისთვის სიკეთე გაუკეთებია.

This post has been edited by elchi on 26 Oct 2021, 22:02

elchi

მადლობა

გაიხარე

ილია ll სადღეგძელოს თუ სვამ?
არაა პროვოკაციული შეკითხვა. მაინტერესებს ისე

ჩემი წინაპრები ელჩები-დესპანები იყვნენ, ანუ დიპლომატები.
ჩვენი ქვეყნის საქმეებს სხვა ქვეყნების ხელმწიფეებთან აგვარებდნენ, თავადებზე მეტი უფლებები გვქონდა მეფეების კარზე.
ჩემი გვარის პირველი ოთხი ბგერა მაქვს აღებული ნიკად, მართლა ელჩი ვარ, ნამდვილი და მუდმივი ელჩი.
მეფისგან ნაბოძები გვარია.
სადაც არ უნდა წავიდე, ჩემი ერის წარმომადგენელი ვარ ყველგან.

ილია მეორეს სადღეგრძელო არასოდეს დამილევია, ისე ყველა მოხუცს დღეგრძელობას ვუსურვებ, ვისაც ჩვენი ქვეყნისთვის სიკეთე გაუკეთებია.

ელჩიძე ხარ ბრად??

......
.

elchi ვკითხულობ თქვენს პოსტებს და მიხარიხართ ასეთი კარგები რომხართ
სულ წინსვლა
-------------------