elchi -ს თავგადასავლები

თან ეს ჰიპოპოტამი/ბეჰემოტი/ ქალებში იჯდა და ჩემს საფიცარ ხალხს მილანძღავდა.

ვიღაცა ჩვენიანთან სტუმრად ყოფილა და ეტყობა უთხრეს რომ არ შესდის თავში არაფერი.

რა გინდა შვილო, სუფრა გაგიშალეს, სასმელი და საჭმელი მოგართვეს, დაგაძინეს.
ზიხარ ამხელა ნეხვი და იმ ხალხს ცუდად ახსენებ.

არ იყო საცემი?

არადა სულ ვერიდებოდი ვინმე არ გამელახა.

მაგას ვერ მოვითმენდი, მერე ვეღარ ვიტყოდი ძირძველი რუისელი ვართქო.

წავიკითხე ბოლო ისტორიები. კარგია!

მარა 4D რა ამბავია

არ ვიცოდი ქართლელი თუ იყავი.

elchi

ნათელში იყოს.

ასეც ვიცოდი გაზვიადებული იყო.
მაგრამ ჩვენსკენ ამას უფრო დადებითი იუმორით აღნიშნავდნენ ვიდრე უარყოფითად ,დამიჯერე.

გიცემია კაცი და ეხლა კარგს რაღას იტყვის

რა წესია საქართველოს ნებისმიერ კუთხეზე აგდებულად საუბარი. შეიძლება გაიხუმრო რაიმე თქვა მაგრამ აუცილებლად სიყვარულით უნდა ითქვას და არა სიძულვილით.
ისე დაკვირვებული ვარ და მეტწილად დასავლეთის ხალხი გამოირჩევა ამგვარი აგდებული დამოკიდებულობით. (თუმცაღა არც აღ. ქართველები აკლებენ)
დასავლეთში მიწევდა ბოლო წელს ყოფნა და რატომღაც ბევრს აჩემებული ჰქონდა თბილისი რა არისო და ბათუმი-ზუგდიდი-ქუთაისი ერთად სჯობია თბილისსო

სამკუთხედი იყო მიმიქარავს ნაცისტური ბერლინი-რომი-ტოკიო

This post has been edited by dongabo on 29 Aug 2021, 21:17

dongabo

მე რომ მიყვარს ჩვენი ქვეყანა, იგივე ხალხი, ნეტავ ყველას ეგრე უყვარდეს ერთმანეთი.
აბა ვინმემ ჩემი თანდასწრებით რომელიმე ქართველზე ზედმეტი სთქვას.
ავიღებ და დავანგრევ.
ყველა ჩემები ხართ.
lovelock
ეგ ზომა მე მოვიგონე.
სხვა გზა არ მქონდა.
რანაირი არ მინახია და გამისინჯია.
მაგას სულ სხვანაირი ჰქონდა.
სად იყო მაშინ პლასტიკური ოპერაციები?
ჰო, ნატურალური ჰქონდა ყველაფერი.LOOOL


* * *
ამასაც წაგაკითხებთ.

ესეც სიმართლეა.
ზარი შემოდის და ვპასუხობ.
საღამოა, უკვე ბნელა, ახალი წელი მოდის.
"ქვისლი ჰქვია", თორემ ძმა არის.
მეუღლის დეიდაშვილის ქმარია.
ძმობა ვუთხარით ერთმანეთს.
ფიცი გვაქვს ნათქვამი.

მოკლედ, მირეკავს და მეუბნება:
-წამოსაღები წამოიღე, მჭირდებიო.
სულ პატარა მოთხოვნა მაქვს, ჩემს ძმას მოუსმინეთ ისე, როგორც ძირძველი სვანები ლაპარაკობენ.
სვანია ჩემი ძმადნაფიცი.
ავხვეტე თუ რამე გამაჩნდა და ვეახლე.
თან მეუბნება, სასწრაფოდ უნდა მოხვიდეო.
"ნახალოვკიდან" ორთაჭალაში გასვლას დრო უნდა.
სარეკორდო დროში დავფარე ეს "დისტანცია".
ახლა მეღიმება, აბა მაშინ დაგენახეთ?
მივედი და გარეთ დგას, ხელში ავტომატი უჭირავს.
- წამო უნდა მოვკლა, სხვა გზას ვერ ვხედავო.
მე ცოტა "ძიენ დინჯი" კუთხის შვილი ვარ და ვეკითხები:
-მოიცა, ვთქვათ და მარტო შენ გადაწყვიტე იმის მოკვლა, მერე დანარჩენები რას იტყვიანთქო.
-ისინი მე მომკლავენ, ის თუ არ მოვკალითო.
ვატყობ რომ ჩემი "გვერდში დგომა" სჭირდება.
მაინც ვერ ვისვენებ და ვეკითხები:
-არი რო მოსაკლავი?
-მაგი დღეს არ უნდა მომკვდარიყო, მაგას მე 31 დეკემბერს ვუპირებდი დაკვლასო.
ეგრეა რა, მოსაკლავი უნდა მოკვდეს.
-ვის ვესროლოთქო?
-მაგას შენ ვერ დაინახავ, ბუჩქებში იქნება შემძვრალიო.
-რა ბუჩქებში,ხომ არ გადაირიე მეთქი.
-აბა, როდის იყო, გოჭი ფეხზე იდგა, ან ხეებზე დადიოდაო.
-გოჭიოოოოოოოოო???

სვანეთიდან ღერღილზე გაზრდილი "ჯანმრთელი" გოჭუნია წამოუყვანია და მთელ სანათესაოს შეპირებია ნაღდი უნდა მოგართვათო.

გაქცევია ამ ჩემს ძამიას ეს გოჭი და შეუბერია სერებისკენ ფუნიკულიორის მიმართულებით "ჩერეზ" ბოტანიკური ბაღით.

მოიცა ბიჯო, ცოტახანი მომისმინე.
წადი და სდიე.
აბა იმას ხელით ვინ დაიჭერდა, თუ არ ესროდი ისე როგორ გააჩერებდი?
მეორე დღეს დეზერტირების ბაზარში მეგრელებს ჰქონდათ ჩამოტანილი გოჭების უამრავი ნაირსახეობა.

ამას ვეუბნები, რომელს გავდა ის უნდა გიყიდო მეთქი. :drinks:


ისე, რა ვართ ქართველები???

2007, ნოემბერი.

პ.ს. ვახტანგი მიტრაკებს.
ჩემი ტექსტები აქვს გადაკეთებული.
ერთ მშვენიერ დღეს შემომაკვდება ეგ.
* * *
ეს მთასავით ძმა წავიდა მოუსავალში.
მე არ ვეყოფოდი ჩემს მშობლებს?
წყნარი ოკეანის სანაპიროზე წამოვედი.
ყველაზე დიდი რომელიც არის, ის არის ჩემი უმცროსი ძმა.
სამი ძმა ვდგევართ ყინწვისის მონასტერთან, სამი რუისელი და სამი თბილისელი.



This post has been edited by elchi on 30 Aug 2021, 15:35

lovelock

სხვის ისტორიებს არ ჯობდა შენი დაგელაგებინა, არანაკლები მკითხველი ეყოლებოდა თუ არა მეტი.

მამაჩემიც მიყავდათ ტაშკენტში და მაგას ჩემთვისაც უცნაური გაგრძელება მოყვა ძალიან თავი იჩინა შემდგომ მაგ ამბავმა

თუმცა ჩემი სიჯიუტის და შეუპოვრობის ბრალია ალბათ მეტწილად



This post has been edited by kalekalebind on 9 Sep 2021, 15:15

elchi
გაგახაროს ღმერთმა..

P.S. რა მაგის პასუხია და ახლა სულ რაღაც ორი დღის უკან ვიყავი ყინწვისის მონასტერში.

სასწაული ბუნების და მადლის ქვეყანა გვაქვს..

არის რაღაც პარალელები...

მამაჩემსაც მაგონებს ალალმართალს,
თუმცა ცოტა რეალობას მოწყვეტილს,
რომ ვერ ხვდება მოსაუბრეს აინტერესებს თუ არა ესა თუ ის სასაუბრო თემა
და ტვინს იმასუშვება

დამაინტერესა შემდეგმა პატივცემულო:
აქ სიტყვით ნათქვამი იგულისხმება თუ
რამე რიტუალური პროცესის თანხლებით როგორც ადრე, ვერცხლის ჯამში ჩათლით და თითის გაჭრით?

This post has been edited by shaknike on 9 Sep 2021, 23:15

გასაგებად ვთქვი, ვწერ იმიტომ, რომ მეკითხებიან და მერე ვპასუხობ.
ეგ წერილები ჩემს ქუთაისელ ძმაკაცს მოუგროვებია და ერთად დადო ჩვენს, მონადირეების ფორუმზე.
ეგ ყველაფერი ბოლომდე არ არის რაც გადამხდენია, იმის მეათასედიც კი ვერ გამოვა, რაც ვნახე ცხოვრებაში.

არ სჯერავთ.
ჯერ ვწერდი და მიუნჰაუზენი ხარო.
მერე სურათების დადება დავიწყე და ფოტოშოფიაო.
მეთქი ესენი უნდა დავამუნჯო.
ავიღე და ვიდეოებს ვიღებდი და YOUTUBE-ზე ვდებდი.
ეტყობა რაღაც ზღვარს გადააჭარბა ჩემი დადებული ვიდეობის რაოდენობამ და ჩემი არხი გამიხსნეს.
როგორც იქნა გავაჩუმე "ურწმუნო თომები".

სიმართლეს ვწერ, არ შემიძლია ტყუილი, ასე გამზარდეს, ვერ ვიტან მატყუარა ხალხს.

მაგან ვინც მოაგროვა ჩემი ნაბღაჯნები, მეკითხება:-მართლა არსებობო?
-ჩამოდი ჩემთან და მნახავ.
კაცმა 7 000კმ იფრინა კანადის კვებეკის პროვინციიდან წყნარი ოკეანის სანაპირომდე მე რომ ვენახე.
ეგ ერთი არ არის, სხვებმაც მნახეს და დარწმუნდნენ იმაში, რომ შესაძლებელია ადამიანმა საინტერესოდ გაატაროს სიცოცხლე.

ქართველებს ასეთი სიტყვა გვაქვს:-წუთისოფელი.
ჰოდა, არ მჯერავს მე ამ ჯოჯოხეთების და სამოთხეების, ისიც ვერ გაგვირკვევია საიდან მოვედით და სად მივდივართ.
ამიტომ ყველა წუთს კი არა, ყველა წამს ვიყენებ და ვაკეთებ იმას, რაც მსიამოვნებს.

მეორედ ვეღარ მოვალ ამ ქვეყანაზე!!!
* * *
ადრე შემიყვანეს რუისის დაწყებითში, თბილისში არ მიმიღეს, 5 წლისაც არ არისო./სექტემბრის ბოლოს ვარ დაბადებული./
არადა შევაწუხე ყველა, გინდათ თუ არა სკოლაში წამიყვანეთ, არ მინდა ეს საბავშვო ბაღი, ბოლობოლო წერა-კითხვა უკვე ვიცი და ზღაპრებს ნუღარ მიკითხავთ, თავიდანვე ტყუილებს ნუ მაჩვევთ, კომბლეს მარტო ცხვრები აინტერესებს და კომბლები, ნაცარქექია კიდევ უსაქმური ვინმეა.
მასწავლეთ რამე ნორმალური.
მოკლედ ასე ხდება, ერთი წელი სოფელში დამატარებდა თინათინ ალექსანდრეს ასული მამაცაშვილი სოფლის სკოლაში და არცთუ ისე ცუდი მოსწავლე გახლდით, ადვილად ვითვისებდი ყველაფერს.
მერე მოვაბეზრე თავი პაპას და ბაბოს და თბილისში ჩამომიყვანეს.
მშობლებს უთხრეს, მარტო ჩვენ არა, სამეზობლოში ამ ბავშვის ატანა არა გვაქვს, ნამეტანი გვაწუხებს, აქ ატარეთ სკოლაშიო.
თბილისში უარი ვეღარ თქვეს.
როგორ კაცო, მოსამზადებელი გავლილი მქონდა.
ჰოდა, "დამდეს" მე-4 საშუალო სკოლის პირველ კლასში.
ეს თბილისელი ბავშვები სხვანაირები იყვნენ, არაფრით არ გავდნენ ჩემს რუისელ მეგობრებს.
ნელნელა გავშინაურდი, მაგრამ მაინც "ველური" ვრჩებოდი.
მერე მივეჩვიეთ ერთმანეთს და ისე მოხდა ყველა თანაკლასელი, გოგონები როგორც დები და ბიჭები როგორც ძმები ისე შემიყვარდა.
ეგენი რომ მენახა, მიხაროდა სკოლაში წასვლა.
მეზობელ გოგონებს გავუვლიდი წასვლისას, ერთად მივდიოდით და მერეც, გაკვეთილების შემდეგ სახლამდე ვაცილებდი ვინც ჩემსკენ ცხოვრობდა.
გავიდა წლები.
სკოლა დავამთავრეთ და უნდა ავირჩიოთ რა გზას გავუყვეთ.
მე ინჟინერია ავირჩიე, მინდოდა მშენებელი ვყოფილიყავი, მაგრამ იმ დროს გამორიცხული იყო ჩემი იმ ფაკულტეტზე მოხვედრა.
მაინც გავხდი ინჟინერი, მაგრამ ელექტრო-მექანიკოსის დიპლომით.
აქ ავიხდინე ახალგაზრდობის ოცნება, მაინც მშენებელი გავხდი.
აქვე,19 წლის ასაკში უკვე ენერგეტიკის კათედრაზე ელტექნიკის საგანს ვასწავლიდი სხვა სტუდენტებს, ამ დროს ეგ საგანი მეოთხე კურსზე უნდა გამევლო.
აგერ ხართ სამეგობროდან და თქვით, თუ რაიმეს ვამატებ.
შემიძლია ვრცლად დაიწეროს, ამჯერადაც შევამცირებ მოსაყოლს.
მეგობარმა ვიდეო დადო ახლა, სადაც კახი კავსაძე ვანოს შოუს სტუმარია.
კახის პასუხმა გამახსენა ეს ამბავი.

წავედი ხაშურში, სადაც პაპას ბიძაშვილის ოჯახია.
თოვლია მუხლზე ზემოთ.
დაგვსვეს ორი უფროსი შვილიშვილი, ორივე მხრიდან გვიყურებს პეტრე პაპა და ნუნუ ბაბო.
ბებომ ღუმელთან გაგვიშალა სუფრა.
ნება მოგვცეს ღვინო დაგველია.
გვაცდიან ლაპარაკს.
დავიწყეთ ორივემ "ბაქი-ბუქი".
თანატოლები ვართ მე და შიო.
იმან ვეფხისტყაოსანი ზეპირად იცის და იურისტი უნდა გახდეს, მე კიდევ ენციკლოპედიის ყველა ტომი და ინჟინრობა მინდა.
გვისმინა პაპამ და რას იტყვით, ფრინველი სახელად ფასკუნჯი, მართლა არსებობსო?!
-ეგ ხომ ზღაპრებშიაო, ორივემ მივუგეთ.
-ცდებითო.
-არსებობს ეგ ფრინველი და როგორ ფიქრობთ, რითი იკვებება და როგორ ირჩენს თავსაო?
-მომავალ ინჟინერს და იურისტს სჭირდება მაგის ცოდნა პაპა?
-აუცილებელია, თორემ გეტყვით რაც მოხდება, თუ ყურადღებით არ მოისმენთ ჩემს ნათქვამს.
-ეგ ფრინველი ძვლის ტვინით იკვებება.
-როცა მტაცებლებისგან ხორცისგან გასუფთავებულია ნადირი, მერე დაეშვება ციდან წივილ-კივილით, აიკლებს არემარეს და იქაურობას არავის მიაკარებს.
ბრჭყალებით დაშლის მომსხო ძვლებს, ძირითადად ხერხემლისას, გადაათრევს ბექობზე და აიწევა ჰაერში, დასტრიალებს ისეთ ადგილს, სადაც რიყეა.
წერტილის ხელაა ქვევიდან ადამიანის თვალით, მაგრამ ის სხვანაირად ჰხედავს ყველაფერს.
დაუმიზნებს ლოდებს და უშვებს ქვევით ამ ატაცებულ ძვალს.
დაცემისას ძვალი იმსხვრევა ქვებზე.
-თუ იცით მერე რას აკეთებს, სანამ დამსხვრეულ ძვალს გადაყლაპავსო?
ჯერ უკან იზომებს, ძვლის ტვინის მონელების შემდეგ იმ ძვალს თუ მოიშორებსო.

ფრინველს აქვს ამდენი ჭკუა.
ახლა დაფიქრდით ორივე.
- ისეთ საქმეს ხელი არ მოჰკიდოთ, რომელსაც ვერ შესძლებთ და მერე თუ მოძებნეთ თქვენი ადგილი ცხოვრებაში, მარტო თქვენ კი არა, სხვასაც ეშველებაო.


This post has been edited by elchi on 12 Sep 2021, 19:25

elchi
კარგია რომ დაბრუნდი. ქეთოზე ძალიან არ გაბრაზდე. დაევასე გოგოს და შენ მხოლოდ და-ძმობა რომ შესთავაზე ამიტომ გადაირია.
დრო როცა გექნება ფსიქოლოგი თუ ფსიქიატრი აქეთ რომ მიაფსიქოლოგე ის მოყევი

This post has been edited by dongabo on 12 Sep 2021, 21:45

dongabo
შემეშალა იქ, განყოფილება კი არა თემა უნდა დამეწერა.

ქეთიაზე არ ვბრაზობ, კარგი ქალბატონია და ჩემს შვილებზე ბევრად უფროსი ყოფილა.
მე მეგობრობა და გვერდში დგომა შევთავაზე.
იუკადრისა და რა მაკადრა?!
თურმე მე, 53 წლის კაცი, რომელიც პლანეტის მეორე მხარეს ვცხოვრობ, მანდ ქალებს "ვაბავ" სოცქსელებით.
არასოდეს ქალის "პრობლემა" არ მქონია.
პირიქით.
ანგელოზივით ცოლი მყავს, ჩემი შვილების დედა ჩემი საოცნებო ქალია.
ჰო,მისგან სრული "ნარუშილოვკა" მაქვს.
-მილიონთან წადიო.LOOOL
არადა შემიძლია.

ადრე ასეთი საკითხი იყო განსახილველი ვის როგორი გოგონები და ქალები მოგვწონდა.
ვთქვი რომ ქერა, ცისფერთვალება და მაღალი გოგონები და ქალები მომწონს.

სეტყვასავით დამეცა.

მაშინვე მომწერეს სხვებმა PM-ზე და მითხრეს ვინც არის.
თავი შევიკავე პასუხისგან და როგორც უფროსი ძმა ისე მიგულე, გვერდში დაგიდგები მეთქი.

არა რააა.

არ უნდა.

ყველა მოყოლილი იუმორს გავკარი, საერთოდ რამეს მოყოლა არის ძველი სკოლა და ეხლა უკვე დისტანციურია იუმორივით

elchi

ბატონო მე ამ თემაში არ შემოვდივარ...რადგან თქვენ გეძღვნებათ და თქვენს 37 რუბლიან ჩემთვის აბსოლუტურად უინტერესო ისტორიებს. მე გთხოვეთ აღარ შემეხოთ მეთქი, შვილები ჩემზე პატარა გყავთ თუ არა, მამად მეკუთვნით ფაქტობრივად და მოხუცი კაცები არ მაინტერესებს, რა არის გაუგებარი? როგორიც გინდათ, ხომ გყავთ ისეთი ცოლი? გავარტყი ეგეთ კაცს, პირსუკან რომ ლაპარაკობს ქალზე, იმ იმედით, რომ არ წაიკითხავს ის ქალი ამ ტექსტს.

თქვენ ხართ მეგაგოიმი ჩემს თვალში, განსაკუთრებით იმ ამბების მერე...არ მჭირდება მეთქი თქვენი არც ძმობა, არც მამობა, ბაბუა არ მყოლია და ვიფიქრებდი რავი

ხოდა გაეშვით ამხელა კაცი ახალგაზრდებთან ლაზღანდარობას და ტოლებთან ილაზღანდარეთ...აღარ ხართ იმ ასაკში, დღეში 10 ქალს რომ ისტუმრებდით.

რა პიემი მოგწერეს და გითხრეს ვინ ვარ ცუდად ხო არა ხარ აე რუისი ჩემზე ვის რა უნდა ეთქვა, რა გაქვთ სალაპარაკო რო?

ჯერ წერს კარგი ქალბატონიაო, მერე პიემში მითხრეს, ფსიქიკური პრობლემები აქვს და აღარ უპასუხოო)))))

მართალია, მაქვს კრაკაძილშიკ ფორუმელებს კიდევ ამხელა სერიოზული ჰოლივუდის ვარსკვლავი კაცი არ უნდა ემეგობრებოდე

This post has been edited by ketuketo on 13 Sep 2021, 08:17

ketuketo
ვახ, მეგონა მარტო მე ვფიქრობდი ასე.

evgena

არა ევგენი, მეც ეგრე ვფიქრობ.

რასაც ვფიქრობ, ყველაფერს არ ვყრანტალებ საჯაროდ.

რაც არ მაინტერესებს, არ შევდივარ იმ თემებში, მაგ.პიკაპში, მაგათი პრიომები და ხრიკები ისედაც ზეპირად ვიცი

ასეთ იუმორზე მე არ მეცინება, ცნობილი იუმორისტი მყავს ძმა და კარგ იუმორს ვარ ჩვეული მამაჩემის ძმაკაცები რომ ბანძად იხუმრებდნენ, მე და ჩემი ძმა ერთმანეთს ვანიშნებდით ჯღანვით.

და ათასჯერ ვთხოვე ადამიანს, გავიგე მეთქი შენი აზრი და არ გაჩერდა.

მამისხელა კაცმა ქალს ეგ უნდა უთხრას, მახტებოდნენ შენნაირები და ზედ არ ვუყურებდიო?

მის ქალიშვილს რომ ასე მიმართოს ვინმემ, მოეწონება? აბა ერთი მამაჩემისთვის გეკითხათ, მის შვილზე ლამაზი და კარგი თუ იყო ვინმე. ამაზრზენობა.

თვითონ სწყინთ რამეს რომ ეტყვი )))))