ძაან თანამედროვე ვარ და ეგეტი ვიყავი ზუსტად, სერიოზული, ნას"ტ"ავლი, გარეგნობითაც რავი ნორმალური... მაგრამ "ჩვენ" არ ვართ პოპულარულები. ნუ ნესტან-დარეჯანის გარეგნობის თუა -კი, მაგრამ ჩვეულებრივებს ზედ არ გვიყურებდნენ არავინ არასდროს
ალბათ უბრალოდ არ გამიმართლა და ვერ მოვხვდი ისეთ წრეში, სადაც მე რომ მომწონს და მე რომ მოვეწონებოდი ისეთი მამრები მოძრაობენ, თორე მართლა რავი, არც ტანი მაკლდა, არც ფეხი და არც-განათლება.
30 წლამდე კაციშვილმა არ შემომხედა, ყველას ავარდნილი და თამამი გოგოები მოსწონდა. მერე მონასტერშI წასვლაზე რომ ვფიქრობდი უკვე სერიოზულად, მაშინ შემომესივნენ შეთანხმებულივით თუ რა იყო არ ვიცი... მოკლედ გავთხოვდი
სამწუხაროდ როოგრც მინდოდა, მინიმუმ 4-5 შვილი მყოლოდა, ასაკის და ჯანმრთელობის გამო აღარ გამოვიდა
ასე რომ მოთხოვნა-მიწოდების ბაზარია რა, რა გოგოებიც მოსწონდათ ჩემ გარშემო ყოველთვის, ისეთი გახდა დღეს უმეტესობა-მომთხოვნი, მყრალი ხასიათის, თავს რომ აი უძააანესად იფასებს," ძერსკი", მარტო იმის ოცნება რომ აქვთ რა დაიბერონ და შილაკები იკეთონ და კიდევ ხელონური წამწამები (ბრრრრრრ)
მე სულ წიგნებში ვიჯექი. თან ვმუშაობდი...იმ დონეზე მეღლებოდა ტვინი, ტრანსპორტში თვალებს ძლივს ვახელდი ბოლოს

ტურებში დავდიოდი საადმდეც ფინანსები მყოფნიდა, მგზავრობა და ბუნებაში მიყვარს მარტო. გავირჭობდი ყურსასმენებს და ვმოგზაურობდი, რაღაცებს ვწერდი ან ვხატავდი ... ხოდა აბა მე ვინ მომაქცევდა ყურადღებას
ეხლაც ქმარი მყავს, მაგრამ არასდროს არც ჩასაცმელზე, არც პირად რამეზე ფული არ გამომირთმევია, იშვიათად დამიმატოს იპოთეკაზე თუ მიმაკლდა ცოტა. არასდროს არანაირი მოთხოვნა მქონია-ეს მიყიდე, ის ამიშენე და ეგეთები. პირიქით, მე ვყიდულობ ბინას, თუმცა მაინც უკმაყოფილოა დარწმუნებული ვარ- ჩემი გაკეთებული საჭმელები არ მოსწონს ვაჟბატონს, რავი მე მეგემრიელება და იმას სხვანაირი მომნელებელილ სისტემა აქვს ალბათ...
ხო, დაქალებიც მყავს გადასარევი გოგოები, ვითომ ყველა კაცი რომ ოცნებობს-ისეთები, მაგრამ 40 მიუკაკუნეს და სხედან გასათხოვრად. დემორაფიის პონტში რომმ გვერხევა, მაგიტომ მენანება თორე, ძაანაც კაია. თავიდან რომ ვიწყებდე ცხოვრებას, ნაღდად არ გავთხოვდებოდი. წავიდოდი ჩემი ოცნების ქვეყანა გერმანიაში და ვიცხოვრებდი შეგნებულ ევროპელ ხალხთან ბედნიერად.
ირონიის, ისევე როგორც სარკაზმის ხშირი გამოყენება ზნეს აფუჭებს. ის შენ თანდათან ბოროტი უპირატესობისკენ მიდრეკილებას გიჩენს, ხოლო საბოლოოდ კი გამსგავსებს იმ ავ ძაღლს, რომელმაც არა მხოლოდ კბენა, არამედ კბენის შემდეგ სიცილიც კი ისწავლა © ფრიდრიხ ნიცშე
-------------
♑მთავარია ხარისხი♑