გოგომ შეხვედრაზე დამპატიჟა

Natosha

მეგობრობას და საუბარს/ნაცნობობას შორის არის სხვაობა და ჯერ ეს გამიჯნეთ შენ და საბარჩმა, კონკრეტულად რომელზეა საუბარი?

მე არ მაქვს სურვილი კაცებთან მეგობრობის, გარდა ბავშვობის მეგობრებისა და ოჯახის ახლობლების, ვისაც მთელი ცხოვრება ვიცნობ. ახალგაცნობილ კაცთან მეგობრობის სურვილი არ გამიჩნდება, რაც არ ნიშნავს, რომ კაცებს პენისის გარშემო ხორცად აღვიქვამ და მხოლოდ სექსუალურ კონტექსტში განვიხილავ. უბრალოდ რა უნდა მომცეს კაცმა მეგობრობის კუთხით ისეთი, რასაც უკვე არ ვიღებ არსებული მდედრობითი სქესის მეგობრებისგან, რომლებთანაც წლები მაკავშირებს. ნებისმიერი ურთიერთობა მოითხოვს რესურსებს ანუ ჩვენს დროს და ყურადღებას, პირადად მე არ მიღირს კაცთან მეგობრობაზე დავხარჯო დრო, მირჩევნია არსებულ მეგობრებზე დავხარჯო დრო და ენერგია.

ეს არის თავის მოტყუება :givi: რომ თურმე, აი სანამ ვერ მომწიფდა, მანამდე გონია ასე, თორემ მერე (ან თუ) ნამდვილ კაცად იქცევა, და, ნამდვილი კაცი ქალში ადამიანს ხედავს.
ნწ. სრულიად ნამდვილი კაცები მიიჩნევენ ქალებს რაღაც მათთვის შექმნილ კომფორტად. შეყოფ, გაჭმევს, დაგირეცხავს.

და მერე ასევე ნამდვილი კაცები არსებობენ კიდევ, ვინც თანაბრად უყურებენ ქალებს. ცოტანი არიან უბრალოდ.

არ ვიცი.
კაცი ხომ მხოლოდ ცოცხლად მყოფობის აღმნიშვნელი ტერმინი არ არის? არც მამრობითობის.
კაცი ხომ ნიშნავს ისეთ ადამიანს, რომელიც პიროვნებად შედგა. მათ შორის, ისეთ მამრობით ადამიანს, რომელიც, ბოდიში და, სასქესო ორგანოს იქით არ აბია.
სრულიად ნამდვილი კაცი და ,,შეყოფა თუ არ მინდა ქალში, ხმა რატომ უნდა გავცე, გეი ვარ?!" მსოფლმხედველობა შეუთავსებელი მგონია.

რაც შეეხება ნამდვილ კაცად ქცევას, ვხვდები, ჩემმა შერბილებულმა ტერმინმა გამოიწვია ასეთი ფუჭი იმედი. სინამდვილეში ადამიანს ალბათ 10-12 წლის ასაკში უკვე ეტყობა, კაცია თუ ვერ. თუ ვერ, ამ ცხოვრებაში ალბათ აღარ აქვს შანსი. იმედია, მომდევნო ცხოვრებები არსებობს.

This post has been edited by φία on 17 Sep 2026, 22:39

შეხვედრის ინიციატივა ბევრჯერ ყოფილა, თუმცა, რამდენადაც მახსოვს, ამის შემდეგ მე ვიღებდი ხოლმე საკუთარ თავზე ყოველთვის ორგანიზაციულ მიმართულებას, თუ მსურდა მეც შეხვედრა.

უარის თქმა არანაირ პრობლემას არ წარმოადგენს. როგორც წესი, თუ რამის გაკეთება არ მინდა, იმას არ ვაკეთებ, თუ ამ რაღაცის გაკეთების აუცილებლობა, თავისი მნიშვნელობით არ წონის ჩემს სურვილს, კონკრეტულ მომენტში.

საბა, მშვენივრად იცი, რომ "ქალს რატომ უნდა შევხვდე თუ მისი გაჟიმვა არ მინდა" არის ენდრიუტეიტააბრაზნი ტიპების ქოუჩინგის ნარატივი, რაც, დარწმუნებული ვარ, რომ დიდი ოდენობით გაქვს მოსმენილი (რასაც უარყოფდი წარსულში და ვვარაუდობ, რომ ახლაც უარყოფ). არ დგას ეგრე საკითხი. არის სიტუაციები, როცა საინტერესო ადამიანის გაცნობა ან მასთან კომუნიკაცია გინდა და საერთოდ არ ვთვლი მიზანშეწონილად, რომ ამის გამო ავადმყოფს მიწოდებდეს ვინმე.

_Pagliacci_

ენდრიუ ტეიტი ფორუმზე გავიგე ვინ იყო პირველად და ღმერთია მოწმე რომ მსგავს ინდივიდებს არათუ არ ვუსმენ, არამედ გარშემოც კი არ მყავს ეგეთი ვინმე.

ნატოშამ ძალიან უტრირება გააკეთა იმ ფაქტის, რო თითქოს ქალებს არ ვესაუბრები და ჯილა გოიმივით მხოლოდ შესაყოფ მატერიალად განვიხილავ.

მე ხაზი გავუსვი კონკრეტულად იმ ფაქტს, რომ შეხვედრით სპეციალურად იმის გამო არ შევხვდები ქალს, რომ პროფესიულ ან რამე სხვა საკითხებზე ვესაუბრო. ეს არ ნიშნავს რომ მაგ საკითხებზე არ შეიძლება რომ ჩამოვარდეს საუბარი და ავირიდო თავიდან და გადავრთო საუბარი სხვა რამეზე უცებ, აქ მთავარი ისაა, რომ ეგ არ იქნება შეხვედრის მიზანი თვითონ და ქალთან ურთიერთობის მოტივაცია. გასაგებად ვწერ მგონი.

შესანიშნავად, შემთხვევასაც გააჩნია ალბათ :yawn:
ერთხელ პირველი კურისის სტუდენტი ვარ, ის პერიოდია ჯიბეში სიგარეტის და გზის ფული მაქვს მხოლოდ, კურესლი გოგო გავიცანი, ვსაუბრობთ ეზოში, სიგარეტს გავუკიდე და შევთავაზე, თან ვკითხე ეწევითქო და არა ადრე ვეწოდიო, ანდაც მოდი ერთს მოვწევო, მოვწევო და ისეთი ხველა აუტყდა, ცხოვრებაში პირველად რომ ნაპასი დავარტყი ეგრე ვახველებდი მეც :up:
არაფერი შევიმჩნიე, საუბრისგან სიამოვნების მიღება განვაგრძე და უცებ არსაიდან წამო ვჭამოთო, მაშინ გულწრფელობაზე ბევრი არაფერი ვიცოდი, ვეცადე უარისთვის მიზეზი მომეფიქრებინა, არ გამომივიდა და გავყევი

SweetHarmony
დალიე ფანტა
იყავი ბამბუჩა :up:

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

/////////////////

პადჟიგაწელი

შესანიშნავად, შემთხვევასაც გააჩნია ალბათ

მადლობა, რომ ეს კითხვა არ გამოგრჩა
იმედია სხვებიც უპასუხებენ (გულწრფელად)

თავიდანვე გადაიხადა თუ დაელოდა როდის გადაიხდიდი?

SweetHarmony
ისეთი შეგრძნება მრჩება, რომ მარტო როცა რჩები, მეოთხე დასზე ბაუნსობ ხოლმე, ოღონდ საკუთარ თავსაც ვერ უტყდები ამაში, არათუ სხვას.

:lol: :lol:

სარკაზმის შესახებ თუ გსმენია რამე მეგობარო?

ოთხ გიასაც ვუსმენ ხოლმე და ვცეკვავ პახოდუ.

პ.ს. მეხუთე გიასაც მოვუსმენდი ნამეტანი ღლეობებს რო არ ბაზრობდეს.

SweetHarmony
ყველა ###ობას ბაზრობს, ვისაც არ ვეთანხმებით, რადგან სუბიექტურად აღვიქვამთ მოვლენებს, ისინიც ანალოგიურად.იმ გამოცდილებამ, რაც სხვა ადამიანმა განვლო, მიიყვანა იქამდე, რომ "ბაზრობს" იმას, რასაც ბაზრობს. ზუსტად იგივე გამოცდილება რომ გქონდეს, სავარაუდოდ, შენც იმას იბაზრებდი. აქედან გამომდინარე, ჩემთვის ყოველგვარი კამათი როგ საკითხებზე არის სასაცილო და აზრს მოკლებული. უფრო მეტიც, ჩვეულებრივი დიალოგიც კი ყოვლად უინტერესო და უსარგებლოა. პერიოდილად მაინც ვერთვები, არ ვიცი, ჩვევისა თუ იმის გამოისობით, რომ ადამიანი სოციალური არსებაა, მაგრამ უფრო მეტად აღარ.

ნუ გააფშუტებთ თემას, ჯეელებო

ვერ გავიგე რისი თქმა გინდა, ნამეტანი რთულად გადმოსცემ სათქმელს და არა მგონია რო მარტივად არ შეგეძლოს მაგის დაწერა.

ნუ, დაახლოებით კი ვხვდები რასაც ბაზრობ, მარა უფრო მკაფიოდ და ლაკონურად რო თქვა არ იქნებოდა ურიგო.

_Pagliacci_

კამათში ჭეშმარიტება აღარ იბადება?

კამათში ჭეშმარიტება აღარ იბადება?

გაუთავებელი კამათის შედეგად საბოლოოდ ჭეშმარიტების მაინც ვერდაბადება ჯობს თუ გაუთავებელი დღნაურის შედეგად ნამდვილი ქართველის დაბადება საბოლოოდ? საკითხავი აი ეს არის.

მე მეორეს ვამჯობინებ, კამათით დაბადებული ჭეშმარიტება არ მინახავს ჯერ.