Dream Theater, Progressive Metal [USA]

A Clean Sweep: Mastering Sweep Arpeggios with John Petrucci

Here's a classic column from the pages of Guitar World magazine.

I always get frustrated when I hear someone talking about sweep arpeggios.

Though there are plenty of licks and examples out there, no one has ever really broken down the mechanics of the technique. As a result, guitarists have had to figure them out by trial and error. This became all the more evident when I was teaching.

My students repeatedly made the same mistake: they'd hold a barre chord while articulating each note. To play sweep arpeggios correctly, you have to mute each note with the left hand immediately after picking it.

The best way to learn sweep picking is to first isolate the right- and left-hand techniques, master them separately and then coordinate them. Let's begin with the right hand. Basically, you have to let the pick "fall" from string to string as if you were strumming a chord. Don't try to separate the pick strokes!

This technique feels weird at first, but picture your right hand as a Slinky going down from step to step-just let it fall. When executing an upstroke sweep, drag the pick upwards over the strings. Keep your hand loose and relaxed, as if it were being lifted by a string tied around your wrist.

Now let's look at the left hand. In order to use the sweeping technique, you can only play one note per string. As I noted earlier, you need to mute each string with the left hand immediately after picking it to keep the notes from "bleeding" into each other and sounding like an ordinary strummed chord. FIGURE 1 is an atonal-sound sweep picking exercise that is designed to coordinate you left-hand muting and right-hand sweeping techniques. Practice it slowly at first, concentrating on keeping the notes separate and distinct. The try playing it faster.



Muting the strings with the left hand can be difficult whenever two or more consecutive notes are on the same fret, as when sweeping a familiar barre chord shape. The key to muting the strings properly and keeping the notes separate when barring is using what's know as the rolling technique. Rolling involves fully extending your barring finger so that it becomes slightly arched. This is absolutely essential in order to make the technique work. If your fingers don't seem to want to bend backwards, you can work on increasing your flexibility by fully extending all your knuckles and pressing your opposite fingertips together gently. When performing this limbering exercise, be careful not to press too hard, as you could overextend your joints and injure them.

Let's look at an example of the rolling technique, using a major triad shape on the D, G and B strings (Figure 2). In order to make the rolling technique work you'll need to fret the D string note with the tip of your finger, using the fleshy underside of the finger to fret the G- and B-string notes. To execute the first roll in Figure 2, pick the D string. Then, as you go to pick the G string, arch the first knuckle of your barring finger and roll the finger in the direction of the sweep, so that the tip of the finger mutes D string. As you pick the B string, continue rolling the finger to mute the G string. Done correctly, the notes will sound separate and distinct. When performing the descending (upstroke) sweeps in Figure 2, roll your barring finger in the opposite direction. Keep repeating the C and D triads in Figure 2 until you can sweep them quickly and cleanly. The rolling movement should be like that of a rocking chair. Practice rolling with all four fingers of your left hand.



Once you master Figure 2, try FIGURE 3, which will help you gain left-hand facility across the fingerboard while sweep picking. Make sure you follow the right-hand picking pattern indicated above the tablature. It's tricky, but well worth the effort!



As you coordinate the right-hand sweeping with the left-hand rolling and muting, you'll start to develop the speed and definition that makes sweep picking such an exciting technique. FIGURE 4 is a jazzy sounding lick that combine sweep picking, alternate picking, rolling and quick position shifting. The lick is just chromatically descending minor-sever arpeggios, but listen to how cool Ebm7 and Dbm7 sound over A7 altered and G7 altered, respectively.



This lick sounds great when played with the sweep technique. Work on coordinating both hands. Proceed slowly at first and concentrate on maintaining a steady flow of 16th notes. Though it'll feel awkward at first, you'll be truly amazed how you'll sound when it clicks.

http://www.guitarworld.com/clean-sweep-mas...s-john-petrucci

აგვისტოში დაიდება ალბათ ალბომი, ვიკიზე დაყრდნობით.

სახელი ჯერ არ ვიცით.

ინფორმაცია დაზუსტებულია!

24 სექტემბერს გამოვა მე12 ალბომი სახელწოდებით Dream Theater

წყარო - http://www.guitarworld.com/dream-theater-r...um-september-24
ვიკი - http://en.wikipedia.org/wiki/Dream_Theater_(album)

Dream Theater have officially announced their new studio album — Dream Theater — which will be released September 24 by Roadrunner Records.

The album was recorded at Cove City Sound Studios in Glen Cove, New York, with guitarist John Petrucci producing and Richard Chycki (Aerosmith, Rush) engineering and mixing. The album is the band's first to have been written and recorded with drummer Mike Mangini wholly integrated into the creative process from the start.

“I see every new album as an opportunity to start over,” Petrucci says. “To either build or improve upon a direction that has been evolving over time or to completely break new ground. This is the first self-titled album of our career and there is nothing I can think of that makes a statement of musical and creative identity stronger than that. We’ve fully explored all of the elements that make us unique, from the epic and intense to the atmospheric and cinematic. We’re incredibly excited about Dream Theater and can’t wait for everyone to hear it.”

Dream Theater follows 2011’s A Dramatic Turn of Events.

Dream Theater will tour in support of Dream Theater, and full details will be announced soon. Stay tuned for updates as we get them!

Dream Theater is John Petrucci (guitar), John Myung (bass), James LaBrie (vocals), Jordan Rudess (keyboards and continuum) and Mike Mangini (drums).

დამაინტრიგა ამ ფრაზამ








live at luna park ხო არ იცით როდის გამოდის?


ბარემ

აუუუ არადა ივნისში ველოდი, რა გაძლებს სექტემბრამდე

ესენი ხოიმენა არაადამიანები არიან !!!


ბოლო ალბომზე ვერ ვიკაიფე იმდენად თორე წინები იმენა ეპიკია ყველა

პეტრუჩი სოლო ალბომს არ მოსცხებს რორამე?


პ.ს ძაან კარგად მახსოვს როგორ დავიწყე დრიმების მოსმენა მერე ფორუმზე შემოვედი და ერთი იუზერი იყო არ ვიცი კიდევ თუ აქტიურობს "პეტრუჩი" . მაგან დამილინკა კაივეშები და იმის მერე ჰუუუჰ...

გუშინ ვნახე ახალი ალბომის პრომო-ვიდეო (ისე ეს მანჯინი მემგონი ლგტბ-ა მარა კონცერტზე რო ვიყავი არ ეტყობოდა ) ძაან დიდი მოლოდინი მაქვს, წინა ალბომი იყო გამოუვალი სიტუაცია, პარტნოი წავიდა, ამათმა იხტიბარი არ გაიტეხეს, პეტრუჩიმ დრამ-მანქანაზე ააწყო პარტიები და მერე მანჯინიმ უბრალოდ დაუკრა. ამ ალბომში გამოჩნდება რამდენს ნიშნავდა პარტნოი ჯგუფში და რამდენად დიდი წილი მოდიოდა მასზე კომპოზიციის შექმნის თვალსაზრისით. ასევე გამოჩნდება რამდენად არის მანჯინი პარტნოის ჩამნაცვლებელი და ასევე გამოჩნდება, პარტნოი ხომ არ იყო ჯგუფის შემაფერხებელი...

მაგრამ რაც მთავარია გამოჩნდება არის თუ არა Dream Theater-ი განვითარების პოტენციალის მქონე, თუ ამოწურეს უკვე საკუთარი თავი და საკუთარი თავისვე კოპირებით შემოიფარგლებიან.

მოკლედ ასე მემგონი არცერთ ამათ ალბომს არ ველოდი, როგორც ამას ველოდები. ვნახოთ, წესით სექტემბრამდე გამოჟონავს ინტერნეტში უკვე ტორენტებზე
* * *
>SuperStar<

ჩემი ფრაზა სიგნატურად გქონია, გული ამიჩუყდა
* * *
მოკლედ მიუხედავად იმისა, რომ შორეულ 2011-ში იყო ეგ ამბავი, ვინაიდან დეტალურად არ დამიწერია, ხასიათზე მოვედი რომ დავწერო და გაგიზიაროთ შთაბეჭდილებები ამ უსინდისო ხალხის კონცერტიდან.

ყველაფერი დაიწყო 2007 წელს, როცა სტამბულში, Dream Theater-ის კონცერტზე არ წავედი სხვადასხვა მიზეზების გამო. მაშინ ჩემს თავს პირობა მივეცი, რომ რადაც არ უნდა დამჯდომოდა, ადრე თუ გვიან, საყვარელი ჯგუფის კონცერტზე მაინც წავიდოდი. 2011-ის გაზაფხულზე, ჩემმა მეგობარმა, რომელმაც კიევში ცხოვრობს, სკაიპში ლინკი გამომიგზავნა და თან ღიმილი მოაყოლა. გადავედი ლინკზე და სუნთქვა შემეკრა: 13.07.2011 - Dream Theater, კიევში... ბევრი არ მიფიქრია, ვიყიდე ბილეთი სცენის წინ, ვიყიდე კიევის ბილეთი და მერე ვიყავი მუდმივი მოლოდინის და დღეების თვლის რეჟიმში. ვინაიდან ბილეთი ჩემმა მეგობარმა მიყიდა კიევში და ჩასვლამდე ხელს ვერ ვკიდებდი, სურათი გამომიგზავნა და დილა-საღამოს ამის ცქერით ვტკბებოდი



მოკლედ წასვლამდე ცოტა ხნით ადრე, გაირკვა რომ 13-ში კონცერტი არ ხერხდებოდა და გადაიტანეს 14-ში, ამის გამო სამსახურში მომიწია ღრიჭინი შვებულების დღეების გადაწევასთან დაკავშირებით + მომიწია თვითმფრინავის ბილეთზე ფულის დამატება და გადაცვლა, მაგრამ სულ რომ ქვეყანა დანგრეულიყო, კონცერტზე მაინც წავიდოდი და საბოლოოდ 14 ივლისიც მოვიდა და ბასტილიის აღების დღეს კიევში ამოვყავი თავი.

მაინდამაინც მაგ დღეს წავედი ლავრების დასათვალიერებლად და მოვედი სახლში დაღლილი, გაოფლილი, მშიერი, დარწმუნებული ვარ რო კონტერტი არის 8 საათზე, 6 საათია, ვჭამე, ვგეგმავ წყლის გადავლებას, მერე ცოტა დასვენებას და 7-სკენ გასვლას, მეთქი სანამ მივალ, სანამ ესა, სანამ ისა... და სრულიად შემთხვევით დავხედე ბილეთს და აღმოვაჩინე რომ 50 წუთში იწყება კონცერტი და მე დაახლოებით 40 წუთი მინდა სპორტის სასახლემდე მისასვლელად საცობების გარეშე, არადა გარეთ საცობებია ისეთი, ფეხით უფრო სწრაფად მიხვალ ვიდრე ტრანსპორტით

მოკლედ სინათლის სიჩქარით ვიბანავე, ჩემი მეგობრისგან მივიღე ინსტრუქციები რო ჯობია მეტროთი წავიდე, ვიდრე ტაქსით და გავვარდი. რომ მივედი მემგონი 7 ხდებოდა და დამხვდა უზარმაზარი რიგი + კულტურული შოკი: რიგი იყო 1 ხაზიანი, ტოესწ ველოდები ქართულ რიგს, ზედახორა, დედის ტრაკის გინება, ესა, ისა და ტიპები მოსული არიან და ინტელიგენტი სიფათებით დგანან 1 ზოლიან რიგში რომელიც რამდენადაა დაკლაკნილი ვერ მიხვდები და მორჩილად ელოდებიან როდის შევლენ. მეთქი დამენძრა, ეს რიგი რო შევა კონცერტი გავა ბოლოშითქო მარა რას ვიზამდი, დავდექი და მივიღე მეც მორჩილი სახე. დაახლოებით 15 წუთი დამჭირდა იმის მისახვედრად, რომ პირველი ფან-ზონის ბილეთის ხალხი ვაფშე სხვა შესასვლელით, ყველანაირი რიგის გარეშე შედის ჩემგან 10 მეტრში გავვარდი გიჟივით, მივაჭერი შესასვლელთან, ზუსტად არ მახსოვს, მარა მაგათი "ომონი" მეკაჩავა რაღაცაზე, მეთქი თქვენღა მაკლიხართ, აქამდე მოვსულვარ, შიგნითაც შევალთქო. შევაღწიე, მერე კიდე შიგნით ვეძებე ჩემი შესასვლელი და როგორც იქნა შევედი კონცერტზე 25 წუთის დაგვიანებით და ეგრევე ამოვისუნთქე: კონცერტი ჯერ დაწყებული არ იყო.

დაახლოებით 40 წუთის დაგვიანებით დაიწყო კონცერტი, დაგვიანების გამო, სცენიდან მესამე რიგს ვერ გავცდი, წინ ისე მჭიდროდ და მყარად იდგნენ ტიპები, რო შანსი არ მქონდა. ხალხი ბევრი არ იყო, სკამები ნახევრად სავსე, ქვევითაც სადღაც ეგრე. ხმა საკმაოდ ცუდად იდგა, მაგრამ Dream Theater-ის ლაივში მოსმენა, შენგან 5-10 მეტრში, ამ ყველაფერს ისე ფარავდა, რო რაც დაუკრეს და რაც არ დაუკრეს, მიუხედავად ცუდი ხმისა, ყველაფერი გავიგე, რაც ვერ გავიგე და დავინახე

მოკლედ დაიწყო, მარა რა დაიწყო... რამდენიც არ უნდა ვწერო, როგორ დეტალებშიც არ უნდა ჩავიდე, ვინც არ ყოფილხართ და ვისაც გიყვართ ეს ჯგუფი, უბრალოდ გირჩევთ რო წახვიდეთ და ნახოთ. იმიტომ არა რო "ლაივში მაგარი მოაქ", არა იმიტო რო ენერგიაა, არა იმიტო რო მაგარი მუსიკაა. ეგ ყველაფერი გასაგებია და ნებისმიერ კარგ ჯგუფზე ვრცელდება. ამ ჯგუფის ლაივზე უნდა წახვიდეთ კიდევ ერთი დამატებითი მიზეზის გამო: ის, რასაც ამდენი წელია უსმენთ, ვიდეოებში ხედავთ, წარმოგიდგენიათ, გიფიქრიათ და ა.შ. ლაივში ჩანს თუ როგორ იქმნება და ეგაა მთავარი. რატოა მთავარი? რატო და იმიტო, ეს დედა ნატირები, რო დგეხარ, უსმენ მილიონჯერ მოსმენილ სიმღერას, მიდირ 5/8 რიტმი, ყველა რაღაც სასწაულს უკრავს, გიტარაზე არი რაღაც ფანტასტიკა თემა და ამ დროს უყურებ პეტრუჩის და გგონია რო ტიპი ვაფშე სხვა რამეს უკრავს და ვაფშე სხვა რამე გესმის. როგორ? როგორ და აი ეგრე: ტიპები ისე მსუბუქად, ისე მარტივად, ისე ძალდაუტანებლად და ჩვეულებრივად უკრავენ რაღაც ფანატობას, რო ჯერ გგონია რო რაღაც გეშლება, მერე გგონია რო "უი რა ადვილი ყოფილა" და მხოლოს სულ ბოლოში ხვდები, რომ შენს წინ დგანან არა უბრალოდ "მაგარი როკმენები", არა უბრალოდ "მაგარი ჯგუფი", არა უბრალოდ "მაგარი მუსიკოსები" არამედ შენს წინ დგანან პროფესიონალი მუსიკოსები და ის, რასაც ხედავ და უსმენ, არის ძალიან დიდი ნიჭის, უფრო დიდი შრომის, გამოცდილების და მონდომების შედეგი.

აი მაგ მომენტიდან იწყება კონცერტით რეალური სიამოვნების მიღება, ერთის მხრივ გესმის მუსიკა, რომელიც მოსვენების და ამოსუნთქვის საშუალებას არ გაძლევს და მეორეს მხრივ უყურებ ჯგუფს, რომელიც ამ ყველაფერს ისე მსუბუქად, ხალისიანად და თავისუფლად აკეთებს, რომ გინდა არ გინდა, ღიმილი გერევა და შენც მაგრა თავისუფლდები და სულ სხვა ყურით იწყებ მოსმენას... მოკლედ რამდენიც არ უნდა ვწერო, იმდენად განსხვავებული მოვლენაა ამათი ლაივი, რომ უნდა მოხვდეთ, სხვანაირად ვერ მიხვდებით რას ვგულისხმობ.

მაგრამ ჯგუფის გარდა, ცალკე სიამოვნება იყო ის ფანები, რომელთა გარემოცვაშიც ვიყავი. როგორც ვთქვი ხალხი ძალიან ბევრი არ იყო, მაგრამ ვინც იყო, ყველა სიმღერა იცოდნენ ტიპებმა ზეპირად, უკლებლივ ყველა! ლაბრისთან ერთად მღეროდა ყველა, ვინც სცენის წინ იდგა (თან საკმაოდ კარგად ) და მაგ მომენტში ვიგრძენი რო არსებობს რაღაც "ფანების ურთიერთპატივის" პონტში, ჯერ ხო მიუხედავად სივიწროვისა, არ იყო ჭყლეტვა და კაი ნაკაჩავები და გაბერილი ტიპები ისეთი სიფაქიზით იყურებოდნენ აქეთ და იმდენ ბოდიშებს იხდიდნენ რო დამღალეს, მარა ყველაზე მაგარი იყო ერთი მომენტი: ჩემს გვერდით ვიღაც გრძელთმიანი მასტი იდგა, რომელიც განსაკუთრებით კარგად მღეროდა ყველა სიმღერაზე და გამოირჩეოდა სხვებში. ჰოდა ის მომენტია, Fatal Tragedy-ს რო უკრავენ ბიჭები და ბოლოსკენ, კულმინაცია რომ არის, აი მანდ, 1 წამიანი პაუზაა, სადაც ნიუ-იორკის ლაივში პარტნოი ძაან საყვარლად უკაკუნებს 3-4-ჯერ ჩაშკაზე და მერე ისევ მთელი ჯგუფი გიჟივით შემოდის უკან, ჰოდა ეგ მომენტი რო მოვიდა, ჩემდაუნებურად იმ 1 წამიან პაუზაზე ხელები ავწიე და რაღაც წამოვიყვირე... და ეგრევე ვიფიქრე რო მაგარი მივქარე, ეს გრძელთმიანი ტიპი მომიბრუნდა და მეთქი დამენძრა და უცებ ტიპს სახე გაუნათდა, მოვიდა, გადამეხვია, ხელი ჩამომართვა, რაღაც მითხრა მაგ 1 წამიან მომენტზე, ისევ გატრიალდა და გააგრძელა სიმღერა და თავის ქნევა. მოკლედ მაგარი მომენტი იყო "ფანური სოლიდარობა".

საბოლოო ჯამში, ნასიამოვნები, ემოციურად, ფიზიკურად და მუსიკალურად გამძღარი, დაღლილი მაგრამ ძალიან ბედრიერი, გამოვედი და 45 წუთი თუ უფრო მეტი ველოდი 2 ათეულ ფანთან ერთად, დისკებით და ფოტოაპარატით შეიარაღებული ჯგუფს უკანა გასასვლელთან. ვინაიდან მაგ ამბები დეტალურად ადრეც დავწერე, მარტო მთავარს ვიტყვი: ლაბრი არი ნაბიჭვარი თავში ავარდნილი სნობი ამდენი ვიწვალე, უკრაინელი ფანები იმენა ნიანგის ცრემლებით ვატირე, მეთქი ასე, ასე, ბილეთი გადავცვალე, იმსიშორიდან ჩამოვედი, ესა, ისა და ეს გამოვიდა და სურათის გადაღებაზე მეუბნება მეჩქარებაო ბლიად! მარა რას ვიზამთ, ჩვენი გაფუჭებულია, არ ყოფილიყვნენ ესენი, იკნავლებდა სადმე კანადაში, რამე უცნობ ჯგუფში, ეხლა კიდე ეჩქარება ჯიგარს!

მოკლედ ასე იყო თუ ისე იყო, რამდენი წელიც არ უნდა გავიდეს, არ დამავიწყდება ის საღამო და ის კონცერტი და აუცილებლად, აუცილებლად წავალ კიდევ იმდენჯერ, რამდენჯერაც მომეცემა შანსი ამათ კონცერტზე და დავიტოვებ იმედს, რომ ოდესმე, პარტნოი მაინც დაბრუნდება ჯგუფში და პარტონისთან ერთადაც ვნახავ ამ კონცერტს.

ბოლოს კი კიდევ ერთხელ გავიმეორებ: ვისაც არ გინახავთ ეს ჯგუფი ლაივში, ნახეთ, ეს არის ჯგუფი, რომელიც უნდა ნახო და მოისმინო ლაივში, ვაფშე სხვა რაღაცაა, ვაფშე

P.S. ესეც ნიუ-იორკის ლაივიდან ვიდეო, 12:12-ზეა ის 1 წამიანი პაუზა-ორგაზმი ზევით რომ ვიწერებოდი. ჰო მართლა, ეგ 3 ჩაკაკუნება ჩაშკაზე, მანჯინიმ გადაყლაპა და ჩააჯვა კამპოტში



This post has been edited by Gode on 11 Jun 2013, 13:21

Gode



აუჰ


არ მინდა სიკვდილი, ისე რო ამათ არ ვუსმინო სცენის სულ წინა ადგილიდან თან


რამე დაანონსდეს აღმოსავლეთ ევროპისკენ ნებისმიერ ქვეყანაში და ეგრევე სესხს ავიღებ და ბილეთს ვიყიდი









პ.ს. ეს სიგნიჩა კაკრაზ იმიტო მაქ, რო არ ვეთანხმები








რაზნიე ლიუძი

>SuperStar<

- იქნება, იქნება, ან თურქეთი იქნება, ან ისევ კიევი, ერთხელ თუ იყო, მეტჯერაც იქნება დასატკავება უნდა პროსტა, თან არც ისე ძვირი ჯდება, მე მაგალითად ყველაზე ძვირი ბილეთი მქონდა და სადღაც 80$-მდე გადავიხადე + სტამბულიც და კიევიც უკვე ხელმისაწვდომი გახდა მეტ-ნაკლებად სამგზავროდ. და თუ ძაან იჭედები ფულში, ერთი ღამე დარჩები სადმე 1 ვარსკვლავიან "ლიშბი დავიძინო" სასტუმროში და ეგაა რა ახლო-მახლო თუ ჩამოვლენ, მე კიდე წავალ, უეჭველი

P.S. ვიცი რო არ ეთანხმები და მაგიტო რო გაქ, მარა მე მაინც გული ამიჩუყდა

პირველივე ამათ კონცერტზე მივდივარ ნიუ იორკი, ვაშინგტონი, ფილადელფია, ბოსტონი ან სადმე ახლომახლო თუ იქნება
ოუფენ ეარმა 1 კარგი გამოცდილება მომცა, ძვირიანი უნდა ვიყიდო ბილეთი და სულ წინ დავდგე
პეტრუჩი რომ გამოვა ალბათ გავსკდები

JAMES LABRIE – New album’s opening track launched online



რაღაც სასწაული სიმღერა არაა ეს მაგრამ შეიძლება ალბომი საკაიფო გამოვიდეს

ალბომს Impermanent Resonance ერქმევა და 29 ივლისს გამოვა

ტრეკლისტიც ცნობილია

1. Agony
2. Undertow
3. Slight Of Hand
4. Back On The Ground
5. I Got You
6. Holding On
7. Lost In The Fire
8. Letting Go
9. Destined To Burn
10. Say You're Still Mine
11. Amnesia
12. I Will Not Break

ჯორდანიც უშვებს წელს ალბომს ისე

LISSLI

ეხლა შემოვედი ამ ლინკის დასაპოსტად. არაა ცუდი სიმღერა, გემრიელად ისმინება. ვნახოთ ალბომი რა იქნება

P.S. ველოდებით Dream Theater - Dream Theater -ის Torrent ლიკებს

მოკლედ, ალბათ ბევრმა თქვენგანმა ნახა ევროპული ტურნეს თარიღები

http://dreamtheater.net/tourdates

წინა პოსტებში იყო საუბარი კონცერტზე დასწრების სურვილებზე, ჩემი აზრით ყველაზე რეალურია პოლონეთი კატოვიცეში, ქუაისიდან დაფრინავს პიდდაპირ WIZZ AIR-ი
3-4 თვით ადრე რო დაჯავშნო 150 ევრომდე დაჯდება ორივე მხარე, კონცერტის ბილეთი ევროპისთვის სტანდარტი იქნება მაქსიმუმ 45 ევრო. სასტუმრო 30-35 ევრო კატოვიცეში უპრო იაფადაც იქნება.
უარყოფითი მხარეები: დიდი შუალედი გაფრენა-გამოფრენის თარიღებში. დღევანდელი გადმოსახედი თარიღებია: გაფრენა 4 თებერვალს გამოფრენა 8 თებერვალს კონცერტი არის 5 თებერვალს 2დღე გიწევს დარჩენა ზედმეტად . ამას დამატებული კიდე სავიზო პრობლემები, პოლონეთი არ ვიცი როგორ იძლევა ვიზებს, ან შენგენის ვიზა იქნება საჭირო (მანამდე იქნებ ევრო კავშირმა სავიზო რეჟიმი გააუქმოს . ვილნიუსის საიტი და რამე...)
ყველაფერში ალბათ 400 ევრო იქნება საჭირო ბევრი გამოდის მაგის დედაც...


დარბაზი გადასარევი ჩანს:

http://www.spodek.eu/main/index.html

კაცები თუ კარგ ხასიათზე იქნებიან კიდე მაგარ კონცერტს დადებენ, ჩემი გერმანიაში ყოფნის დროს მათ 6 კონცერტს დავესწარი, რა უნდა ვთქვა ენით აუწერელი სიამოვნება
განსაკუთრებით კონცერტი ბონში რომლის ლაივ ბუტლეგი მოგვიანებით გამოვიდა გადასარევი იყო საუნდის მხრივ სტუდიურისგან რო ვერ გაარჩევ. ამაზე მუსიკალური იდეებით მდიდარი ჯგუფი დედამიწის ზურგზე მე არ მეგულება, მართალია იდეების მთავარმა "გენერატორმა" ჯგუფი დატოვა და ბოლო ალბომში ბევრი სიახლე ვერ მოვისმინეთ, იმედია მანჯინი რამე სიახლე მოიტანს სიმართლე გითხრათ დიდი იმედი მე პირადად არ მაქვას.

თქვენც დაწერეთ თქვენი მოსაზრებები როგორ და სად დავესწროთ დამდეგ ტურნეს.

ესეც რამდენიმე კონცერტის ბილეთი

http://www.picz.ge/img/s1/1306/24/f/fda419467a2e.jpg

This post has been edited by ytsejam on 24 Jun 2013, 17:19

ytsejam

ჯერჯერობით პოლონეთი და ჩეხეთი იდეალური ვარიანტია მგონი

ნუ სლოვენიაში და ხორვატიაში მე პირადად აზრზე არ ვარ რა სიტუაციაა და ღირს თუ არა ფიქრი

იმედია დაემატება კიდე თან უფრო ხელსაყრელ ადგილებში



რამდენს ვლაპარაკობ ხო ვიცი მაინც ვერ გავჩითავ ფულს