iaseჩემი არაა, გრიგოლ რობაქიძისაა

აი კიდო მაგის გაგრძელება

მაგრამ თვალები _
თვალები _ თვალები:
ეხლა მადონნა _ წმინდა _ ხასხასა.
რა გიყო მე შენ უძღებო ხასავ?!
ნელი და ტკბილი
ქვევემეფინები_
რომ გადავიქცეთ ჩვენ ისევ წყვიილი.
ელამურ ღიმილს მომახვევ რიდეთ.
მეც დავიღვრები რისხვარის მოშლით.
აგამზეურებ როგორც შუბის ტარს
ირუბაქიძის
და ერთხელ კიდევ
გასუდრულ მტევანს
გაგშოლტავ ლოშნით...