გამარჯობათ ხალხო თემა ასტორებს მართალია ზოგიერთი მპოსტავი ცოტა ცუნდრუკობს, მაგრამ საერთო ჯამში კაია, ტიპა აჯობებდა ეგეთი კლუბი რეალში არსებობდეს,
რაც შეეხება ერესს და ამნაირ სასარგებლო ავანტიურებს, ია სვამი რებიატა გული არ გაიტეხოთ, თვითონ გამოცხადებაშია ნათქვამი რომ სატანის ბატონობის დრო უნდა დადგეს, მართალია დიდხანს არ გაგრძელდება მაგრამ რას იზამ, ჩვენ ერეტიკოსებს ის ცოტა დრო გვიყვარს რასაც ვარსებობთ და ვისაც ვეჩნი სიცოცხლე უნდა ვეჩნი სიცოცხლემდე გზა ჰქონია ახლავე.
ზარევო ნოვოვო სვეტა ვსტაიოტ იზ ტმი, ი ლუციფერ ვაზნოსიტსა დაბი პრავაზგლასიტ: სატანა პრავიტ მირომ!!! © LaVey
* * *
ახლა კი "ვისაც ყური აქვს ისმინოს რას ეუბნება სული ეკლესიებს"
სიტყვა არ მწამს, უარყოფას ანუ სიტყვა "არა"-ს შეიცავს და ეს ქმნის დაბრკოლებას სხვა ადამიანზე(რას იზამ მორწმუნეც ხომ ადამიანია
) აზრის გადაცემისას, ჯობია საკუთარი "პოზიცია სამყაროს წარმოდგენისთვის" პოზიტიურად იყოს ფორმულირებული, მაგ. "ღმერთი რომელიც შენ გწამს შეიძლება იყო შენ თვითონ" ასეთი გამონათქვამები მათ წარმატებულად აღიზიანებთ და გრუზავთ.
ჯობია დააკვირდე თუ "დოქსები" ბევრნი არიან აუცილებლად დაიცავენ ერთმანეთის წარმოდგენებს. რწმენა კაცს შინაგანი სამართლიანობის შეგრძნებას აძლევს და თუ ამ შეგრძნებით რამოდენიმე ასეთი ეგზემპლარი შენს წინააღმდეგ ზის ისინი უბრალოდ ერთ ამოსუნთქვაზე ამოგაცლიან შენი სიცოცხლისთვის საჭირო ენერგიას.
ხშირ შემთხვევაში ვინმესთან კამათი მითუმეტეს ცენტრალურ რელიგიურ წარმოდგენებზე საერთოდ არაა საჭირო. ვააბშეტა თუ კარგად დააკვირდები ზოგიერთი მორწმუნეთაგანი არც თუ ისე მიუღებელი ადამიანია, იშვიათად მაგრამ მათ შორის ჭკვიანებიც არიან.
ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს საკუთარ რეპუტაციას, ჯობია იზრუნო იმაზე რომ ეს ჩოტკად არ ქონდეთ მათ განსაზღვრული, კარგია ბიბლიის ცოდნა, სიტუაციები რომლებშიც შენ ერეტიკოსი და მგმობელი ბაზრობ ისეთ რამეებს რაც მათ უნდა იცოდნენ და ისინი იძულებული ხდებიან შენ მოგისმინონ.
ყველანაირად ეცადე მოიქცე ადამიანური თვალსაზრისით ზრდილობიანად და სწორად, ამით შენ მათში დიდ მერყეობას გამოწვევ ისინი ხომ ურწმუნოებს როგორც არასრულფასოვან და ნახევრად ველურ ჩლუნგ ადამიანებად თვლიან.
This post has been edited by HABO3 on 29 Apr 2006, 14:25 "ნებას დამორჩილებული სიყვარული - არა ველურის შემთხვევითი უხამსობა, არც შიშის ქვეშ სიყვარული, როგორიც ხდება ქრისტიანებში, სიყვარული, რომელსაც მაგი გზას უჩვენებს და ფლობს მას, როგორც სულის ფორმულას."
და მაინც ბრუნავს!, ერეტიკოსთა კლუბი
