sandrex@@@არვიცი არვიცი ვცდილობ სხვას არ მივაყენო ზიანი და ჩემს თავს ვერჩი ხოლმე
ნუ 3 თვის წინ მქონდა ბოლო შემოტევა
ჰალუცინაციები დამეწყო სიცხე მიწევდა ვჭედავდი ფსიქოლოგთან ვიყავი რაგაც სლეობები დამინიშნა არაფერი შედეგი არ მომცა მერე პარაფსიქოლოგთან ვიყავი, სულ გამაგიჟა
) და ბოლოს ისევ მაზოხიზმით ვუშველე ჩემს თავს, ამჟამად თავს ძალიან მაგრად ვგრძობ
თან უკვე მიგებენ
და ცდილობენ დისტანცია დაიცვან. ჩემი აზრით ტკივილი სიამოვნების ჭარბი დოზაა
surrealistiესეიგი რახდება, ადამიანს სუიციდის სურვილი უჩნდება მაშინ როდესაც ცხოვრებაში არანაირი მიზანი არ რჩება და დეპრესიაში ვარდება, ერთადერთ გამოსავლად ხედავს თვით-მკვლელობას ამდროს მისთვის ყველაფერი სულერთია ერთი შეხედვით სხვა კუთხიდან ვერც აღიქვამს სიტუაციას
ჰოოდაა 1 რჩევა. აიღეთ ფურცლები პოტენციურო თვით-მკვლელებო
და ჩამოწერეთ ციფრები, დასაწყისისათვის 1 დან 10 დე . ამ ციფრებს მიუწერეთ ისეთი რაღაცეები რაც ცხოვრებაში არ გაგიკეთებიათ და სურვილი გაქვთ რომ გააკეთოთ. რომ დაამთავრებთ ჩამოწერას ბოლო ციფრზე შეგიძლიათ მიაწეროთ თავის მოკვლა ნუ რანაირად როგორ სად და როდის ეგ უკვე თქვენს ფანტაზიაზეა დამოკიდებული. მე 34 ამდე ავედი და ვნახოთ 34 ზე რომ მივალ რა იქნება
* * *
ვწევარ და ვხედავ როგორ მივდივარ შორს....
ვწევარ და ველევი სიცოცხლეს...
ვწევარ და ვეგარ გხედავ...
ვწევარ და არსად ჩანს მარადისობა...
ვწევარ და ვგრძნობ რომ მკვდრად ვბერდები....
ვწევარ და სახეს მინათებენ ფიფქები....
ვწევარ და ვთეთრდები ....
ვწევარ მიყრუებულ ბნელ ოთახში, ცრემლიანი სახით შევყურებ სიკვდილს....
ვწევარ და ვქრები ნელ-ნელა...
ვწევარ და ვწევარ, და აიი დავიცალე, ბოლო სიცოცხლის წვეთი ჩამოვარდა ჩემგან და დავმსუბუქდი ნელ-ნელა მაღლა ვიწევი, მოგონებები გაიფანტნენ და აი მე უკვე აღარ ვარ
...
ბატონები შემეყარა და მოვკვდი :ს
This post has been edited by sarke_1 on 11 Jun 2010, 01:45
ანონიმურ თვითმკვლელთა კლუბი
