Nikalasვერ გავიგე რა დაწერე, მარა სწორი იქნება სიტყვაზე გენდობი

მომენტ საკUთარი თავის იმიჯს რო ასაჯაროებ თან ისე რო სხვა ვერ მიხვდება შენს ვინაობას, მარა გულისიღრმეში გგონია, რომ თქვი და მოგეშვა.
მომენტ მე ბავშობაშI ეკლესიაში რო შევიდოდი, და ღვთიშობლის ხატს რომ ვუყურებდი, ვეპრანჭებოდი, ლამაზი ბავშვი ვიყავი, მეგონა რო მოვხვდებოდი სამოთხეში შევუყვარდებოდი და ერთად ბედნიერად ვიცხოვრებდით, და არც ჯოჯოხეთში გამიშვებდა, მარა რო წამოვიზარდე მაგარი გამიტყდა.
მივხვდი, რომ ამაო იყო ეს ფიქრი, იქიდან გამომდინარე, რომ უბრალოდ ის არ არსებობდა

ამ კომენტარის ყველაზე ცუდი ინტერპრეტირებით უნდა გაიგო, ის რაც ეხლა დავწერე.
თუ ხელმოწერა ჩემს შესახებ რამეს იტყვის, მაშინ იმას ვიტყვი რომ ასეთი ფორმით არაფერს ვიტყვი