რამდენიმე თვე ძილი რომ არ გაქვს, ძაღლების კი არა, ნებისმიერი რამის სიყვარული და გაგება გაგჭირდება ადამიანს. 2-3 ღამის უძინარი, ყურში რეზინებ გათხრილი რომ წვები და მაინც ზუსტად რომ იცი, რომ მაშინ გაგეღვიძება როცა ისევ ყეფა ატყდება, მერე ნაღდად ვეღარ ხარ ადეკვატური... გამოიძახებ სამსახურს და მაგრად ჰკიდიათ იმათ, თუ ნაკბენი არ ანახე და დაგლეჯილი არ ხარ

არადა სჯობს ერთხელ დაგგლიჯოს, ვიდრე ნერვიული სისტემა ისე მოგიტყნას რომ ღამე სუიციდზე ფიქრებს, ისეთი ოცნებები ანაცვლებდნენ, როგორიც, ნებისმიერ ცოცხალი არსების. ტანჯვით და წამებით ჩაძაღლებაა
ხო საბოლოო ჯამში, ძაღლის რა ბრალია, მარა მერე ეს აღარ გახსოვს უბრალოდ... დედის #####ში ###### ყველასი, ვინც მაგ სამსახურშია და მაგ საქმეს კურირებს, ########თ დედის #####ი თქვე უმაქნისო ###ებო

ადამიანები ხო მუდამ მეზიზღებოდნენ და მძულდნენ და ეხლა თქვენს გამოა, ძაღლების სიყვარულიც რომ აღარ შემიძლია, რადგან ნებისმიერი ოდნავ ხმამაღალი და ხანრგძლივი ყეფა, უკვე მომენტალურად მაპანიკებს ცუდად მხდის