უშლის რო? მე ეგეთი რამე არ მითქვამს.
მაგრამ კორელაცია კი შევამჩნიე.
შრომისმოყვარე ადამიანი რისთვის შრომობს, რომ რაღაც სიკეთეები უნდა საკუთარი თავისთვის და ამიტომაც ირჯება. გარჯას მიჩვეულია. სიგარეტის გადაგდებას გარჯა ჭირდება. ამიტომ უფრო დიდი შანსია შრომისმოყვარე ადამიანმა გადააგდოს სიგარეტი ვიდრე ზარმაცმა "პოხუისტმა".
შრომისმოყვარე ადამიანისთვის პრიორიტეტი გაზმორება და სარკეში მოთენთილი ყურება არაა, არამედ საქმის კეთება. ამიტომ მეტი შანსია ტატუ და სხვა ზედმეტი ვიზუალური ზიზილ-პიპილოები ფეხებზე ეკიდოს.
შრომისმოყვარე ადამიანს როგორც წესი უკეთესი სამსახური აქვს, უფრო წარმატებულია, უკეთესად ცხოვრობს, ბევრად მეტი სიმშვიდე აქვს მოპოვებული. შესაბამისად ნაკლებად უწევს ნერვების თხრა და გინება. იმ დონეზეც მივა რომ საერთოდ არ იბილწსიტყვაოს. ამას გარდა, ეთიკური დილემებით და მაღალი მატერიებით რთულია დაინტერესდე როცა მრეცხავად მუშაობ და თავი ძლივს გაგაქვს. წარმატება შესაძლებლობას გაძლევს მაგ მხარესაც იყურო.
აჰა, მემგონი საკმარისად კარგი ვარაუდებია რომ სოციოლოგიური კვლევა დაიმსახუროს.