რა აკლდა პადჟიგაწელს ბავშობაში?

მელიქა
შენი ბრალი საერთოდ არაფერია, არ იდარდო, მშვიდად იყავი

~Annabelle°Haunting~
ანუ იმის თქმა გინდა რომ ვერ მოდღნა და გველის სიგრძეს დახამდა ევა?
ვაშლიც ლოგიკურია ამ კონტექსტში
სერიოზულ მეცნიერულ დასკვნებზე დგახართ მადამ ანაბუეეალ

პადჟიგაწელი

სტანდარტული ფრაზაა, როცა ვინმეს ნახუი გაშვება მინდა სწრაფად და ეფექტურად.

პადჟიგაწელი

დიახ ნამდვილად ჩემი ბრალი არაა რომ შენს პრობლემებს ჩემი არსებობა ვერ აგვარებს

dinamosfan


არა, გველი დაპირდა რომ ვარანს რომ ტყნავდნენ იმ ინდუსებს გააცნობდა.

~Annabelle°Haunting~

ვარანს თუ დღნავდნენ გველს რას უზავდნენ მეგობარო თუ დაფიქრებულხარ მაგაზე

დღნაურზე გამახსენდა და რა ვერ დაიღალეთ ამ ინტელექტუალური ჭიდილით უსსერცი

მელიქა

მადლობა, რომ ფანტაზიები გაგვიზიარე ჩემით ვერასდროს წარმოვიდგენდი, გაკუებას ადამიანი ასე დაეთრგუნა

მელიქა
პადჟიგაწელი
არის ხიმია


იქნებ პაჟი თედოუსის ალტერია ხოლო მელიქა მეთამაშიმინდა რომ იყო იუზერი ისაა და ამიტომ დაეჯახნენ ერთმანეთს ?

ანაბელს არ ვეტყვი არაფერს, მაინც აუტისტი შვილის დედაა და ყველაფერი თავისი ხელით უკეთებს ბანს, აჭმევს, უცვლის და ა.შ.
ალბათ ღამით იმაზე ფიქრში იძინებს, რომ მოკვდება, მერე მის შვილს ვინ მიხედავს. ამიტომ, აღარ დავუმატებ.

φία

ძნელია ეგ წარმოიდგინო როცა ჰობად გაქვს ქცეული

This post has been edited by მელიქა on 19 Aug 2025, 16:45

dinamosfan

ეს არის დღე, როდესაც ფაქტის წინაშე დადექით აჩკიპის რაზმი, რომ თურმე თავი კი არ დაგიმკვიდრებიათ და თქვენ კი არა ყოფილხართ უსათაუროელები, არამედ სხვები და ისინი წასულან, როგორც მე გეუბნებოდით

მელიქა

იმედია, ეს ფორუმული ყლიუმორის მორიგი გამოვლინებაა და სიმართლეს არ შეესაბამება რასაც წერ

შენ ხომ ვერასდროს კმაყოფილდებოდი რამხელაც არ უნდა ყოფილიყო ყოველთვის მეტი გინდოდა

gramatikikina

2009 წელს თემურასთან წილების გადანაწილებაზე ჩხუბი რომ არ მომსვლოდა და ჩემი წილი არ მიმეყიდა სარფიან ფასად ჩემთან მოხვიდოდი და მუხლებში ჩამივარდებოდი ჭრიჭო მოდერატორად დამნიშნეო

don tomi
შეიძლება ვცდები, მაგრამ შენი ამბავი ძალიან ჰგავს მარტოხელა კაცის ამბავს, რომლისთვისაც საკუთარი ცხოვრება უფერული და უინტერესო ჩანდა. დილით რომ დგებოდა, სარკეშიც არ იხედებოდა სამაგიეროდ, მეზობლებს უყურებდა, ვისი შვილი როგორ სწავლობდა, ვინ ვისთან დადიოდა, ვის რა ეცვა. სხვის სიხარულს ისე იღებდა, თითქოს მისი ყოფილიყო, სხვისი უბედურებით კი ისე ტკბებოდა, თითქოს საზრუნავი მოიშორა.
გავიდა წლები, მეზობლები თავ-თავიანთ გზაზე წავიდნენ, ზოგი ოჯახის კაცად იქცა, ზოგი შორეულ ქვეყნებში გაემგზავრა, ის კაცი კი ისევ სხვის ამბებს დასდევდა. ბოლოს, როცა ხალხს თავი შეახსენა ჰკითხეს, შენ რას მიახწიეო :უსერ:
მაშინ კაცი დაფიქრდა და აღმოაჩინა, რომ სათქმელი არაფერი ჰქონდა, მის ცხოვრებაში არაფერი მომხდარა, რადგან მთელი ცხოვრება სხვისი ამბების თვალიერებაში დაჰყო




This post has been edited by პადჟიგაწელი on 19 Aug 2025, 17:26