ასეა ზუსტად და დამატებით, კიდევ ერთხელ გავიმეორებ რაც ადრე ვთქვი

"სანამ სამაჩაბლოში იდგება უცხო ქვეყნის "სამშვიდობა" ჯარი, მანამდე იქნება იქ დაძაბულობა მიუხედავად იმისა თუ რომელი ქვეყნიდან არიან ეს სამშვიდობოები. სამშვიდობო ძალები ამ კონკრეტულ რეგიონში, ქმნიან კონფლიქტის არსებობის ილუზიას და შესაბამისად, ხელს უწყობენ სეპარატისტების მცირე ჯგუფს ამ ილუზიაზე დაყრდნობით განაგრძონ მოღვაწეობა. ეთნიკური კონფლიქტი ამოიწურა, ადგილობრივი ხალხი ერთმანეთის მიმართ ფიზიკურ აგრესიას არ ავლენს, სისხლი არ იღვრება. ამავე დროს, რეგიონში გაბატონებულია სეპარატისტული იდეოლოგიის კრიმინალური ჯგუფი. ამ პრობლემის გადაჭრა სახელმწიფოს იურისდიქციაში შედის და არა უცხო ქვეყნის ან ორგანიზაციის სამშვიდობო ძალების იურისდიქციაში.
მუშაობა უნდა გაგრძელდეს რუსი სამშვიდოებოების გაყვანაზე და არა მათი სხვა ქვეყნის სამშვიდობოებით ჩანაცვლებაზე. ჩვენს მოვალეობაში შედის სახელმწიფოებრივი პასუხისმგებლობის დემონსტრირება და დასავლეთის ამაში დარწმუნება. ეს შესაძლებელია და აუცილებელიცაა იმის გათვალისწინებით რომ, ჩვენი შემთხვევა უნიკალურია და იგი არ ჯდება რუანდის, ან სხვა რომელიმე აფრიკული ქვეყნის ჩარჩოებში. რახან UN-მა ან NATO-მ რაღაც სისიტემა შეიმუშავა, რომელიც სხვათა შორის ბევრ შემთხვევაში უშედეგოა, ეს არ ნიშნავს იმას რომ, ჩვენ რაიმე ახალი არ უნდა მოვიფიქროთ.
უკვე დროა რომ, ინიციატივა ავიღოთ საკუთარ ხელში და თავიდან ავიცილით არასაჭირო დომხალიზაცია"
&&&
ჩემის აზრით, სამაჩაბლოს კონფლიქტთან მიმართებაში ჩვენმა მთავრობამ ეს სტრატეგია უნდა აირჩიოს.
მნიშვნელოვანია ის ფაქტი რომ, აშშ-მ პირდაპირი დაინტერესება გამოხატა ჩვენი კონფლიქტების მოგვარებაში მონაწილეობისა. მე პირადად, ამ დაინტერესების რეალიზება ასე მესახება:
1.ამერიკა იღებს გარანტიორის ფუნქციას(დასავლეთთან, ოსებთან, რუსებთან) ქართველების მხრიდან შიარაღებული დაპირისპირების განუახლებლობის თაობაზე. ამაში იგულისხმება ის რომ, გადიან რუსი სამშვიდობოები იმდენად რამდენადაც, კონფლიქტი სტაბილიზირებულია და დღესდღეობით არსებული ვითარება, კონტროლირებადია სახელმწიფოებრივი სტრუქტურების მიერ, თუ მათ ამის საშუალება მიეცემათ.
2. სამშვიდოებოებს ენაცვლებიან ქართულ ოსური პოლიციის რაზემები, რომელნიც ექვემდებარებიან თბილისს და მათი პრიორიტეტი კრიმინოგენული სიტუაციის კონტროლია.
3. რეგიონის რეაბილიტაციისთვის გამოყოფილია თანხა, რომელიც გათვალისწინებულია ეკონომიკურ და სოციალური მინიმუმის დაკმაყოფილებისთვის.
4.ამავე დროს, იქმნება შერეული ქართულ, ოსურ, ამერიკული, (შეიზლება რუსულიც) საკონტროლო კომისია რომელიც მოახდენს მოვლენების ინტენსიურ მონიტორინგს, კონსულტაციებს....... ადგილზე.
ჩვენთვის ჭეშმარიტებაა რომ, ომი ეხლა არ გვაწყობს. ამერიკამ ეს იცის და ხედავს რომ, ქვეყანას სხვა პრიორიტეტები აქვს. შესაბამისად, დიდი იმედი მაქვს რომ, გარანტიორის ფუნქციას ამერიკა დაიკისრებს. დასავლეთის(ევროპის) პოლიტიკოსები ამ ყოველივეზე შესაბამის ანალიზს გააკეთებენ და ჩვნს ინიციატივაში, სუბიექტური თვალსაზრისით გულწრფელობას დაინხავენ. ამერიკის ამ პროცესში მონაწილეობა კი მათ(ევროპელები) სუბიექტურ პოზიციას, ზურგს გაუმაგრებს და ამ წამოწყებას პრაქტიკულად განხორციელებად სახეს მისცეს-ანუ ისინი დათანხმდებიან.
რეალურად მიმაჩნია ეს ყველაფერი თუ რა თქმა უნდა, ჩვენი მთავრობა ამ მიმართულებას აირჩევს და თავდაუზოგავად იმუშავებს.
არავითარი ახალი სამშივოდობო ძალა-შაბლონურია ეს და უშედეგო. ისრაელს უდგას სამშვიდობა ძალა? არა იმიტომ რომ, პოლიტიკური გავლენა აქვთ მსოფლიოში. ჩვენც ამ გავლენის არსებობა გვჭირდება, ამის მიხწევის საშუალება გვაქვს და ხელიდან არ უნდა გავუშვათ!