“ნატო“ რუსეთს ქართულ–ავღანური დერეფნით აშინებს?! პოლიტიკა — თავფურცელი
11:55 30.01.2010
ვერსია პრინტერისთვის •
დაამატე რჩეულებში •
[რუსიკო მუმლაძე]
საქართველოს პრეზიდენტი კვლავ ახსენებს მსოფლიოს, რომ ავღანეთში იარაღისა და სამხედრო დანადგარების გადაგზავნის ალტერნატიული გაზაც არსებობს... ეს მაშინ, როცა რუსეთმა ნატოს ავღანეთში გასაგზავნი სამხედრო ტვირთების გადაზიდვის გრაფიკსა და ინტესივობაში პრობლემები შეუქმნა. უსაფრთხო სამხედრო გადაზიდვებს ამერიკა ვეღარც პაკისტანიდან ახორციელებს. რამდენიმე დღის წინ გამართულ ნატო–რუსეთის მოლაპარაკებებზეც, მხარეები კოკნკრეტულ შეთანხმებამდე არ მისულან.
ჩაერთვება თუ არა ამ პროცესში „ნაბუქოს“ ენერგოგადაზიდვების ლიდერი სახელმწიფო აზერბაიჯანი და შესძლებს თუ არა ნატო საქართველოს პრეზიდენტის განცხადებით რუსეთზე ზემოქმედებას?
პრეზიდენტი სააკაშვილის „ასოშეითედ პრესთან“ მიცემულ იტერვიუში მზადყოფნას გამოთქვამს, რომ ჩრდილოატლანტიკურ ალიანსს საქართველოს საზღვაო პორტები, აეროპორტები და რკინიგზა დაუთმოს. რითაც შეიქმნება უსაფრთხო დერეფანი და საქართველოდან ცენტრალური აზიის გავლით ავღანეთში სწრაფად შევა სამხედრო ტვირთი. პრეზიდენტი სააკაშვილი ინტერვიუში იმასაც აცხადებს, რომ რუსეთს პრეტენზიები არ უნდა ჰქონდეს, რადგან ეს ქვეყანა ავღანეთის ანტიტერორისტული ოპერაციით თავადაა დაინტერესებული.
ექსპერტი თორნიკე შარაშენიძე: „ნეტავ, მართლაც ასე მოხდეს, ეს იმას ნიშნავს, რომ საქართველოს თავზე ვერცერთი ქვეყნის სამხედრო თვითმფრინავი მტრული მიზნებით ვეღარ გადაიფრენს. სამწუხაროდ, ბუშის ადმინისტრაციისგან განსხვავებით, ობამას ადმინისტრაციაში გაყინულია ინტერესი საქართველოს მიმართ. აღარც ნატოში კეთდება აქცენტი ალიანსში ჩვენი ქვეყნის მიღების შესახებ. საერთოდაც, ამერიკის პოლიტიკა რუსეთის დამშვიდებისკენ უფროა მიმართული და ფიქრობენ, რომ მხოლოდ ამის შემდეგ იქნება საქართველო კარგად.
კარგია, პრეზიდენტი სააკაშვილი ამ განცხადებას რომ აკეთებს, ნატო–რუსეთის გამწვავებული ურთიერთობების ფონზე, მაგრამ ვფიქრობ, ყველაფერი იმაზეა დამოკიდებული, როგორ მოიქცევა ჩვენი მეზობელი. თუ მან მიუღებელი ნაბიჯები გადადგა, კიდევ შეიძლება რაღაცაზე ფიქრი. თუმცა, უახლოესი 1 წლის განმავლობაში შედეგს არ უნდა ველოდოთ. საქართველოს გააქტიურება ამ ეტაპზე იმ დადებით შედეგსაც მოუტანს ქვეყანას, რომ ჩვენი მომხრეები კონგრესში გააქტიურდებიან და საქართველოსადმი მინელებული ყურადღების გაღვივებას შეეცდებიან, აი, ხედავთ, ეს ქვეყანა რას გვთავაზობს და მას უარი არ უნდა ვუთხრათო....“.
საქართველო ამ პროცესით ჯერ კიდევ პრეზიდენტ შევარდნაძის დროიდანაა სერიოზულად დაინტერესებული. დერეფნის შექმნის თაობაზე მაშინდელმა ქართულმა პარლამენტმა ოფიციალური დადგენილებაც მიიღო. სააკაშვილის ხელისუფლებაც პერმანენტულად ცდილობს ნატო და ამერიკა ამ პროექტის განხორციელებაზე წამოიყვანოს. შესაბამისად, როცა სამხედრო ტვირთების გადაზიდვაში ნატოს რუსეთიდან პრობლემები ექმნება, გასაკვირიც არ უნდა იყოს ჩვენი პრეზიდენტის მიერ ამ ინიციატივის ხელახალი გაჟღერება.
ექსპერტ ირაკლი ალადაშვილის თქმით, დერეფნის შექმნით საქართველო საკუთარ უსაფრთხოებას და გარეშეაგრესიისგან თავდაცვის ძლიერ ბერკეტს იქმნის. გარდა ამისა, თუ ჩვენი ხელისუფლება ტვირთების უსასყიდლოდ გატარებას არ შესთავაზებს „ნატოს“, მაშინ ქვეყანაში საკმაოდ დიდი ფინანსები გაჩნდება და დარჩება. ეს კარგად ესმის რუსეთსაც, ამიტომ მასთან ქართული დერეფნის შექმნა კარგი სავაჭრო თემაა.
სამხედრო ანალიტიკური ჟურნალ „არსენალის“ მთავარი რედაქტორი ირაკლი ალადაშვილი: „და საერთოდ, რუსეთთან მიმართებაში შემიძლიათ გითხრათ, რომ რაც „ნატოს“ აწყობს, ის მოხდება და მათ გადაწყვეტილებებზე სხვა ინტერესები არ მოქმედებს. ვნახოთ, რა მოხდება?“.
თუმცა, ექსპერტი მამუკა არეშიძე არ გამორიცხავს, რომ ნატო–რუსეთის ბოლოდროინდელი მოლაპარაკებების შემდეგ სამხედრო დერეფნის საკითხს ქართული მხარე სწორედ ნატოს ხელდასმით ააყენებს და ეს განცხადება არ არის მხოლოდ ქართული პოლიტიკის პირმშო.
მამუკა არეშიძე: „პრინციპში უნდა ითქვას, რომ ნატო–რუსეთის მოლაპარაკებები ავღანეთის თემაზე ჩიხში შევიდა. გადაზიდვები კი ხდება, მაგრამ არა იმ ინტესივობით, რაც ადრე იყო. თუ რუსეთის მხიდან პროცესის გაჭიანურება გაგრძელდება, გასაკვირი არ იქნება, რომ ნატომ დერეფნის ალტერნატიული ვარიანტი აირჩიოს. ჩვენს გარდა არსებობს თურქეთის ვარიანტიც...
ბატონო მამუკა თქვენ გამორიცხავთ, რომ დერეფნის თაობაზე პრეზიდენტ სააკაშვილის განცხადების ამ ეტაპზე გაჟღერება, რბილად რომ ვთქვათ, „ნატოს“ ხელდასმით მოხდა?
არ გამოვრიცხავ. ერთის მხრივ, ეს შეიძლება საკუთარი თავის შეთავაზებადაც აღვიქვათ. თუმცა, მეორეს მხრივ ამ ფაქტის გახმოვანება ადვილი შესაძლებელია, პირდაპირ შედიოდეს ამერიკის ინტერესებში, რათა რუსეთი ირიბად გააფრთხილოს, სხვა გზა თუ არ იქნება, სხვა გადაწყვეტილებას მივიღებო... აგვისტოს ომის შემდეგ რუსეთისა და „ნატოს“ შეხვედრა პირველად მოხდა გაფართოებულ ფორმატში. ზოგადად, საქართველოს აქტივობა გამომდინარეობს იქიდან, რომ დაარწმუნოს დასავლეთი თავის აუცილებლობაში, რადგან საგარეო პოლიტიკა ჩვენი რეგიონის მიმართ ბუშისდროინდელი აქტივობით აღარ გამოირჩევა. ამერიკისთვის დღეს პრიორიტეტულია ავღანეთი, პაკისტანი, ერაყი და საქართველო ამ ჩამონათვალში აღარ არის. ანუ მათ ძველ მიდგომებს სერიოზულად გადახედეს და რუსეთი რომ არ გააღიზიანონ, ზედმეტ აქტიუირობას აღარ იჩენნენ.
მაგრამ თუ რუსეთმა სამხედრო გადაზიდვები შეაფერხა ამერიკა და მისი პარტნიორები სერიოზული პრობლემის წინაშე აღმოჩნდებიან... ალტერნატივას ძებნას თავად დაუწყებენ...
– სწორედ ამიტომ, არ არის გამორიცხული „ნატომ“ ადექვატური გადაწყვეტილება მიიღოს და სხვა ვარიანტი აირჩიოს. თუ ამ გადაწყვეტილებას მიიღებს, აქ დაიწყება ინფრასტრუქტურის, პორტების, აეროპორტების რეკონსტრუქცია და მშენებლობა. დერეფნის გახსნით აქ შემოვა ჯარი, ტვირთების უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად... და ეს ჯარი აღარ გავა.
შესაძლოა, ერთ მშვენიერ დღეს ამ პროექტში აზერბაიჯანიც ჩაერთოს. აზერბაიჯანს აქვს კავკასიაში ყველაზე დიდი ვაჭრობისა და პოზაში დგომის საშუალება. ხედავთ, როგორც კი ყარაბაღის ფორმატში აზერბაიჯანის ინტერესების იგნორირება მოხდა, მაშინვე მოაშორა თურქული დროშა, ბლეფი იყო სოჭი–მოსკოვის შეხვედრები.
დააკვირდით, რა მოხდა... „ნაბუქოს“ კონსორციუმის წევრმა ავსტრიულმა კონცერნის ხელმძღვანელობამ სულ ახლახანს ამდენი მსჯელობების შემდედეგ ძლივს მიაღწია შეთანხმებას და გაარკვია, რომელი მონაწილე ქვეყანა რამდენ მილიარდ კუბამეტრ გაზს იძლევა: აზერბაიჯანი – 7 მილიარდს, ერაყი – 7 მილიარდს, ხოლო ეგვიპტე – 1 მილიარდს. აზერბაიჯანი მსხვილი მოთამაშე გამოდის და ისეთი მდგომარეობა შექმნა, რომ იქით უნდა ეხვეწო.
ამ ყველა მოვლენის საერთო ანალიზიდან გამომდინარე, შეიძლება ვთქვათ, რომ თუ რუსეთმა პრობლემა არ მოაგვარა, „ნატო“ სერიოზულ ნაბიჯებს გადადგამს და მისი გამტყუნება რთული იქნება“.
როგორც ჩანს, პენტაგონის ოფიციალური კომენტარიც, რომ „ნატოში“ იციან პრეზიდენტ სააკაშვილის განცხადების შესახებ, მაგრამ დეტალურად არ განუხილავთ, სწორედ რუსეთისთვის თითის სერიოზულ დაქნევას, მაგრამ კიდევ ერთი შანსის მიცემას ნიშნავს.
http://www.presa.ge/index.php?text=news&i=12090 * * *
Закат правления Путина начнется с Калининграда - эксперты ინწერესნო...
30 января в Калининграде прошла, возможно, самая массовая акция протеста за последние десять лет. Ее провели объединенные силы оппозиции: КПРФ, ЛДПР, «Патриоты России», демократическое движение «Солидарность», а также профсоюзные и общественные организации. По данным властей, в митинге участвовало до семи тысяч, а по данным оппозиции – до 10 тысяч человек. Первоначально митинг планировался как продолжение декабрьской акции протеста против повышения транспортного налога региональными властями. Однако манифестация переросла в антиправительственное выступление под лозунгами: «Путина в отставку», «Нет всевластию «Единой России», «Вернем губернаторские выборы». Русская служба «Голоса Америки» связалась с некоторыми участниками акции в Калининграде и попросила их рассказать подробности сегодняшнего события.
«Даже до нынешнего повышения транспортный налог в нашем регионе был самым высоким в России, а сейчас совершенно необоснованно губернатор принял решение увеличить этот налог еще на четверть. Мы с этим не согласны, как и в целом с разрушительной социально-экономической политикой главы областной администрации Георгия Бооса, - рассказывает председатель профкома Российского профсоюза докеров морского торгового порта Калининград, руководитель областного отделения партии «Патриоты России» Михаил Чесалин, - Но мы также прекрасно знаем, что к нам в область губернатора Бооса назначил лично Путин, поэтому наши антиправительственные и антипутинские лозунги не были стихийными. Народ в Калининграде начинает стремительно прозревать и понимать, что путинская «Единая Россия» пытается вновь завести нас в советский тупик бюрократии, неэффективного управления, однопартийной коммунистической системы».
Михаил Чесалин отметил, что сегодняшняя манифестация прошла организованно, мирно и без провокаций. Милиция вела себя корректно, как и «положено в цивилизованном государстве». По мнению Чесалина, официальная статистика заметно занижает количество манифестантов. «Но если даже согласиться с цифрами властей, то тенденция все равно однозначна. В декабре, по заявлению милиции, в нашей акции приняли участие три с половиной тысячи человек, а сейчас, даже по официальной версии, – людей было в два раза больше», - констатирует Михаил Чекалин.
«На самом деле на митинг пришло 12 тысяч горожан. Это совершенно точная информация, - продолжает разговор еще один участник сегодняшних событий в Калининграде, член федерального бюро объединенного демократического движения «Солидарность» Илья Яшин, - последний раз я наблюдал подобное в 2001 году, когда люди в Москве защищали НТВ. Но ведь то была другая страна, где существовали реальная оппозиция, независимые СМИ, где народ еще не боялся выходить на улицу». По словам Яшина, калининградская акция может оказаться поворотным пунктом в развитии протестного движения в России, а сам Калининград, который находится всего в 150 километрах от другого порта на Балтике, где родилась знаменитая польская «Солидарность», способен стать «русским Гданьском» и примером для многих российских регионов. Как считает один из лидеров демократического движения «Солидарность» Илья Яшин, в Кремле сейчас «царит просто истерика» в связи с неожиданными для власти событиями в Калининграде, и не исключено, что срочный, объявленный сразу после сегодняшней акции, уход в двухнедельный отпуск губернатора Георгия Бооса может означать его скорую отставку.
«Неожиданной нынешнюю акцию протеста в Калининграде никак не назовешь. И дело, конечно, не только в повышении транспортного налога. Это лишь повод, - анализирует ситуацию ведущий научный сотрудник Московского Центра Карнеги Алексей Малашенко. - Я не один раз подчеркивал, что для Москвы опасен не столько политический сепаратизм в «дотационных республиках» Северного Кавказа, сколько экономический сепаратизм отдаленных «русских регионов». В частности, Дальнего Востока и «крайнего» Запада, имеющих мощный экономический потенциал». По утверждению Алексея Малашенко, немаловажно, что население приграничных Владивостока и Калининграда видит хороший пример жизни соседей в Японии и Южной Корее, в Германии и Польше. И, соответственно, жители отдаленных, но отнюдь не бедных российских окраин не испытывают энтузиазма от федеральной экономической политики в отношении регионов, а «больше смотрят за кордон». «Вот почему нынешняя акция в Калининграде – это очень тревожный сигнал для центра. Видимо, даже более тревожный, чем протест в маленьком городке Пикалево. Во всяком случае, сейчас уже одним приездом премьера Путина протестных волнений не остановить», - делает вывод эксперт Московского Центра Карнеги Алексей Малашенко.
MidEast.RU, 31 Января 2010
http://www.mideast.ru/357/48833 * * *
ნავთი რა ღირს, ხალხო? კიდევ დაუკლია და... რამდენია ახლა?