რა უბედურებაა რა არის, რო იძახიან რომ "ენას ისწავლი" "მე ვუყურებ და მომწონს" და ა.შ. თან არგუმენტი რომ ვერ მოუყვანია ვერავის ნორმალური იმის გარდა რომ სხვა ქვეყნებშიც უჩვენებენო... იმ სხვა ქვეყნებში ბევრი სიკეთეებიც არის ხოლმე და იქნებ ჯერ ისინი დაგვაძალოს მთავრობამ?
რაც შეეხება ენის სწავლას, ვერ ისწავლის ეგრე ენას ადამიანი, მაქსიმუმ დაისწავლოს 10 სიტყვა.... მათ შორის Fuck you,
მოკლედ რომ ვთქვათ,
ენის სწავლა ტელევიზორში კინოს ყურებით სისულელეა, ეს გაჭრის მარტო იმათზე, ვისაც უკვე აქვს ენის პრაქტიკა, თან არა უბრალო სკოლის კურსი, იმიტომ, რომ კინოებში მსახიობები ლაპარაკობენ
1- სწრაფად
2- ხშირად ჟარგონით/სლენგით
ამ ყელაფრის აღთქმას კი უნდა არა მარტო mother, father & ets. ცოდნა, არამედ უკვე სერიოზული პრაქტიკა.
შემდეგ: მაგალოთად რუსული ბავშვობაშივე ვისწავლე რუსულენოვან ბავშვებთან თამასითა და მერე + სკოლაში, მერე ინგლისური ვისწავლე სკოლაში და მერე უნივერსიტეტში,
1-ენა შეიძლება ისწავლო ტელევიზორით მაგრამ არა კინოს ყურებით, არამედ სპეციალური გადაცემებით,
2- უცხო ქვეყანაში თუ მოხვდები, სადაც მარტო იქაური ენა ისმის გარშემო, მაშინ ძალაუნებურად 2-3 თვეში იმ ენას აითვისებ,
კიდევ ბევრი რამ შეიძლება დაიწეროს მაგრამ მეზარება ეხლა

მოკლედ რომ ვთქვათ. მორალი აქედან ისაა, რომ, საქართველოს მოსახლეობის ნახევარზე მეტი როცა არის ის პატიოსანი და კეთილი ხალხი, რომლებსაც არამცთუ ინგლისურ-ფრანგული, არამედ რუსულიც კი არ ესმით, (და რაიონებში ჯერ კიდევ კომუნისტების დროს 100-დან 95 ადამიანი რუსულის აზრზე არ იყო. ეს ესეა და არ უნდა ამას კამათი

) იმათთვის ამ ფილმების ყურება არის ტანჯვა,
ისინი უნდა მოქმედებდნენ შემდეგნაირად:
1- ვინაიდან პრაქტიკულად შეუძლებელი ერთხელ ყურებისას ყველა ტიტრის წაკითხვა მოასწრო თავიდან ბოლომდე, ამისათვის ჯერ მარტო ტექსტის გასარკვევად უნდა უყურონ ამ სუბტიტრებიან ფილმს მინიმუმ ორჯელ, ისე, გასაკონტროლებლად- სამჯერ უკეთესი იქნება.
2- ამის შემდეგ როდესაჩ ტექსტი და ფილმის შინაარსი უკვე იციან, უნდა უყურონ ფილმს უკვე არა სუბტიტრების წასაკითხად, არამედ უკვე მსახიობების ხმის მოსასმენად და მათი თამაშის სანახავად, (ნუ, შიგადაშიგ თვალს სუბტიტრებსაც გაჰკრავენ,)
ე.ი. სადღაც 4-5 -ჯერ ყურება მოუწევთ

ამის შემდეგ ეს კინო უნდა აყურებინო ყოველ დღე, ან 2 დღეში ერთხელ 2 თვის მანძილზე, მხოლოდ ამის შემდეგ გაიზეპირებან გარკვეულ ფრაზებსა და სიტყვებს, რომლებსაც შემდეგ სხვა ფილმებში რომ მოკრავენ ყურს, გამოარჩევენ, შემდეგ მთელი ეს ნაბიჯები უნდა გაიარონ მეორე ფილმზე, შემდეგ -მესამე ფილმზე და ა.შ.
მაგრამ ეს ყოველივე ალბატ უფრო 50 წლამდე ხალხზე გაჭრის, 50+ ხალხი ფაქტიურად გაწირულნი არიან მოწყენილობისათვის, ან დებილური სერიალისათვის, ან -დასალევად და გასალოთებლად