ატსტუპნიკები, რა ხდება ამ კუთხით?

შენ ხარ ნამუსიანი ადამიანი ალბათ, ის არ იყო, გაჭიმა ფეხები რაღაც კონკრეტულ თანხაზე, ამაზე ნაკლებზე არ წამოვალო, ხო და მოსამართლემ მორიგება ამათ დაუთმო, მორიგდით და მოდითო. ხო და ვაჭრობა ვაჭრობაში იმ "მესაკუთრემ" 35% ის ღირებულების ფასზე დაყაბულდა. ამათაც სხვა გზა არ ქონდათ, ადგნენ და მისცეს. იქეთ გადახდის საშუალება არ ქონდა იმ კაცს, იმ მესაკუთრეს, მაგრამ ითხოვდა თუ მომცემთ ამაზე ცოტაზე არ წამოვალო, მოკლედ ბინა ღირდა სადღაც 32 000$, ის კაცი იტხოვდა მინიმუმ 15 000$ს, შემდეგ 11 000 ზე შეთანხმდნენ სადღაც. აი ასე მოხდა სულ რამდენიმე დღის წინ პრაქტიკულად. მივიდნენ, ოსამართლემ კითხა მორიგდითო, ამათ კიო ხო და მორჩაო. არანაირი სასამართლოს დავალდებულება მესაკუთრეს ან მფლობელს.

+100000000000000000000

pilo772
მოკლედ ბინა ღირდა სადღაც 32 000$, ის კაცი იტხოვდა მინიმუმ 15 000$ს, შემდეგ 11 000 ზე შეთანხმდნენ სადღაც

როგორი ბინა იყო? ტყუილად არ ვკითხულობ, მაინტერესებს ჩემს დანგრეულ ოროთახიან სახლს რამდენად შეაფასებენ

რაღაცა აქცია მოუწყვიათო ტრაფარეტებით და ამბებით ატსტუპნიკებს და არაფერი იცით?

LadyDay___
ბინა ბევრი არაფრად შეიძლება შეფასდეს მაგრამ შენ თუ წახვალ თუ რამე გიშენებია-გიკეთებია ყველაფერი უნდა აგინაზღაურდეს

LadyDay___

როგორი და სოლოლაკური, აი სოლოლაკში როგორი სახლებიც არის ისეთი, ეზო არ აქვს პრაქტიუკლად, რაც არის კიდე საერთო მოხმარებისაა სადღაც 5 მაცხოვრებლის მგონი, ოთახები არის 3, აქვს კიდე ლოჯია მგონი თუ სწორად მახსოვს. კაი ხანია იმ სახლსი არ ვყოფილვარ. აქვს გარაჟი ეგ კარგად მახსოვს. ძIრითადი ფასი ადგილმდებარეობის გამო აქვს ასე მგონია . თორე თვითონ სახლი კაპიტალურად ნაგები და რამე არ იყო, აი 50 იანი წლების ხელნაკეთი რამეა რა.

ხო და ბაქრაძე შეპირდა მოგხედავთო.
progresi

ჩემი სახლი 80% მამაჩემის აშენებულია, იმ ძველი ნაყიდი ფართიდან მხოლოდ 1 კედელიღა დარჩა. მაგრამ საბუთი ხელში არაფერი მიჭირავს. არც იმისი რომ მამაჩემმა ააშენა, იმ მესაკუთრეს თუ კითხავენ კიდე, ის ამბობს რომ ყველაფერი მისი გაკეთებულია ვითომ. ხო და ამ შემთხვევაში როგორ?

This post has been edited by pilo772 on 11 Oct 2011, 14:06

pilo772
ექსპერტიზით შეიძლება დადგინდეს როდისაა აშენებული და თუ საბინაო ჩანაწერი მანამდელია ან ქვითრებია მანამდელი მაშინ შეგიძლია სარჩელი შეიტანო

progresi
საბინაო წიგნი ოფიციალურად განადგურებულად ჩაითვალა 1992 წელს მომხდარი ხანძრის დროს, ახალი უბრალოდ არ გააკეთა მესაკუთრემ თუ პირიქით ის არ განადგურებულა და დამალა თავის დროზე არ ვიცი, ჩვენ გვაქვს ამ სახლის გეგმა მანამდელი სახით სანამ ჩვენ მივამატებდით იმას რაც მიმატებული აქვს, აგრეთვე 1942 წლის გეგმაც, სადაც ეს სახლი და საერთოდ ეგ დასახლება ოხსენიებულია როგორც უკანონო მშენებლობა. ქვითრები გვაქვს გაზის და დენის იმ დროინდელი. მაგრამ არა სრული ვერსია რა თქმა უნდა. ისე მე რაც გამიგია არის ვარიანტი რომ არქივში მოიძებნოს ეგ ქვითრები ხომ?

მაგრამ ისევ და ისევ ამ მისტიკური წრის ამბავი, სასამართლო ა მაწყობს, იმიტომ რომ შეკითხვა ჩემს იქ ცხოვრებაზე მე არ დამესმევა, ანუ ირღვევა გინდა არ გინდა ჩემი უფლება. მე არ მინდა მანდედანწასვლა, იმიტომ რომ მანდ გავიზარდე, პლიუს მეც მაქვს შანსი რომ ადგილზე პატარა ბინა მივიღო როცა მშენებლობა იქნება. თუ მე მოცემენ მაგ სახლის 75% და გამიფიშტიკებენ, მაშIნ მე მემუქრება უსახლკარობა. უკვე გავმეორდი.

This post has been edited by pilo772 on 11 Oct 2011, 14:20

pilo772
ზოგადად რასაც შენ ამბობ, ანუ ძველი ქვითრები გამოდგება იმის მტკიცებად რომ რომელი წლიდან ცხოვრობ, ერთი სიტყვით ბევრი ხელმოსაკიდია შენს საქმეში, მაგრამ საქმე ისააა რომ შენ მანდ ცხოვრება და დარჩენა გინდა, რაც შეიძლება ვერ მოხერხდეს, შეიძლება მოხერხდეს კიდეც, ვერაფერს გამორიცხავ

adba

დავაკოპირებ წინა თემიდან, რომ მეორედ აღარ ვწერო.
სინამდვილეში მაშინდელი კანონმდებლობა ყიდვის საშუალებას რიგ შემთხვევებში არ იძლეოდა.
ატსტუპნიკი ბინის ღირებულებას სრულად იხდიდა და უმრავლეს შემთხვევაში საბუთში ყიდვაც იწერებოდა.
ის რომ მაშინ ტოტალური სახელმწიფო გვქონდა და ეხლა თაღლითი კანონმდებლობის სახელმწიფო გვაქვს, ეგ ცალკე საკითხია. . . . .
ეგრე, ათასობით მანქანის ყიდვა-გაყიდვა მინდობილობის საშუალებით ხდებოდა, მაგრამ მოქმედებდა და კანონმდებლობაში დაცვის მექანიზმები იდო.
მაშინდელ კანონმდებლობაშიც იდო ატსტუპნიკების დაცვის მექანიზმები.
ეხლა ატსტუპნიკები ჰაერში დატოვეს.

- - - - - - - -- -

მაშინ როცა ჩვენი მშობლების თაობა ჯერ კიდევ კომუნიზმს აშენებდა და სამოქალაქო სამართალი ამ მშენებლობის ნაწილს წარმოადგენდა, დღევანდელი თაობისთვის საკმაოდ გაუგებარი კანონები მოქმედებდნენ.
საბჭოთა მთავრობამ გადაწყვიტა ყველა საბჭოთა მოქალაქისთვის მიეცა საცხოვრებელი (ყოველ ხუთწლედზე ამას გაყვიროდნენ).
არცერთ საბჭოთა მოქალაქეს არ ჰქონოდა სხვა საბჭოთა მოქალაქეზე დიდად უკეთესი პირობები და ორი სახლი (უნდა ყოფილიყო შედარებით თანაბრად განაწილებული სიღარიბე).
ქალაქებში სახლები არ იყო კერძო საკუთრება, ის სახელმწიფოს ეკუთვნოდა. ხოლო სახლის მიღება სადღაც საკუთრებას და მფლობელობის დღევანდელ გაგებას შორის მერყეობდა. ასევე სოფლებში სახლები იყო კომლის საკუთრება და სხვათაშორის ჩვენმა ბოთეებმა ამ ანაქრონიზმს დღემდე ვერ დააღწიეს თავი და იურიდიულ მოვლენა კომლს დღემდე თავისი პრეისტორიული ადგილი უკავია ჩვენს სამოქალაქო კოდექსში და კანონმდებლობაში.puke.gif
თითო სულ მოსახლეზე არ უნდა ყოფილიყო საცხოვრებელი ფართის გარკვეული ზომაზე მეტი.
ადმინისტრაციული ჩაწერის ინსტიტუტი ძალიან აძნელებდა საცხოვრებელი ადგილის გამოცვლის საშუალებას.
სწორედ ამ დროდან იღებს სათავეს ის დიდი ისტორიული თაღლითობები, რასაც კომუნალკები, იტალიური ეზოები, ატსტუპნოები, ჩაწერები და სხვა მსგავსი გონებამახვილობები ეწოდება საბჭოთა და დღევანდელ სინამდვილეში.
რადგან ჭეშმარიტს გეუბნებით მე თქვენ:
როგორც სახელმწიფო, ისე მოქალაქეები, ორივე მხარე დიდი თაღლითები იყვნენ.
* * *
საქართველოს სსრ 1961 წლის სამოქალაქო კოდექსის 104 მუხლის მიხედვით, მოქალაქეს (ოჯახთან ერთად) საკუთრებად შეიძლება ჰქონოდა მხოლოდ ერთი სახლი ან სახლის ნაწილი. ხოლო სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის 1958 წლის, ბრძანებულებით საცხოვრებელი სახლის საცხოვრებელი ფართობი (ტუალეტ აბაზანა სამზარეულოს გარდა) არ შეიძლებოდა ყოფილიყო 60 მეტრკვადრატზე მეტი.

ამ ფართის ზემოთ საცხოვრებელ ფართს ოჯახს გაუყიდიდნენ.
ასევე თუ ოჯახს ერთ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში ჰქონდა ორი საცხოვრებელი სახლი პირად საკუთრებაში, ერთს სახელმწიფო ჩამოართმევდა და იძულებით გაუყიდიდა.
* * *
რა თქმა უნდა, როდესაც არ არსებობს ორი სახლის ან დიდი ფართის ქონის კანონიერი საშუალებები, მაშინ საბჭოთა ადამიანი მიმართავს სხვადასხვა თაღლითობებს.
ესენი იყო:
მეორე სახლის აგარაკად გასაღება (ოჯახს შეიძლება ჰქონიყო ერთი აგარაკიც).
ფიქტიური განქორწინება, (ამით ორ ფიქტიურ და ერთ ფაქტიურ ოჯახზე ორი სახლი მოდიოდა).
მეორე სახლის ფიქტიური ჩუქებით ან ყიდვა-გაყიდვით ახლო ნათესავზე გადაფორმება ან მის სახელზე ყიდვა, (გასაგები მიზეზის გამო საკმაოდ იშვიათი და არასანდო ხერხი იყო).
კერძო სახლში ერთი სართულის დაბალჭერიანად აშენება (დაბალი ჭერის მქონე ნაგებობა, სახელმწიფო კორპუს-ხრუშჩოვკების გარდა დამხმარე სათავსოდ ითვლებოდა და საცხოვრებელ ფართში არ ითვლებოდა).
ნათესავის ჩაწერა (ესაც საკმაოდ საშიში თაღლითობა იყო, რადგან რა იცი რამდენად გაათაღლითებდა თაღლითების სახელმწიფო შენს ნათესავს?, შეიძლება ის ნამატი ფართი წაერთმია).
(ზოგი თაღლითობა თქვენს მშობლებსაც ჰკითხეთ კაცო, არც ისეთი ბებერი ვარ რომ ყველა ხერხი ვიცოდე, განსაკუთრებით ჩახვეული გონებამახვილობები თანამედროვე კრიმინალისტიკაში დღესაც ამოუხსნელია. biggrin.gif )

და რა თქმა უნდა ამ თაღლითობების მშვენება.
წმინდა საბჭოთა მოვლენა.
ატსტუპნიოი.

რა უნდა ქნას საბჭოთა ადამიანმა, რომელსაც კანონი ორი სახლის ქონას უკრძალავს? რომელიც ვერ ჩაეწერება ქალაქში და ვერ იცხოვრებს ათასობით ადინისტრაციული ბარიერი თუ არ გადალახა, ვერ იყიდის პრესტიჟულ ადგილზე სახლს, რადგან დაჭერის ეშინია და ა.შ.
როცა სახელმწიფოსი არსებული კანონები არ იძლევა გამოსავლის საშუალებას, ხალხი თვითონ ქმნის სამოქალაქო ურთიერთობის ახალ ფორმას, რომელიც ნორმალურ ქვეყანაში და ნორმალურ ისტორიულ პირობებში მერე ლეგალიზდება. მახინჯ ქვეყანაში კი . . . .

ასე წარმოიშვა მრავალი სამოქალაქოსამართლებრივი ინსტიტუტი: (უფრო სწორად ყველა biggrin.gif ).

მაშინ ხალხმა მოიფიქრა ასეტი გამოსავალი, მესაკუთრესა და მოსარგებლეს შორის მარტივი წერილობითი ფორმით იდებოდა ხელშეკრულება, ნასყიდობის, საცხოვრებელი ფართის დათმობის (ასეთი ტერმინი იყო, რადგან სახლი ხან სახელმწიფოს საკუთრება იყო და დღევანდელი მესაკუთრე მაშინ სინამდვილეში მფლობელი იყო), და სახლში ახალი მოსარგებლის ადმინისტრაციული ჩაწერის ფორმით იდებოდა.
მოსარგებლე იხდიდა სახლის მაშინდელ საბაზრო ღირებულებას, ანუ სახლის რეალურ ღირებულებას.
ცხოვრობდა სახლში.
იხდიდა გადასახადებს.
აკეთებდა რემონტს.
მოკლედ ფაქტიური მესაკუთრე იყო, მაგრამ მესაკუთრე არ ერქვა, რადგან ნასყიდობის ხელშეკრულება არ ჰქონდა ნოტარიალურად დამოწმებული.
(ეს მაშინდელი სამართლის პირობებში ზემოაღნიშნული მიზეზების გამო ძალიან ძნელი იყო).
თანაც ცოტათი სახიფათოც.
უფრო ადვილად რომ მიხვდეთ, კერძო მანქანების მინდობილობით "ყიდვის" ქართული პრაქტიკაც გაიხსენეთ.

ჰქონდა გარანტია, რომ სახლს არ დაკარგავდა.
რადგან:
1. მესაკუთრეს (ან იურიდიულ მფლობელს) სარჩელის შეტანისა ეშინოდა ორსახლიანობის ან ზედმეტი ფართის გამო.
2. თუ მაინც იჩივლებდა, მაშინდელ (1961წ.) სამოქალაქო კოდექსში იყო მუხლი, რომლის მიხედვითაც, კანონმდებლობით სავალდებულო ფორმის დაუცველად დადებული ხელშეკრულება, სასამართლოს გადაწყვეტილების საფუძველზე შეეძლო კანონიერად ეცნო და მისი ლეგალიზება მოეხდინა. (ამჟამინდელ კოდექსში ეს მუხლი არ არის).
3. თუ მოსამართლე მაინცდამაინც თავს გაიგიჟებდა და ხელშეკრულებას ბათილად გამოაცხადებდა, მყიდველს ფული უბრუნდებოდა, საბჭოთა მანეთი კი საბჭოთა მანეტი იყო.
და კიდევ.

მაშინდელი საბჭოთა სახალხო სასამართლო, დღევანდელ სასამართლოსთან შედარებით (არსებული კანონების ფარგლებში), უფრო მეტად ობიექტური იყო.

ასე მოვიდა ახალი დრო რამდენიმე ათეულათასი ატსტუპნოით.

This post has been edited by karlsoni on 11 Oct 2011, 15:50

progresi

მე მაქვს 2 ვარიანტი მანდედან წასვლისა, 1 ვარიანტია როცა სასამართლოში შევიტან სარჩელს, ჩემი აზრით ბინის დამტკიცების იდეით, და ჩემივე გახსნილი საქმით გამაპანღურებენ კაპიკებით ხელზე, იმიტომ რომ როგორც აღვწერე სახლს საბაზრო ღირბულება არც ისე დიდი აქვს. და მეორე ვარიანტი, არ შეცვალონ არაფერი არ გადადონ არაფერი და არ გაუგრძეონ ვადა ამ კანონს რაც არის და მე 2012 წლის 1 იანვრიდან გამასახლებენ უბრალო პატრულის გამოძახებით.
ახლა მეტყვით პირველი არ გირჩევნიაო? მე კიდე გეტყვი რომ არ მირჩEვნია , იმიტომ რომ თუ მანდ დავრჩები სადაც ვარ, მაქვს ვარიანტი საცხოვრებელი ფართობი მივიღო. თუ წავალ იმ კაპიკებით ვერაფერს მოვახერხებ ამ გაასმაგებულ ფასებში.
karlsoni
გაიხარე, კარგი ანალიზია, ზუსტად აღწერ ამ საზიზღრობის არსს

pilo772
და ის რაც არემონტე, მაგას დამატებული სახლის ღირებულება რამდენზე ადის?

ჩემი "ექსპერტი" როცა მყავდა, ისე სხვა პონტში, სადღაც 2003 წელს, სახლი შეაფასეს 12 000 მდე, ისიც ადგილმდებარეობის გამო, თუმცა ეზო სრულიად სხვისი საკუთრებაა, რომელშიც ჩემი სახლი დგას, ხოლო მარტო სახლი კიდე ვის რაში სჭირდებაო, ანუ ეგეც დიდი კითხვის ნიშნის ქვეშ, ახლა 2011 წელია, მის შემდეგ რემონტი მქონდა. ახალი სააბაზანო და სამზარეულო მაქვს. ამ ყველაფრით ჰა ჰა 15 000$ ზე იყოს საუბარი, ან არ ვიცი რა ფასი ექნება ახლა. ჩემი მესაკუთრე ჩინოვნიკია, ექსპერტები საკუთარი ყავს, დიდი ვარიანტია დააგდებინებს განგბ ფასს, თუმცა ისე იქნება თუ ასე ფართობის სულ მთლიანად 50 კვადრატულამდეა. მაინც არ ექნება დიდი არაფერი განსაკუთრებული ფასი. თუ მე მანდ მშენებლობაში მოვყვებოდი იმედი მქონდა სადღაც 1.5 ოთახიანი ბინის მიღებისა.

აუ, რა საშინელებაა ((( ზუსტად მესმის ახლა რა დღეში ხარ

LadyDay___

ხოოოოო, და აქ კიდე ტონალობას დაუწიეო . ისე ვარ ლამისაა ქვა ვისროლო უკვე. ამ ზამთარს ალბათ ვერ გავატან ან ცოცხალი, ან მთელი ან თავისუფალი

მე კიდევ იმ კაპიკებით, რასაც მეპატრონე გადამიხდის, არ ვიცი სად წავიდე და რა ვიყიდო, ალბათ საძაღლე ჩემი თავი ჯანდაბას, შვილს რა ვუთხრა.