ნაცმოძრაობის ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ ქართველი ხალხი ცოტახანს კიდევ იყო ვარდების რევოლუციის ეიფორიაში და შემდეგ ამას თან მოჰყვა არა მარტო იმედების გაცრუება, არამედ ისიც რაც მოჰყვა და რაც ბევრმა საკუთარ ტყავზე იგრძნო. უკვე რამდენიმე წელია ნახევარზე მეტი საქართველო ნაცემი ძაღლივით არის.
აქ ისმება კითხვა თუ ახლა რაღა უნდა ვქნათ?
რა უნდა ვქნათ ის ქაქი აღარ უნდა ვჭამოთ რაც 1990 წლის შემოდგომაზე, 1992 წლის ახალ წელს და 2003 წელს მივირთვით.
ის უნდა ვქნათ რომ ჯერ ტვინი და მერე ხელიც გავანძრიოთ. სამჯერ უკვე დაშვებული ერთიდაიგივე შეცდომა მეოთხეთ აღარ უნდა გავიმეოროთ!
რა ოცნება რის ოცნება?! სწორედ ასეთი ოცნებობა უტირებს სრულიად საქართველოს იმაზე მეტად დედას რაც სამჯერ ზედიზედ უკვე რის ვაი ვაგლახით გადაიტანა.
ვარდების რევოლუციამ შედეგად ის მაინც მოიტანა, რომ შეიქმნა ძლიერი პოლიციური სახელმწიფო, რომელიც შინაურს უფრო აფრთხობს ვიდრე გარეულს. სწორედ ქართველებზე ყოფილა ნათქვამი რაც მოგივა დავითაო ყველა შენის თავითაო. ეს ქართველებს უპირველესყოვლისა გაჭირვებისგან კი არა სიძუნწისგან და სიზარმაცისგან დაგვემართა. ქართული სახელმწიფოს შენებისთვის ჩვენ ერთი თეთრიც არ გავიღეთ და ამისთვის ჩვენ თვითონ თითიც არ გავანძრიეთ. უცხოური გრანტებით და შოროშობით კი ისეთი სახელმწიფო აშენდა. რომელიც ჩვენი არ არის.
აგერ გამოცხადდა ახალი რესპუბლიკური მოძრაობა და ვისაც მამულისთვის გული გერჩით შემოდით! ჯერ კიდევ შეიძლება ქვეყნის გადარჩენა, ოღონდ ამისთვის ტვინის და ხელის განძრევაა საჭირო! ჯიბისაც, იმიტომ რომ სხვისი ხელით და სხვისი ფულით სამშობლო არ შენდება. სხვა ფულს იმიტომ გაძლევს რომ სამშობლო წაგართვას.
ქართველი კაცი სულ ცოტა იმაზე მაინც უნდა დაფიქრდეს რომ თხრის თავის ხმას საარჩევნო ხმას, სად თხრის და ვისთვის თხრის.
თუ არ გინდა რომ სულ ნაცემი ძაღლივით იყო აირჩიე შენი ნამდვილი პარლამენტი და უნაგირი დაადგი შენს აღმასრულებელ ხელისუფლებას!!!
* * *
გვაცნობეთ თქვენი საკონტაქტო ემაილი და გაავრცელეთ გაზეთ თავისუფლების ელექტრონული ვერსია!
This post has been edited by mtavrishvili on 27 Jul 2012, 17:07
მიმაგრებული სურათი