სტალინი, ?????????

მარტო სტალინის გამოხედვა ერთ რამედ ღირს.

Gvelkuasi

შეეშვი ხრუშოვის და ტროცკისტების პროპაგანდისტობას.

ტექნოლოგიურად წითელი არმია ათი თავით სჯობდა ვერმახტს.

რაი დოლარი დაკემსილი წარები და დაპაჩინკებული 2 წყვილი ჩექმა დარჩა

B_Alambareli

ნუ, მერე გადაკეთებული რომ ვთქვათ მაშინ ეს სხვა საკითხია

კი ბატონო, მაგრამ მხედართმთავრული ნიჭი მაინც სხვაა ვიდრე სამხედრო მრეწველობის შექმნა (ისე, რუსებს ერთი იარაღის კეთება მართლა კარგად გამოსდით საერთოდ)

არა მგონია ახლა საბჭოელები რითიმე ყოფილიყვნენ დაინტერესებული მაგაში, კაცი რომს მიადგა და მთელს იტალიას აზანზარებდა 15 წელი, ასეთი სარდალი ძალიან ცოტა თუ ყოფილა ისტორიაში

ჰქონოდათ რუსებს და გერმანელებს ძალები 1:1 და ვნახავდით ვინ გაიმარჯვებდა...........

ვერაფერს იტყვი, ძალიან დიდი ჰუმანურობაა "გადაბუგული მიწის" პოლიტიკა...........

tb-seli

ეგეთს მარტო აფრიკის ჯუნგლებში თუ ნახავ

This post has been edited by მეკობრე on 5 Sep 2012, 23:49

მეკობრე

Германия

К 22 июня 1941 года у границ СССР было сосредоточено и развёрнуто 3 группы армий (всего 181 дивизия, в том числе 19 танковых и 14 моторизованных, и 18 бригад). Поддержку с воздуха осуществляли 3 воздушных флота.
В полосе от Гольдапа до Мемеля на фронте протяжённостью 230 км располагалась группа армий «Север» (29 немецких дивизий при поддержке 1-го воздушного флота) под командованием генерал-фельдмаршала В. Лееба. Входящие в её состав дивизии были объединены в 16-ю и 18-ю армии, а также 4-ю танковую группу. Директивой от 31 января 1941 года ей ставилась задача «уничтожить действующие в Прибалтике силы противника и захватом портов на Балтийском море, включая Ленинград и Кронштадт, лишить русский флот его опорных баз». На Балтике для поддержки группы армий «Север» и действий против Балтийского флота немецким командованием было выделено около 100 кораблей, в том числе 28 торпедных катеров, 10 минных заградителей, 5 подводных лодок, сторожевые корабли и тральщики.
Южнее, в полосе от Голдапа до Влодавы на фронте протяжённостью 500 км располагалась группа армий «Центр» (50 немецких дивизий и 2 немецкие бригады, поддерживаемые 2-м воздушным флотом) под командованием генерал-фельдмаршала Ф. Бока. Дивизии и бригады были объединены в 9-ю и 4-ю полевые армии, а также 2-ю и 3-ю танковые группы. Задачей группы было: «Наступая крупными силами на флангах, разгромить войска противника в Белоруссии. Затем, сосредоточив подвижные соединения, наступающие южнее и севернее Минска, возможно быстрее выйти в район Смоленска и создать тем самым предпосылки для взаимодействия крупных танковых и моторизованных сил с группой армий „Север“ с целью уничтожения войск противника, действующих в Прибалтике и районе Ленинграда».
В полосе от Полесья до Чёрного моря на фронте протяжённостью 1300 км была развёрнута группа армий «Юг» (44 немецкие, 13 румынских дивизий, 9 румынских и 4 венгерские бригады, которые поддерживались 4-м воздушным флотом и румынской авиацией) под командованием Г. Рундштедта. Группировка была разбита на 1-ю танковую группу, 6-ю, 11-ю и 17-ю немецкие армии, 3-ю и 4-ю румынские армии, а также венгерский корпус. По плану «Барбаросса» войскам группы «Юг» предписывалось: имея впереди танковые и моторизованные соединения и нанося главный удар левым крылом на Киев, уничтожить советские войска в Галиции и западной части Украины, своевременно захватить переправы на Днепре в районе Киева и южнее обеспечить дальнейшее наступление восточнее Днепра. 1-й танковой группе предписывалось во взаимодействии с 6-й и-17-й армиями прорваться между Рава-Русской и Ковелем и через Бердичев, Житомир выйти к Днепру в районе Киева. Далее, двигаясь вдоль Днепра в юго-восточном направлении, она должна была воспрепятствовать отходу оборонявшихся советских частей на Правобережной Украине и уничтожить их ударом с тыла.
Помимо этих сил на территории оккупированной Норвегии и в Северной Финляндии — от Варангер-фьорда до Суомуссалми — была развёрнута отдельная армия вермахта «Норвегия» под командованием генерала Н. Фалькенхорста. Она находилась в непосредственном подчинении верховного командования германских вооружённых сил (ОКВ). Армии «Норвегия» ставились задачи — захватить Мурманск, главную военно-морскую базу Северного флота Полярный, полуостров Рыбачий, а также Кировскую железную дорогу севернее Беломорска. Каждый из трёх её корпусов был развёрнут на самостоятельном направлении: 3-й финский корпус — на кестеньгском и ухтинском, 36-й немецкий корпус — на кандалакшском и горнострелковый немецкий корпус «Норвегия» — на мурманском.
В резерве ОКХ находилось 24 дивизии. Всего для нападения на СССР было сосредоточено свыше 5,5 млн чел., 3712 танков, 47 260 полевых орудий и миномётов, 4950 боевых самолётов.


Советский Союз

На 22 июня 1941 года в приграничных округах и флотах СССР имелось 3 289 850 солдат и офицеров, 59 787 орудий и миномётов, 12 782 танка, из них 1475 танков Т-34 и КВ, 10 743 самолёта. В составе трёх флотов имелось около 220 тысяч человек личного состава, 182 корабля основных классов (3 линкора, 7 крейсеров, 45 лидеров и эсминцев и 127 подводных лодок). Непосредственную охрану государственной границы несли пограничные части (сухопутные и морские) восьми пограничных округов. Вместе с оперативными частями и подразделениями внутренних войск они насчитывали около 100 тысяч человек.
Отражение возможного нападения с запада возлагалось на войска пяти приграничных округов: Ленинградского, Прибалтийского особого, Западного особого, Киевского особого и Одесского. С моря их действия должны были поддерживать три флота: Северный, Краснознамённый Балтийский и Черноморский.
Войска Прибалтийского военного округа под командованием генерала Ф. И. Кузнецова включали в себя 8-ю и 11-ю армии, 27-я армия находилась на формировании западнее Пскова. Эти части держали оборону от Балтийского моря до южной границы Литвы, на фронте протяжённостью 300 км.
Войска Западного особого военного округа под командованием генерала армии Д. Г. Павлова прикрывали минско-смоленское направление от южной границы Литвы до реки Припять на фронте протяжённостью 470 км. В состав этого округа входили 3-я, 4-я и 10-я армии. Кроме того соединения и части 13-й армии формировались в районе Могилёв, Минск, Слуцк.
Войска Киевского особого военного округа под командованием генерала М. П. Кирпоноса в составе 5-й, 6-й, 12-й и 26-й армий и соединений окружного подчинения занимали позиции на фронте протяжённостью 860 км от Припяти до Липкан.
Войска Одесского военного округа под командованием генерала Я. Т. Черевиченко прикрывали границу на участке от Липкан до устья Дуная протяжённостью 480 км.
Войска Ленинградского военного округа под командованием генерала М. М. Попова должны были защищать границы северо-западных районов страны (Мурманская область, Карело-Финская ССР и Карельский перешеек), а также северное побережье Эстонской ССР и полуостров Ханко. Протяжённость сухопутной границы на этом участке достигала 1300 км, а морской — 380 км. Здесь располагались — 7-я, 14-я, 23-я армии и Северный флот.

ეს და აიღე კიდევ მაგათი ტანკები რომლის დარი იმ დროს უბრალოდ არ იყო. არტილერია, ავიაცია, ფლოტი, წყალქვეშა ნავები...აბსოლუტურად ყველაფრით ათი თავით მაღლა იდგნენ საბჭოთა არმიაზე. ომის დასაწყისში რათქმა უნდა. და კიდევ მეტი სასწაული ის არის რომ ომის განმავლობაში იმდენი მოახერხეს სტალინმა და ბერიამ, 7 იმდენი (შენი თქმის არ იყოს) ტექნიკა შემოუბრუნა ვერმახტს.

მაკიაველიმ დადო ადრე დოკუმენტური ფილმი თუ როგორ შლიდნენ ქარხნებს უკრაინაში და გადაქონდათ ციმბირში ისე რომ გერმანელები საერთოდ გონზე არ იყვნენ რა ხდებოდა

This post has been edited by Gvelkuasi on 5 Sep 2012, 23:53

პირიქით.

არანაირად არ აწყობდა ბრიტანეთს არაბული პალესტინის და პროტექტორატების დაკარგვა. მაგაშია საქმე

ისრაელის სახელმწიფოს შექმნას საფუძველი ჩაეყარა XIX ს-ის ბოლოს - XX ს-ის დასაწყისში, როდესაც ებრაელები (სიონისტები) ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში შემავალი პალესტინის ტარიტორიაზე მცხოვრებლი არაბებისგან ყიდულობდნენ მიწებს და ზედ სახლდებოდნენ.
სულთანმა უარი უთხრა ოფიციალურად სიონისტებს პალესტინაში თავისუფალი შესვლის ნებართვის მიცემაზე (თუმცა ნაწილობრივ იქ დასახლებას მაინც ახერხებდნენ ებრაელები, ადგილობრივი მოხელეების მოქრთამვის ხარჯზე), მარა I მსოფლიო ომის შედეგად, პალესტინა ოსმალეთის იმპერიის ხელიდან გადავიდა ბრიტანეთის ხელში. ბრიტანეთის მინისტრთა კაბინეტმა კი მიიღო "ბალფურის დეკლარაცია", რომლის ძალითაც სიონისტებს ნება დართო პალესტინის ტერიტორიაზე I მსოფლიო ომის დამთვარების შემდეგ " ებრაელი ხალხის ეროვნული კერად" პალესტინა ეღიარებინათ.
ამის სემდეგ, 1920 წლიდან 1947 წლამდე, 67 000 ებრაელიდან 600 000 ებრაელამდე გაიზარდა პალესტინაში მცხოვრებლი ებრაელების რიცხვი. ისინი ქმნიდნენ კიბუცებს, ქალაქებს, სკოლებს, არმიას.... დაჟე პალესტინის ტერიტორიაზე ებრაული სახელმწიფოს შექმნის მოდელი პირველად ინგლისელებმა წამოაყენეს 30-იან წლებში (უბრალოდ არაბებიც და ებარელებიც წინააღმდეგნი წ ავიდნენ მაშინ ამაზე, ებრაელები იმის გამო, რომ მხოლოდ ტერიტორიის 40%-ს აძლევდნენ მათ იმ ჟამად).
და ის მოჩვენებითი სიმკაცრე და წინააღმდეგობა ებრაული მოძრაობისადმი, რასაც ბრიტანეთი ეწეოდა, ზალიან ზერელე ფარსი იყო, რადგან სწორად მათი მფარველობის ქვეშ მოახდა ისრაელის სახელმწიფოს ცამოყალიბება.

სტალინის დანატოვარ ავლადიდებას შეადგენდა თავისივე ხელით დაკერილი ჩექმები (მეწაღის შვილი იყო მაინც), გაცვეთილი შინელი და...
მსოფლიოს 1/5

მეკობრე

კარგი არც შენი არც ჩემი, სრული რეორგანიზაცია და რეფორმირებაზე შევჩერდეთ.

ეს იარაღი მორგებული იყო მის მიერ ჩაფიქრებულ სტრატეგიულ ნაბიჯებზე. ისე იარაღის დიდი ნაწილი შესყიდული იყო ყველაზე მასობრივი ტ-26 ინგლისური ვიკერსი იყო, ყველაზე სწრაფი ბტ ამერიკელი კრისტის, გამანადგურებელ ი-15-ში ბმვ-ს ძრავი იდგა და ა.შ. ანუ ძალიან რუსებსაც ნუ დავაბრალებთ, უბრალოდ სტალინმა იცოდა რა უნდოდა.

პ.ს
ჰანიბალი არ მიყვარს, რაღაც ძალიან დეპრესიული ბიოგრაფია აქვს და კანის გარდა ნებისყოფა უფრო სჩანს ვიდრე ხალასი ნიჭი.

ყოლოდა სტალინს გერმანელები ( ვერმახტისნაირი არმია) და ვიცხოვრებდით ახლა მსოფლიო საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკების კავშირში

რა გამიხურეთ საქმე. მე რომ არ ვყოფილიყავი კიდევ საკითხავია საქართველო სად, როგორ და რა მოსახლეობით იქნებოდა დღეს

Gvelkuasi

არ მიჯერებ, შეეშვი ხრუშოვს.

გერმანელებს 2800 ტანკიდან არც ერთი არ იყო საშუალო და მძიმე. ტ-1 ტყვიამფქვევებით იყო შეიარაღებული, ტ-2 20 მმ ქვემეხით, ტ-3 37 მმ-იანით, ტ-4 მოკლელულიანი იყო.
საბჭოთა ტანკების მინიმალური კალიბრი 45-მმ ქვემეხი იყო, ჯავშან ავტომობილები ბა-10-იც კი 45 მმ-იანი ქვემეხით იყო აღჭურვილი.

2800 ტანკი ( ტანკეტკები) საბჭოთა 18 000 სატანკო (არ ითვლება ჯავშანავტომობილები) პარკის ( მათ შორის საშუალო ტ-34 და მძიმე კვ-ს სულ ერთად 1800მდე) წინააღმდეგ.
თვითმფრინავებიც 3400 გერმანული 23 000 ( საზღვარზე აღარ მახსოვს რამდენი იყო) საბჭოთას წინააღმდეგ.
პ.ს.

ისიც მითია რომ გერმანია მოულოდნელად დაესხა საბჭოთა კავშირს, 22 დილის 2 საათზე დეკანოზოვს ნოტა გადასცეს, რითაც ომი გამოუცხადეს. ცნობისთვის რკკა-მ საბრძოლო მზადყოფნაში მოსვლის ბრძანება 18 ივნის მიიღო.... და ა.შ. და ა.შ.

ჩელოვეკ იზ სტალი კამენნიმ სერდცემ ლედიანანიმი ნერვამი ი ნეპოვტორიმიმ უმომ

mamuka-SRV

კაი ახლა სტალინ.
თუ სადმე წიგნიერი გვყავდა დედა რო უტირე, მათტან ერტად ღირსება რო მოკალი და უწიგნურების, მშიშრების, უზნეოების შტამომავლობა გვიანდერძე, ამაზე პასუხი ვინ უნდა აგოს

თქვენნაირებისათვის 2003 წლიდან დაიწყო მეცნიერების აყვავება

This post has been edited by vaniko1978 on 6 Sep 2012, 00:30

აგერ ძმაო დესერტად, ცნობილი ებრაელი კაცის ინტერვიუები სტალინზე. მიაყუდა მთელი რუსი ლიბერტარიანელები კედელთან როგორც იტყვიან ნა ხალიავუ




B_Alambareli

++++++++++++++++

ეს სტალინისტი კაცი არ მომნათლა ხრუშოვის ფანად

მა ტიგრები და პანზერები რა ჯანდაბა იყო

This post has been edited by Gvelkuasi on 6 Sep 2012, 00:36

ვერანაირად ვერ დაგეთანხმები.

მე-20 საუკუნე და განსაკუთრებით 20-იანი წლების ბოლოდან საქართველოში დაიწყო ოქროს ხანა. (ეხლა მე-12 საუკუნეს თუ გავანებებთ თავს). ნებისმიერი სფერო ან ხელოვნების დარგი აიღე. საერთოდ რაზე ვლაპარაკობთ საერთოდ წერა კითხვის უცოდინარი იყო მასიურად ხალხი მაგ დრომდე