პრობლემა მარტო ტანსაცმელში არაა.
ესეთ ფაქტს შევესწარი. ფიზკულტურის პედაგოგმა თმებში მოქაჩა ბავშვს (ხაზგასმით ვამბობ რომ ესეთი ქცევა ჩემთვის მიუღებელია), დაიხვეტა მთელი კლასი, შელაგდნენ მანდატურების ოთახში, გააფორმეს ოქმი, მოაწერა მთელმა კლასმა ხელი და ის პედაგოგი გაუშვეს სკოლიდან.
ის პედაგოგი მანამდეც გასაშვები იყო. მაგრამ თქვენ რომ გენახათ ამ ბავშვების სახეები, კმაყოფილებით სავსე თვალები მანდატურებთან ამბის მიატანის დროს, ამას აღარ იტყოდით. მერე მთელი სკოლა ყველა პედაგოგს ამით აშინებდა.
მე ვამბობ იმას, რომ პრობლემა რომ მოგვარდეს, სისტემის შეცვლა არის საჭირო. თორემ პრობლემა რომ არის ეს ფაქტია და ამაზე არავინ დაობს.
აქ დაპოსტეს, რომ ყველას ერთ ქვაბში ნუ ხარშავთო. კაი ბატონო არ ვხარშავ, მაგრამ...
არსებული მანდატურებიდან რამდენმა იცის კარგად ბავშვების ფსიქიკის თვისებურებები, ასაკობრივი განვითარება, მათი ასაკისთვის დამახასიათებელი ქცევის ტიპები. მარტო სამოსში რომ იყოს პრობლემა ვინ ჩივის. მოაგვარონ ეს ყველაფერი და ამ ბავშვებს ეშველოთ რამე და ვინ ოხერი ამოიღებს ხმას.

ანუ სისტემა უნდა შეიცვალოს, უნდა მიხედონ მანდატურთა განათლების დონეს - განვითარების ფსიქოლოგიის მიმართულებით, უნდა იცოდნენ რთული ქცევის მართვის სტრატეგია, უნდა იყოს მათი ზედამხედველობის სამსახური, რომ ვიღაცვიღაცეებმა არ გადაამეტონ თავიანთ უფლება-მოვალეობებს და თუ სამოქალაქო სამოსსაც ჩაიცმევენ, მთლად უკეთესი.
საკუთარი თვალით რომ არ მენახა როგო იქცვიან, ასე არ გავაპროტესტებდი მათ ყოფნას სკოლაში. მე აკვიატებული იდეებით შეპყრობილი კი არ ვარ.
მოსწავლეებისგან იარაღის ამოღებას რაც შეეხება, იარაღის ამოღება არ მოაგვარებს პრობლემას. პრობლემა ის არის რატომ უდევს მოსწავლეს იარაღი ჯიბეში და რატომ მივიდა მოზარდი აქამდე. ეს უნდა ვეძიოთ და მიზეზის პოვნის შემდეგ პრობლემა მოვაგვაროთ. თორემ მარტო იარაღის ამოცლა საქმეს რომ შველოდეს, რაღა გვიჭირს.
სწორედ ამას ვამბობ, რომ პრობლემის ძირი უნდა ვეძიოთ და არა შედეგზე ვიმუშაოთ, რასც აკეთებს ჩვენი ძვირფასი მანდატურის სამსახური.