მასე მეც ვემიჯნები, მაგრამ ამ განათლებულმა კაცმა არ იცი, რომ ჩვენში თეოკრატია არცერთი პარამეტრით არაა?
თუ არაა, ცარიელი კარი რაღაზე ვამტვრიოთ? პროფილაქტიკა მანქანებისთვის ვიცი მე.
drunchaვთქვათ, ზედმეტი თაყვანისცემა არაა კარგი...
თუმცა ნომინალურ და ზედაპირულ რწმენასაც აქვს დადებითი მხარე. რომელი? როცა საჭირო გახდება, ასეთი (ალბათ) უმრავლესობა "ბრმად" გაჰყვება მწყემსთა მოწოდებებს და გადარჩება იმას, რასაც ვერ გადარჩებოდა, თავად რომ ყოფილიყო რელიგიურ ძიებებში ჩაფლული. ამდენად, ეს დიდი სიკეთეცაა.
...და რა ვქნათ ახლა - პატრიარქი გადავაყენოთ, დავაკანონოთ, რომ ეკლესიის ნდობაზე ლიმიტია შემოღებული და რაღაც პროცენტზე მეტი არ შეიძლება, ეკლესიას აეკრძალოს აზრის გამოთქმა, თუ - ვებრძოლოთ ეკლესიას ყველა დასაშვები თუ დაუშვებელი ხერხით?
მივხვდი: ეს "ზედმეტი" ნდობა ყოფილა თეოკრატია.
მერედა, არსებული რეალობის "გადათამაშება" და "რასკლადის" გადანაწილება უწესო ხერხებით კარგია?
მოიპოვოს სხვამაც დიდი ავტორიტეტი და შეარგოთ.
This post has been edited by ErK on 24 May 2013, 02:40 
გაემიჯნე და დაგმე თეოკრატია!, ახლავე
