11 სექტემბერი. კრწანისი.

მანდ არამარტო არარატელ-ბებუთოვ-შმებუთოვია მოღალატე, ყველა ის თავადიც ვინც არიქაო ვის ვეომებით ჩემი.. ერეკლეს ომში მე არ ვიომებ და ა.შ ხო ვიცით ყველამ როგორც ხდება ხოლმე აქ......

ვენაცვალე ყველა იმ ვაჟკაცის სულს ვინც იბრძოლა!

მეც
-------
ამინ!










-----------
------------
-------------
ზოგი ალბათ მაშინდელ "დუბაიში" დარბოდა

This post has been edited by atasss on 11 Sep 2013, 17:49

მეფე მარტო გადიოდა?
საქართველოში ფეოდალური ლაშქარი იყო. ომის დროს თითოეულ ფეოდალს თავისი რაზმი მიყავდა მეფესთან.
წვევის წიგნები ეგზავნებოდათ დიდ ფეოდალებს, რომლებიც შემდეგ ახდენდნენ თავის მიწებზე ხალხის მობილიზებას და მათი ნებართვის გარეშე ვერც ვერავინ ვერ გაადგავდა ფეხს იქიდან.

სად არიან პატრიოტები?

დღეს რატომ არ იბნევენ გულზე ყაყაჩოებს?

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

This post has been edited by atasss on 11 Sep 2013, 17:44

atasss

ხალხს დაძახებაც არ უნდა დასჭირვებოდაო დაწერეთ, ხოდა მაგაზე დავწერე მოკლედ როგორ ხდებოდა ჯარის მობილიზება.
ზუსტადაც რომ დაძახება და ხვეწნა-მუდარა იყო საჭირო ფეოდალებთან.

რავი მგონი არ ღირს თავს ზედმეტის უფლება მისცეთ

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

This post has been edited by atasss on 11 Sep 2013, 17:45

თემის ავტორის პოსტი ისეთია ყველანაირ პატრიოტიზმის გრძნობას ადგილზე ტყნავს.

(ესე ჯობია)

This post has been edited by Existentialist on 11 Sep 2013, 18:02

atasss

ზუსტად ასეთი წარმოდგენა აქვთ თანამედროვე ქართველების უმეტესობას ორგანიზაციაზე.
ვინ, სად, როდის, როგორ, რა მიზნით - ეს არის გამარჯვების ფორმულა. იარაღი, ტაქტიკა, რაოდენობა მხოლოდ ეფექტიანობას ზრდის ან ამცირებს.
მეფე, სარდალი, სენიორი, ლეგატი, ცენტურიონი, ოცმეთაური, კაპრალი და ა.შ. და ა.შ. ლამაზი ისტორიების გამო არ მოუგონებიათ. ან გაქვს ორგანიზაცია ან არა. საქართველოს სამობილიზაციო რესურსი ყოველთვის მაღალი და ხარისხიანი იყო, პოლიტიკური ელიტა კი ხან კომპეტენტური, ხან გამოთაყვანებული. შესაბამისად ქვეყანა ან წარმატებით უმკლავდებოდა გარეშე მტერს ხან ვერა.

ვიკიპედია და გუუგლი ქოფი ფეისთი სხლამს...

geremika

ერთ შენიშვნას შევიტანდი მხოლოდ, ისინი ბორჩალოელი კი არა შამშადილელი(თუ არ ვცდები, დღევანდელი აღსტაფის რ-ნი,აზერ. რესპ.) თათრები იყვნენ და არაგველებმაც სარდლობა მათ წინამძღოლს(მთავარს,ერეკლეს ერთგულს) სთხოვეს

http://www.kvirispalitra.ge/zaza-gabunias-...seqtemberi.html

არ იყვნენ ეგენი სპარსთა ჯაშუშები.

მაგრამ თბილისი უნდა აეღო არა მახმადს , ასე იყო გარკვეული ძალების ინტერესში.

Existentialist

აბა გამოტყდით ეხლა ამ თემით ვის მოეტყნა პატრიოტიზმის გრძნობა?

ზუსტად ასეთი წარმოდგენა აქვთ თანამედროვე ქართველების უმეტესობას ორგანიზაციაზე.
ვინ, სად, როდის, როგორ, რა მიზნით - ეს არის გამარჯვების ფორმულა. იარაღი, ტაქტიკა, რაოდენობა მხოლოდ ეფექტიანობას ზრდის ან ამცირებს.
მეფე, სარდალი, სენიორი, ლეგატი, ცენტურიონი, ოცმეთაური, კაპრალი და ა.შ. და ა.შ. ლამაზი ისტორიების გამო არ მოუგონებიათ. ან გაქვს ორგანიზაცია ან არა. საქართველოს სამობილიზაციო რესურსი ყოველთვის მაღალი და ხარისხიანი იყო, პოლიტიკური ელიტა კი ხან კომპეტენტური, ხან გამოთაყვანებული. შესაბამისად ქვეყანა ან წარმატებით უმკლავდებოდა გარეშე მტერს ხან ვერა.

ეგ იქიდანაა, რომ ადამიანს განიხილავენ როგორც საშუალებას, ჭანჭიკს რაღაცისთვის (ბენზინს მანქანისთვის, შეშას ცეცხლისთვის) მეტი არაფერი ღირებულება მათ თვალში ადამიანს არა აქვს.
ფორუმზე არი თემები მაგაზე;
ივანიშვილი: არ მინდა იმედის გაცრუება
გერონტის მოწოდებული ლინკიდან იწყება მაგაზე საუბარი,
geronti
triumpi
ErK
atasss
მგონი სხვებიც.

ნახე შეიძლება დაგაინტერესოს
სხვაგანაც არი მარა ეხლა არ მახსოვს ზუსტად

This post has been edited by atasss on 11 Sep 2013, 21:37