აგერ ამ ნაჯახის შემხედვარეს ერთი უკრაინული ანეგდოტი გამახსენდა უკრაინაში 90 წლებში პოლიტ ემიგრირებისას მოსმენილი:
შევარდა გუცული(ეგ იქაური სვანია) ნაჯახით ხელში მატარებელში და ეძებს მასკალს ანუ რუსს მოსაკლავად.
რადგან შესახედაობით ვერ გაარკვევე ამიტომ დროს კითხულობს. კატორი ჩას ანუ რომელისაათია, და რომელიც რუსულად უპასუხებს ზუსტად ეგეთი ნაჯახით უპირებს თავის გაჭეჭყვას.
წამოხტა ზანგის ბიჭი და უპასუხა... პაიტ ოდინ, პიატ ხვალინ. ანუ ხუთი საათი და ხუთი წუთია..
ხოლო გუცული პასუხბს სიდაე ხლოპჩე ია ი ტაკ ბაჩუ შჩო ტი ნე მოსკალო... ანუ დაჯეQი ძმობილო ისეც ვხედავ, რომ რუსი არ ხარო...

არ არის აქ სიცილის დრო... მაგრამ ასეთი განწყობა უკრაინის ერთ მესამედს ზუსტად აქვს.. მეორე ერთი მესამედი ეხლა ძალიან არის პუტლერზე გაბრაზებული, მაგრამ რადიკალიზმი არ ახასიათებს..
ხოლო დანარჩენებმა არა მგონია რუსეთისთვის მოიკლან თავი.. თუ გინდ ეთნიკურად რუსებმა..
ამიტომაც დაჭირდათ კგბ-შნიკების ჩათრევა უკვე შიგ რუსეთიდან...
ისე რა კარგია, რომ ასეთი ქერა მხეცებს თბილისში ასე ადვილად ვერ შემოგვისევენ...
გამომეტყველებით ვარჩევ რუს სპეცსასახურების წევრებს..