როცა დაჩი ცაგურია აქტუალურია, როცა "ასავალ-დასავალი" თურმე მე-1000-ე ნომერს გამოსცემს, როცა გჯერა, რომ 0 %-იან კრედიტს მოგცემენ და მერე ვალის დაბრუნებაც კი არ იქნება საჭირო (მთავარია "მიზნობრივად დახარჯო") და ამის გამო აძლევ ხმას, როცა ქვეყნის ყოფილი და მოქმედი პრემიერ-მინისტრი საკუთარ ქვეყანას საკუთარ ტერიტორიაზე ოკუპანტთან ომის დაწყებაში ადანაშაულებს და ამომრჩეველი აღფრთოვანებულია, იმიტომ რომ სააკაშვილი ეზიზღებათ და ყველა და ყველაფრის ფასად უნდათ მასთან გასწორება, მემგონი აღარც ღირს კითხვის დასმა: "გვეშველება რამე?"
პიზდეც ერი პიზდეც მომავლით
თემასთან რა შუაშია, მაგრამ "გვეშველება რამე"-ს სერიიდან არის:
ბევრზუკოვის სპექტაკლი ამაყად რომ გააუქმეს...
დლია ოსობა ტუპიხ: მარტო ხელმოწერა არ არის პოზიცია, დუმილიც პოზიციაა
იქნებ ვინმემ გამახსენოს 2008 წელს იმ რუსი კულტმუშაკების მხრიდან (ასე აქტიურად რომ უწყობდნენ და კიდევ მოუწყობენ თბილისში საღამოოებს) რუსეთის ქმედებების საჯარო დაგმობა? ( "კუხნაში" ჩაის სმის დროს რას ამბობენ არ ითვლება ანუ საჯაროდ პოზიციის გამოთქმა, როგორც ბეზრუკოვმა გააკეთა, ოღონდ პირიქით

რადგან ცნობილი ხალხის ასეთი საჯარო მიმართვები ახდენს აზრს საზოგადოებრივ აზრზე, იმ განცხადების აზრიც ეს იყო, რომელსაც ქართველებისთვის ასე საყვარელმა ბეზრუკოვმა მოაწერა ხელი