რომელ პიროვნულ ღირსებაზე მელაპარაკები?
პირიქით ლიბერალიზმი ზუსტად მაგას ამბობს, რომ არანაირი პიროვნული ღირსებაო.
ღირსება დუ უღირსობა ძმები არიანო და ორივე თანაბარიაო. ვინმეს რადგან აქვს ღირსება, ეს იმას არ ნიშნავს რომ ვინმე მეტიაო.
ასე რომ პასუხი არაა მიღებული, სხვა რმე მოიფიქრე.
სად გადის ზღვარი პიროვნულ ღირსებასა და უღირსობას შორის? როდის ჩაიტველა ადამიანი უღირსად, რა უნდა გააკეთოს ადამიანმა ამისთვის?
თუ ადამინი მტელი ცხოვრება უღირსად ცხოვრობს, ნაკლებად ღირსეულად, ის ქვეყანას არ ურალატებს იმ მოტივით რომ უღირსი საქციელია?
ადამიანი გეი აღლუმს რო პროპაგანდას უწევს და მოწონს ჩახდილი ადამიანების ყიჟინა, და ზოგადად ეს გარყვნილება. მას აქვს პიროვნული ღირსეის გრძნობა?
ამიტომ ვისთვის რა არის ღირსება და ვისთვის რა, ეხლა შენ თუ მარტო ღალატს გინდა დაარქვა უღირსობა და სხვა ყველაფერს ღირსეული საქციელი , მასე არ გამოვა, ერთი მეორეზე უნდა იყოს დამოკიდებული და ერთი მეორიდან უნდა გამომდინარეობდეს ისა თუ ეს საქციელი.
ეგ შეგნება თავისით არანაირად არ მოვა. ეს შენ რო იზრდებოდი ნორმალურ ოჯახში, ნორმალურ გარემოცვაში და მეგობრებში, მაგის შედეგია მეგობარო.
ეგ შენ გონია ეხლა რომ ტავისით მოდის ყველაფერი, თავისით არაფერი არ მოდის, რასაც უყურებ და ეჩვევი ეს ხდება შემდგომ უკვე საკუტარი.
ტყუპი ბავშვები რომ ერთმანეთს დააშორონ და ერთი ბავშვი ჩვეულებრივ ოჯახში მშობლებმა გაზადრონ, ხოლო მეორე ბავშვი გეებმა იშვილონ. ორივეს ერთდროულად მოუვა ის შეგნება რაზეც ზემოტ წერ?
ორივეს ერთდროულად ჩამოუყალიბდებათ ის მორალი, რომ სამშობლოს დაცვა ეს შენი ვალია და მისთვის თავი უნდა გაწიროო.
ან თუნდაც არაა აუცილებელი მაინც დამაინც გეები იყვნენ, თუნდაც არაპატრიოტები იყვნენ და მაგათმა გაზარდონ. გარემოცვაც შესაბამისი ყავდეს და შენ იძახი რომ მასთან თავისით მ ოვა ეს შეგნება? ცდები.
უბრალოდ ლიბერალიზმი ახალი ხილია ჯერ, მითუმეტეს საქართველოსთვის და ჯერ კიდევ კარგად ვერ აცნობიერებს ბევრი, რა მოხდება, თუ ოჯახებში მშობლები შვილებს პატრიოტობას და სამშობლოს სიყვარულს არ ასწავლიან.
კი შეიძლება ბევრს უვარგისი მშობლები ყავდეს, მარა მეგობრები ყავდეს ღირსეული გარემოცვა ყავდეს სმაგალითო და მაინც სწორი გზით განვიტარდეს.
ეგ მეგობრებიც და გარემოცვაც ოჯახებში გაზრდილები არიან, ისევ და ისევ ოჯახების დამსახურებაა რომ მას გარემოცვა ყავდა ნორმალური.
წარმოიდგინე ოჯახებში ბავშვებ პატრიოტებად რომ აღარ ზრდიდნენ და ვიგოდნიკობას ასწავლიდნენ, ანუ ეუბნებოდნენ რომ, იცი რა შვილო, სამშობლო არა ისა კიდე, როგორც შენ გაგისწორდება ისე იცხოვრე, მთავარია შენ იყო კარგად , შენ იყო კომფორტულად და სამშობლოს თავი შეწირო არა კვახიო.
ყველამ ეს რო დაიწყოს შვილების გაზრდა, შენ რა გგონია, მასიური პროტესტი წავა ბავშვების მშობლებისადმი და არა მშობელო ეს რეებს მეუბნები, მასე არ ვიცხოვრებო?
უბრალოდ ეს ავტომატიზირებულად მოდის შენი ტქმისა არ იყოს ჯერ კიდევ ძველი ტომებიდან და ეს იყო ჩვეულებრივი ნორმალური სტანდარტული მდგომარეობა, ამიტომაც გვეცვენება რომ ეს ტავისით მოდისო, ტავისიტ არაფერი არ მოდის. ხოდა ეს ლიბერალი ძალიტ პოლიტიკოსები ზუსტად ამ ავტომატზირებულ ციკლს დაეჯაჯგურენ და ამის მოშლა უნდათ.
ანუ ვიგოდნიკიც ადამიანია და რატო უნდა ითვლებოდეს ვიგოდნიკობა სირცხვილათო, არ უნდა და არ წირავს თავს სამშობლოს, თუ ძაან გინდა მიდი და გაწირეო. მე რ მინდაო და ენ არაფრიტ არ ხარ ჩემზე მეტი, რადგან შენ გინდაო.
აი ამას იძახის უსუფაშვილი, სხვას კი არაფერს.
ლბერალიზმა ხო ყველაფერს ხაზი გადაუსვა ამ ქვეყანაში და ერთ საკიტხს ან საქციელს ვერ დამისახელებ, რაც ლიბერალური თვალსაზრისიტ ცუდი საქციელი იქნება. არ არსებობს ესეთი. შეიძლება ზუსტად ეს ღალატის თემა ყოფილიყო გამონაკლისი და ზუსტად ამასაც დედა უტირა უსუფაშვილმა და ესეც გააპრავა.
არ არსებობს საქციელი, რაც ლიბერალებისთვის მიუღებეი და ცუდი საქციელი იქნება. ინცესტს აპრავებენ და მერე რა მოხდაო, უნდატ და ჯიმავენ საკუთარ მშობლებსო, შენ რო არ ჟიმავა რითი ხარ მაგაზე მეტიო. ეი ეს არის ლიბერალიზმი და აი ამას ქადაგებს უსუფაშვილი და ძმანი მისნი.
ლიბერალიზმში სიტყვა ღირსება ამოღებულია საერთოდ, ყველაფერი პრავდება, აფსოლუტურად ყველაფერი და ღალატზე დაფიქრდება ვინმე და მაგ დროს გაირვიძებს ვინმესში ღირსება?
ადამიანი საკუთარ დედას რო ხერხავს, ის სამშობლოს გულისთვის ტავს გაწირავს? შენ ამის მართლა გჯერავს?
საქმეც მაგაშია რომ ლიბერალიზმი არ გეუბნება ტავი უნდა გაწიროო, და არც ხარ ვალდებული გაწიროო, ზუსტად ამას იძახის უსუფაშვილიც და ესაა ჩემტვის მიუღებელი.
ანტიდისკრიმინაციული კანონი პირველი მოსმენით მიიღეს
