ეს ადგილი სადაა ზუსტად, რაჭაშია მგონი

სოფელ ბეთლევის სტადიონს ჰგავს, ნამყოფი ვარ. მაგრამ ადრე ვიღაცამ დასწერა, არაო, წკადისიაო. და რასელ ვესტბრუკმაც დასწერა.

libero

სურათი შელამაზებული კი არა ფოტოში ჩანს ლამაზი თქო უნდა თქვა.
შელამაზებული რას ნიშნავს ფოტოშოფი გამოიყენეს? :დ

ცერცვა
ტასიიიიიი




This post has been edited by libero on 22 Jun 2014, 16:58

brutal_88
ეგ არის სოფელი წკადისი, ამბროლაურის რაიონში, ბლაშე(ს) ტყე.
იანდექსზე გადისვამ მაგ ადგილს. გუგლზე არ ჩანს კარგად, არც ბინგზე და არც საჯარო რეესტრის ორთოფენაზე



This post has been edited by Shurige on 22 Jun 2014, 18:29

brutal_88


ორეგონის შტატი მთელი წლის განმავლობაში მასეთია.

ჰოოდე და, მაქანე, მასეთ მწვანეში მიწევს ცხოვრება.

რასაც მე დავხეტიალობ ეგეთ სილამაზეში, ნეტაი თქვენც მოგეცეთ ასეთი საშუალება.

პ.ს. ეს სურათი შეგვიძლია მივამსგავსოთ რაჭას, სვანეთს, მაღალმთიან აჭარას, გურიას და საერთოდ, ულამაზესი ქვეყნის შვილები ვართ.

მე ამ "ფოტოშოპში" მინდა ცხოვრება... (იხ. ფოტო ქვევით)...



და წავალ კიდეც... ამოხვედით ყველანი ყელში...


თან ეს ის შემთხვევაა, როცა ზუსტად ვიცი, რომ იქ უფრო ლამაზია, ვიდრე აქ...

პ.ს. რაჭაში მე უწერასთან ტყე როა, ის მომეწონა... განსაკუთრებით მაშინ, როცა დავიკარგეთ... ვფიქრობდი, მეთქი ნეტა ვაბშე ვეღარ გამოვიგნოთ გზა აქედან...

პ.პ.ს. ისე კი, შეიძლება ამაზონის ჯუნგლებშიც დავაწვე... ვნახოთ...

მიმაგრებული სურათი

ბრუტალას ტყეა უკვე.

elchi

შემოდგომით, ისეთი ფერთა პალიტრა, როგორიც რაჭაშია, საქართველოში არსად მინახავს. ნუ არც სხვაგან მინახავს, მაგრამ სხვაგან შეიძლება იყოს

მელკერი

ერთი ღამეც და ავგლიჯავ სახლიდან, ავიკიდებ ჩემს თოფებს და სპინინგებს, მერე გავგაზავ მთებში.

მეც შენსავით ვარ, დამღალა შრომამ და ადამიანებმა.

კარავი და მისი ჯანი, ცეცხლი საღამოს და დაფიქრება, ფიქრი იმაზე თუ რატომ?

* * *
Shurige

მართალს ბრძანებ შურიგე.

დაახლოებით 5 წელი, უმცროსი ქალიშვილი ყოველ ზაფხულს მიმყავდა რაჭაში, ბრონქებზე ძალიან დიდი პრობლემები ჰქონდა.

ჩვენმა რაჭამ გვიშველა.

მოგართმევთ ლინკს და თუ დრო გაქვთ წაიკითხეთ, ეს ჩემი გამოხატულებაა ამ კუთხის მიმართ, ძალიან მიყვარს ეს სამოთხე.

ტექსტს დავაკოპირებ, ასე სჯობს.


"დასვენება" რაჭაში.

მოვლილი მაქვს ფეხით, საქართველოს ბევრი კუთხე-კუნჭული.
სად აღარ ვყოფილვარ, რა ხალხთან არ მქონია ურთიერთობა, მაგრამ რაჭველები რომ მართლაც კეთილი და ალალი ხალხია, ყველა დამეთანხმებით.
შოვში ვისვენებდით ხოლმე ზაფხულობით.
ესეც, ჩემი უმცროსი შვილის ჯანმრთელობის გამო, ფილტვებზე ჰქონდა გართულება და შოვზე უკეთეს ადგილს სად ვნახავდით.
მოკლედ ყოველ წელს, დაახლოებით ორი თვით მაინც, მიმყავდა ოჯახი და ვქირაობდით კოტეჯს.
იმ ორ თვეს ვინაწილებდით, სიდედრიკო და სიმამრი იყვნენ ერთი თვე, მერე მე და ჩემი მეუღლე ავდიოდით ხოლმე.
წასვლისას ავკიდებდი საბნებს, გაზის ბალონებს და ათას ხარახურას სიმამრიკოს და მე როცა მივდიოდი, კარქა ბლომად დაგრუზული, ღვინით, შამპანურით, კახური ჭაჭით და რათქმაუნდა ლუდით მქონდა მანქანა გადაჭედილი. biggrin.gif

ეხლა რა ხდება, ეს კოტეჯები ერთმანეთზეა მიბმული, ანუ გვერდით ოთახში ვინმეს რომ დააცემინოს, თავისუფლად შეგიძლია ჯანმრთელობა უსურვო და ისიც არ დააყოვნებს მადლობის გამოგზავნას.
მაგრა შეხმატკბილებულები ვისვენებდით. biggrin.gif
ერთხელ ისე მოხდა, გვერდით "ნომერში", მრავალშვილიანი ოჯახი დაბინავდა.
ხუთი თუ შვიდი ბავშვი ჰყავდათ. biggrin.gif
იმათ დედას, დღედაღამე ეძინა და ჩვენი მოსავლელები იყვნენ ის ბავშვები.
იქვე, მდინარე ჩამოდის, ვაიდა წასცდეს რომელიმეს ფეხი?
წადი და ეძებე მერე რიონში, ანუ ქუთაისში უნდა დაელოდო. biggrin.gif
ერთი იყო კიდევ, ამ ბავშვების შემქმნელს, ძალიან ფინთი ჩვევა ჰქონდა.
პარასკევს საღამოს, მოქოქავდა თავის "ბუტკა მასკვიჩს", შეტენიდა "კუზაოში" თავის საძმოს, 50-აათ ლიტრიან წყალწყალა ღვინოსთან ერთად და მოაქროლებდა ამ "ჩანკარანკას" იმ დარღვეულ გზებზე ცოლ-შვილებისაკენ.
ნახევარს გზაში სვავდნენ.
რო მოიდოდნენ ხოლმე, უკვე ამოტრიალებულები იყვნენ. biggrin.gif

"ღრიალებდნენ" მერე კოტეჯის წინ და მოსვენებას არ აძლევდნენ პატიოსან-წესრიგის მოყვარულ დამსვენებლებს.
ერთხელ მეუღლე მეუბნება:-წადი მიხედე, თორე ამაღამ არ დაგვაძინებენო.
გავედი.
შემოსწრებისა რაღაცა დიდი "ლახანკა" დამალევინეს და მერე ვთხოვე, ჩემი ღვინოც გაესინჯათ.
წაღებული მქონდა ნაღდი კახური რქაწითელი, ბომბივით ღვინო რასაც ჰქვია.
ლიტრა ნახევარზე, მამის მოკვლა რო მოგინდება, იგეთი რაააა. biggrin.gif

იქვე, მთის მდინარეში, თოკზე მქონდა ჩაბმულები 20-ანი პლასტმასის "კანისტრები".
ამოვათრიე ერთი ცალი და გვერდით დავიდგი.
-მოქეიფე ხალხი ყოფილხართ, აბა ესეც გავსინჯოთ, იქნებ გესიამოვნოთთქო.
საზამთრო ეგდო გვერდზე, გადავჭერი შუაზე, გამოვაცალე გული და ჩავასხი ღვინო შიგნით.
ოთხნი იყვნენ, ოთხივეს დავალევინე.
ორი დღე გაუნძრევლად იწვნენ ბალახზე. biggrin.gif

მაგის მერე, რო ამოვიდოდა ხოლმე ქმარი, გასუსული დადიოდა, არიქა ეს არ გამოვიდეს თავის ღვინითაო biggrin.gif biggrin.gif biggrin.gif

P.S. რაჭაზე ბევრი მაქვს გასახსენებელი. ერთ კარგ ისტორიას, ნადირობის შესახებაც დავწერ მომავალში.

20 თებერვალი, 2010.

ესეც მეორე.

ბევრი კარგი ადამიანი გავიცანი შოვში ყოფნისას.
ერთი ასეთი ამბავი მინდა მოგიყვეთ.
საღამოობით დავანთებდით ხოლმე კოცონს, მივუჯდებოდით ჩვენი უჭულ-ბუჭულებით, ვყვებოდით ჩვენსას, სხვისას, თან პურსაცა ვჭამდით და სადღეგრძელოსაც ვამბობდით ღვინით.
ერთხელაც ისე მოხდა, ჩემი ჭკუის ხალხი შემხვდა.
ორნი იყვნენ, ორივე ძირძველი რაჭველი მონადირეების შთამომავალები.
უკვე ხვდებით, რა საუბარიც წავიდოდა. biggrin.gif
ბევრი ვილაპარაკეთ და ბოლოს ვთხოვე, თუ შესძლებდნენ, ერთად წავსულიყავით სანადიროდ.
არ არის პრობლემაო, ხვალ უთენია წავიდეთო.
სამი საათიც არა გვძინებია.
წამოვვარდი გამთენიისას და დავადექი თავზე, ჰარიქა დაგვაგვიანდა, წავედითთქო.
მე არ მქონდა მაშინ წაღებული იარაღი.

არის ისეთი რამ ჩვენში, რომელშიც თუ არ "მოხვდი" ვერ გაიგებ თუ "გააქვს".
მოვხვდი ისეთ ადგილას, სადაც შემეძლო ის, რასაც ვერ ვნახავდი ვერასოდეს, მაშინ იყო ყველაზე გამოსაყენებელი დრო,

გამოვიდნენ ორივე, ესკაესები ჰქონდათ, ორი მდევარი, მაგრა დაგეშილები, მოკლედ გავემზადეთ უცებ და შევთავაზე, რამდენსაც გაქაჩავს ჩემი მანქანა, იმდენი მაინც ავიდეთ და მერე ტყეში დავტოვებ, ჩამოსვლისას გაგვიადვილდება დაბრუნებათქო.

დავიძარით.
იცით თქვენ, მონადირეები ხართ და ასეთ შემთხვევაში სიგარეტს თავი დავანებოთ, კუჭში გასვლაც აკრძალული გვაქვს. biggrin.gif biggrin.gif

კარგა ბლომად ვიარეთ, ნაძვნარი უკან მოვიტოვეთ, კლდე-ღრეს მივადექით.
გვიწევდა ძრომიალი დამრეც კალთებზე, მახსოვს ავძვერით ისეთ ფერდობზე, როცა კლდიდან წამოსული წყალი გადიოდა ხელებ-ფეხებს შუა.

ავცდით ამ "ბარიერს" და დაიწყო დაგვაჯული ხეების გაუვალი ფერდობი, თან სიმაღლეში ავდივართ, ერთდროულად უნდა მოვეფაროთ ყველა ჯაგს, რათა წინამძღოლმა არ შეგვამჩნიოს.
ამასაც ავცდით.
მერე რაც მე ვნახე, მთელი ცხოვრება არ დამავიწყდება, თითქმის ორი მეტრის სიმაღლის "ბალახი".
ყვავილებით გადაპენტილი უშველებელი სივრცე და ის სურნელი რაც იქ იდგა, ეხლაც მახსოვს.

ბიჭებმა ყურადღება მიაქციეს გათელილ ბალახს, დათვს უგორავია და თან მოუსაქმია კიდევაც.
ფუნას დააკვირდა ვეფხვია და ენგრევე დიაგნოზი დასვა:- ეუფ, 450 კილოა, ჰაა-ჰა 500 იყვეს, მოვძებნოთ სად არის ეხლაო.
-ჯიგარო და ძმაო, აჰა შენა ეს დურბინდი, მაიტა შენი იარაღი და მერე დავიწყოთ იმ ხუთას კილოიანის ძებნათქო.

რა ენაღვლებათ, ორივეს ესკაესი უჭირავს, მე კიდე "პაგრანიჩნიკების" ბინოკლი და ორი წვინტლიანი ძაღლი დამათრევს აქეთ-იქით. biggrin.gif

გადავაქოთეთ ორი კილომეტრის რადიუსი და ვერაფერი ვერ ვნახეთ.
გავაგრძელეთ გზა კლდეებისაკენ.
ამ საამურ სურნელს და სილამაზესაც ავცდით და მერე დაიწყო არ დავიწყება.

სალი კლდეები, დაჩეხილი საუკუნეებისაგან, მაგრამ მაინც რომ დგანან.
დგომა ერთია , მაგრამ აი ისინი დგანან, თუ რასაც დგომა ჰქვია.

ჰოიიიიიი, რა პირქუშები და მკაცრები არიან.
უძლიერესები, დამუხტულები ენერგიით და გიმზერენ შენ, როგორც პატარა არარაობას.

დაახლოებით ოთხი კილომეტრის დიამეტრზე, ეს ულამაზესი პანორამაა გადაშლილი/მადლობა ღმერთს, რომ ადამიანებს მოგვცა სილამაზის ფართოდ დანახვის საშუალება./

ამ კლდეების ძირში, ასეთივე ფართობის ყინული-თოვლის დიდი ფენა დევს, რომლიდანაც წვეთ-წვეთად ჩამოდის თითო გამჭვირვალე წყლის კრისტალი, რომლებიც მერე გროვდებიან და დაახლოებით 50 მეტრში ქვემოთ, უკვე პატარა ნაკადულად მოედინება, საიდანაც ერთი პეშვი წყლის დალევაც შეუძლებელია, ძალიან ცივია.

სასწაული სანახავია.

წაღებული გვქონდა საჭმელი.
რაჭველების განთქმული ლორი, ყველი, თონის პური და ერთნახადი არაყი./ დალევას არ ვეთანხმები ნადირობისას/
თითო ჭიქა ვსთქვით ჩვენი ქვეყნისა და დანარჩენი დრო, ვიდექი მთის თავზე და უკვე ისე ვიყავი, ვერავინ და ვერანაირი ძალა ვერ წამართმევდა დურბინდს.
გადმოვყურებდი, ჩემს სამშობლოს, ჩემი ქვეყნის ულამაზეს კუთხეს, დახატულ რაჭას.

დავბრუნდით ხელცარიელნი.
არ შეგვხდა არაფერი.
მეც მეტი რა მინდოდა?
მივადექი და "გავასწორე მიწასთან" ორივე. biggrin.gif
საღამოს ჩამოვედით, დავეშვი სოფელ გლოლაში და ერთი მოსახლისაგან ვიყიდე თხა.
ამოვედი, დავკიდე, მოვხარშე და ბიჭებიც გვერდში დავისვი.
არ მოვუსვენე, მაინც "გავკრავდი" ხოლმე კბილს, ვითომ ხუმრობით, თუ რა ტყუილად მატორღიალეს აღმა-დაღმა.
მშვიდობით და კეთილად ჩავამთავრეთ ღამე.

მეორე დილით, ნაბახუსევზე დასაპატიჟებლად ჩავაკითხე ვეფხოს.
მეუღლემ მიპასუხა:-გათენებული არ იყო, წამოიკიდა თოფი, წამოყარა ძაღლები და მთაში წავიდაო.

იმავე საღამოს, ნადავლით ხელდამშვენებული დაბრუნდა.



20 თებერვალი, 2010.

elchi

+1

ვინ გადაიღო ეგ ფოტო გაიგე და ადგილსაც დაადგენ

elchi

სიამოვნებით წავიკითხე....

კიდევ დადეთ რააა

88888

ჩვენი ქვეყნის ყველა კუთხეზე, მაქვს "წაჯღაბნილი" რაღაცეები, ესეც ემიგრანტი ფორუმელების ხათრით დავწერე.

მხოლოდ გართობისთვის ვწერდი.

ვიცი, ბევრი გრამატიკული შეცდომა მაქვს, მაგრამ არ ვასწორებ, იყვეს, რაც არის.

ამ ლინკზე შეგიძლიათ წაიკითხოთ ყველა ნარკვევი:

http://club-monadire.ge/index.php?showtopic=28

elchi


დაახლოებით რა ადგილები იყო ეგ? მონადირე არ ვარ მაგრამ მაინც, საინტერესოა