ზღარბიბიძალიან დაბალკვალიფიციური მიუნჰაუზენი ხარ - გადაგამზადონ, უფროსებს გადაეცი
http://www.lsg.ge/uploadedFiles/files/adgi...201991-2012.pdfანგარიშის მე-40-ე გვერდი
საჯარო სამსახურის რეფორმირების პირველ ეტაპზე
განხორციელებული ოპტიმიზაციის შემდეგ, კვლავ დაიწყო შტატების ზრდის
პროცესი. ეს განსაკუთრებით აშკარა ხდებოდა წინასაარჩევნო პერიოდებში. 2012
წლის მონაცემებით, ადგილობრივ თვითმმართველობებში დასაქმებულ
მოხელეთა რიცხვი თითქმის გაორკეცდა და 11.770 პირი შეადგინა.
მოხელეთა ოდენობის დაუსაბუთებელი და პოლიტიკურ კონიუქტურაზე
დაყრდნობილი ზრდა, ბუნებრივია, იწვევს ბიუჯეტებში ადმინისტრაციულ
ხარჯების წილის ზრდასაც. 2006 წლამდე თვითმმართველობის სახელფასო ფონდი
მთლიანი ხარჯების საშუალოდ 10,7%-ს შეადგენდა, 2012 წლისათვის ეს მონაცემი
23%-მდე (ცალკეულ მუნიციპალიტეტებში 45%-მდე) გაიზარდა.
კანონების ხშირი ცვლა, პოლიტიზაციის მაღალი ხარისხი (როცა ხელმძღვანელის
შეცვლას თითქმის მთელი შტატის ცვლა მოსდევს) და მოხელეთა შეფასების
ნათელი კრიტერიუმების არარსებობა ხელს უშლის საჯარო სამსახურში
სტაბილური გარემოს შექნას, რაც, თავის მხრივ, უარყოფითად მოქმედებს
მოხელეთა კვალიფიკაციაზე. შედეგად ჭიანურდება პროფესიული კადრების
ჩამოყალიბების პროცესი.
ცალკე აღნიშვნის ღირსია მოხელეთა მომზადების, გადამზადებისა და
კვალიფიკაციის ამაღლების ერთიანი სისტემის არარსებობა. ადგილობრივი
თვითმმართველობებისათვის საჯარო მოხელეთა მომზადებას ფაქტიურად
მხოლოდ ერთი სახელმწიფო სასწავლებელი - ზურაბ ჟვანიას სახელობის
სახელმწიფო ადმინისტრირების სკოლა ახდენს, რაც აშკარად არ არის საკმარისი.
მართალია, საქართველოში საჯარო სამსახურის კადრებს სხვა უმაღლესი
სასწავლებლებიც ამზადებენ (საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტი
და ა.შ.), მაგრამ თვითმმართველობის სფეროზე ორიენტირება არ ხდება. ამავე
დროს, საკმაოდ ძვირადღირებული კურსების კონტინგენტს, როგორც წესი,
ცენტრალური ხელისუფლების ან საერთაშორისო ორგანიზაციების
სტრუქტურებში დასაქმება სურს და არა ადგილობრივ თვითმმართველობებში,
სადაც ანაზღაურება შედარებით დაბალია.
არ შეიძლება დამაკმაყოფილებლად შეფასდეს ადგილობრივი უნარების
გაძლიერებისაკენ მიმართული საერთაშორისო ორგანიზაციებისა და ქართული
სამოქალაქო საზოგადოების მცდელობებიც. დონორი ორგანიზაციების მიერ
განხორციელებული პროგრამები კოორდინირებული არ ყოფილა და, შესაბამისად,
ეფექტიც ნაკლები ჰქონდა. სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციების მიერ
განხორციელებილი პროგრამები ასევე არ ჯდებოდა ერთიანი სტრატეგიის
41
ჩარჩოებში (ვინაიდან ასეთი სტრატეგია არც არსებობდა). ბოლო 15 წლის
მანძილზე განხორციელებული ტრენინგ-პროგრამების ანალიზი გვიჩვენებს, რომ
ტრენინგავლილი ადამიანების აბსოლუტური უმრავლესობა მალევე ჩამოშორდა
ადგილობრივი თვითმმართველობის სფეროს. სახელმწიფო სტრატეგიის
არარსებობასთან ერთად, სტაბილური სისტემის ჩამოყალიბებას ხელს, დონორთა
პრიორიტეტების ხშირი ცვლაც უშლიდა.
შედეგად ადგილობრივი თვითმმართველობების სტრუქტურებში დასაქმებულ
მოხელეთა დიდი ნაწილისათვის დამახასიათებელია დაბალი კვალიფიკაცია და
დაბალი მოტივაცია, რაც სამსახურის არასტაბილობით, პოლიტიზაციისა და
ხელმძღვანელზე პირადი დამოკიდებულების მაღალი დონით, შედარებით
დაბალი ანაზღაურების არსებობით, კარიერული ზრდის შესაძლებლობების
ნაკლებობით და უნარების ზრდის ხელშემწყობი გარემოს არასებობით არის
გამოწვეული.