ჩემთვის?
ჩემთვის სამართლიანობა არის ის რომ მემსახურის მთელი პლანეტა, ვიყო მილიარდელი, ყველაზე ლამაზე, ყველაზე ჯანმრთელი, და სახლები და აგარაკები მქონდეს მსოფლიოს ყველაზე ლამაზ ადგილებში.
იმდენად რამდენადაც ეს ასე არ არის, ვთვლი რომ ეს ცხოვრება უსამართლოა და თუ ოდესმე მომეცა ამ ჩემი სამართლიანობის აღდგენის საშუალება, ულაპარაკოდ აღვადგენ. დღეს მე დაჩაგრული ვარ რადგან ისე არ არის მოწყობილი სამყარო როგორც მე მინდა.
თუ თვლი რომ ის რაც მე დავწერე აბსურდია, მაშინ ზოგადად, აბსოლუტურად ყველა ადამიანის დეფინიცია სამართლიანობასთან მიმართებაში არის სუბიექტური და სასაცილო რადგან, ვიღაცა ყოველთვის ვიღაცაზე უფრო მეტად ან ნაკლებად იჩაგრება.
შენ წახვალ და ვიღაცას დაიჭერ სამართლიანობის აღდგენის ეგიდით მაგრამ, იმ ვიღაცას ავადმყოფი დედა ან შვილი ჰყავს, რომელსაც სამუდამოდ გაუჩნდება უსამართლობის შეგრძნება და შეეცდება აღადგინოს საკუთარი სამართლიანობა (მაგ: ციხიდან გამოიყვანოს ის ვინც დაჭერილია და ჩასვას ვინც დაიჭირა).
მე ბრიტნი სპიერსთან შედარებით მოცარტი ვარ მაგრამ, ბრიტნის მეასედი ფული არ მაქვს. როგორ აღვადგინო სამართლიანობა?
შენ ჯაჭვლიანთან შედარებით ბლეზ პასკალი ხარ მაგრამ, როგორც ხედავ ჯაჭვლიანი პარლამენტში ზის, შენ კი აქ პოსტავ.
სამართლიანია რეალობა სუბიექტურ ჭრილში?
შენ შეიძლება თვლი რომ პეტრე ივანოვი ციხეში დამსახურებულად ზის, თავად პეტრე, მისი დედმამიშვილები და კეთილისმსურველები კი ასე არ თვლიან.
ხოდა, როგორ გავარკვიოთ რა არის სამართალი? ან როგორ გავარკვიოთ ვისი სამართალია ჭეშმარიტი და ვისი არა?
იქნებ სამართალი ბუნების საბაზისო კანონებში და აქსიომებში გვერევა რომელის შეცვლა, მოდიფიცირება ან 'აღდგენა' (როგორც ამას ქოცები უწოდებენ) ფიზიკურად შეუძლებელია?
This post has been edited by SIDCFC on 30 Aug 2015, 15:34