შვილი თუ უკვდავობა?

შვილის ყოლა შესაძლებელია
მოკვდავები გააჩენენ,უკვდავები იშვილებენ...
რთული წარმოსადგენია თუ რამხელა თავისუფლება იქნება უკვდავება,რამდენი ცოდნის მიღება შეიძლება
კაცობრიობის განვითარების ყურება,ახალი სიცოცხლის ფორმები
კოსმოსის დალაშქვრა და აღმოჩენები..

აუ მოკვდავები რო ვართ ვჭამთ ერთმანეთს ცოცხლად და უკვდავები რო ვიყოთ ხო წარმოგიდგენიათ რა მოხდება
არამგონია მინდოდეს

მელოდრამაა

http://srulad.com/movie/2619-the-age-of-ad...inis-asaki.html

გაიხარე, ვნახავ აბა...
.........................

ვინც შვილის გაჩენა აირჩია , ესეთი ქვეტექსტი ახლავს რომ აი როგორი კეთილია და საკუთარი სიცოცხლე მიაქვს სამსხვერპლოზე. სინამდვილეში შვილი(საკუთარი შვილი) ეს ემოციების ის "ბუკეტია" რომელსაც სხვა ადამიანიდან ვერ მიიღებს და პლიუს სიბერეში მოვლის გარანტი. ესე იგი ისევ საკუთარ თავზე ფიქრობს და არანაირი ალტრუიზმი აქ არ არის. რაც ბუნებრივია. ადამიანი დაბადებიდან თავისი სხეულის ტყვეა. ცხოვრების განმავლობაში სხეული და მორალი მუდმივად ებრძვიან ერთმანეთს მაგრამ ჯერჯერობით სხეული იგებს კატასტროფული უპირატესობით. ვერანაირი სხვა გრძნობა ან ემოცია ვერ ჯობნის თვით გადარჩენის ინსტიქტს, ვერც დედობრივი(მამობრივი) გრძნობა. მსგავს საკითხებზე ჰიტლერის დროს უამრავი ექსპერიმენტი ჩაატარეს გერმანიაში. ახლანდელი გადმოსახედიდან ამორალური და სასტიკი ექსპერიმენტები.თუ ვინმეს ეჭვი ეპარება შეუძლია ლაითი ექსპერიმენტი ჩაატაროს საკუთარ თავზე. რომ დაუმტკიცოს საკუთარ თავს(და არა სხვებს) შეძლებს თუ არა შვილის გამო ნებაყოფლობით იშიმშილოს 3 დღე(არ მოკვდება). ან კიდევ უკეთესი , დაანებოს სიგარეტის წევას თავი. 100-დან 95 ვერ გააკეთებს.
ერთადერთი რაც ოდნავ მაინც კონკურენციას უწევს თვით გადარჩენის ინსტიქტს ესაა ცნობისმოყვარეობა. აი რომ წარმოვიდგინოთ რომ რაიმე კომიუტერული თამაშის პერსონაჟები ვართ და იუნიტის არჩევის დროს ქვემოთ რომ იწერება სხვადასხვა უნარები და გასწვრივ პროცენტობა ამ უნარის. ცნობისმოყვარეობა (თვითგადარჩენის მერე) ყველას ერთბაშად აღებულს "მოუჯოკრავს" . და ეტყობა ვინც ეს თამაში მოიფიქრა(ჩვენი ცხოვრება) ჩათვალა რომ საშუალოდ 80/90 წლის განმავლობაში საშუალო სტატისტიკური იუზერი/ადამიანი ამოწურავს ცნობისმოყვარეობის იმპულსს და დაკარგავს ინტერესს თამაშის მიმართ.
როგორ ფიქრობთ რატომაა რომ ერთმანეთისგან რადიკალურად განსხვავებული რელიგიებიც კი არ აღიარებენ სუიციდის უფლებას.
პ.ს. ამ ფორუმის ისტორიაში ერთ ერთი ყველაზე საინტერესო და რთული კითხვაა.

აჯობებს რამე ისეთი გამოიგონონ, არ დავბერდე ოღონდ 70 წელი ვიცოცხლო.. ტეხავს სიბერე

უკვდავების მუღამს ვერ ვწვდები, რაღა აზრი აქ სიცოცხლეს სიკვდილის გარეშე

აგერ ბატონო სიყვარულის ობიექტიც...

ისე შვილის ყოლას გიშლიან.. სექს კი არა...

ეგ წინაპირობაც რომ ამოვაგდოთ (ან ერთი ან მეორე) უკვდავებაზე ბევრი მაინც არ დათანხმდება. (იმჰო რასაკვირველია)

და ღმერთი მოკვდავია და უკუდავებით უკმაყოფილოა და უარს ამბობს შემომქმედობაზე?

თუ, --- ის ურჩევნია მამულსა, რომ შვილი სჯობდეს მამასა --- უფალს აღემატებით სურვილებში?
ღმერთი უარს ამბობს უკუდავებაზე შვილების სიყვარულით და მსგავს არჩევანს აყენებს რო საერთოდ? --- უნდა მოკვდეს ისიც?
შედეგი? --- ვინ და რა გამეფდება ამის შემდგომ?

კითხვა ლეგიტიმურია: --- უკუდავება რატომ უნდა გამორიცხავდეს შვილის ყოლას არაეშმაკური არგუმენტით?

This post has been edited by triumpi on 23 Jan 2016, 20:46

შვილების უკვდავება ჯობია
ანუ
შვილიშვილები
შვილთაშვილები და ასე შემდეგ
მერე რა რო ვერ მოესწრები

ვერ გავიგე,

"უკვდავობა" ახალი სიტყვაა?

დაწუნებული-სარძლო

კიბატონო ახალი სიტყვაა
შენ რომ სარძლოდ დაგიწუნა
იმის მოგონილია ეგ სიტყვა
აბა კაის რას მოიგონებდა

gia1970

კი, ასე იქნება.

გამაცინე

კაი კითხვაა, დაასრულე აზრი ბარემ ბოლომდე..

დაწუნებული-სარძლო

შემეშალა მერე მივხვდი, რომ არასწორად დავწერე მარა ვერ ჩავასწორე.