არა. ცნობიერი ცხოვრება უნდა დაიწყოს.
თუ ცნობიერად არ ქმედებს, ლოცვის კულტურა რა არის საიდან ეცოდინება? "შეძენა" არ ხდება ჩვევით. მიჩვევა შეუფერებელი "მეთოდია" ადამიანის ღირსებასთან შეუთავსებელი. დღევანდელი ადამიანისათვის შსაფერისია და ღირსეულია სრული ცნობიერებითი დამოკიდებულება მიმართების საგანთან, ობიექტთან, რომელიც არის სუბიექტი...
ადამიანმა ჯერ ის არ იცის თვითონ ვინ არის, ვინაიდან ის არ ცხოვრობს ცნობიერად.
ადამიანს შესაძლებლობა უნდა მიეცეს თავისი ცნობიერების პოტენცია გახსნას და აამოქმედოს, მაგრამ სწორედ მაგას უხშობენ.
როდესაც ადამიანი ცნობიერ ცხოვრებას დაიწყებს, მაშინ ჩადგება ის ნამდვილ ლოცვით მდგომარეობაში. მისი ცხოვრება თანდათან გადაიქცევა ლოცვით მდგომარეობად, რომელიც სხვა არაფერია თუ არა უმაღლესი განცდა ყოფიერების იდუმალ სამყაროთა ხილვისა, უკიდურესი მოწიწება სამყაროს ყოველ არსთა წინაშე და ღრმა პატივისმიგება ენითუთქმელი ღვაწლის მიმართ, რაც გაწეულია ხილული და ჯერ კიდევ უხილავი სამყაროების მშენებლობისათვის.
ამ მდგომარეობაში მყოფი ადამიანის ქმედება იქნება ცნობიერი ქმედება. რადგან ის ხედავს მოვლენათა ჭეშმარიტ არსს და ღირსფერ, ტოლფერ ურთიერთობაშია მათთან.
ეს არის ჭეშმარიტი ლოცვითი მდგომარეობა.სრული ჰარმონია. ურთი-ერთობა.
და არა ის, რასაც დღეს უწოდებენ... როცა ლოცვად წოდებული ტექსტის წარმომთქმელი არავითარ ცნობიერ კავშირში არ იმყოფება იმ მოვლენებთან /და თუ სიმართლე გნებავთ ის მოვლენები უკვე აღარ არიან ის მოვლენები. მათმა მიმართებამ ადამიანისადმი სერიოზული და ღრმა ცვლილებები განიცადა / რომლებსაც მიმართავს.
"ცნობიერთა დასტაქარმან - უცნობოთა ოხრვა-ახმან-
ცნობიერი სიტყვა უთხრა უცნობოსა რასმე მზრახმან"
This post has been edited by annavita on 29 Jul 2016, 17:31
თქვენ ვერ ატევთ აღდგომის მისტიურ ფენომენს სწორ გრამატიკულ ფორმაში.
(c) დათიკო