sandroiaეგ ფენომენი მართლაც დამახასიათებელია კონკრეტულად დასავლეთ ევროპის ქვეყნებისთვის, თუმცა რამდენად მაინცდამაინც კარგია ეგეთი დამოკიდებულება, მაგაზე კამათი შეიძლება. ჩვენ "ხამობას" შეჩვეული ადამიანისთვის მასეთ რამეს რომ ნახავს მოსაწონია, მაგრამ რეალურად ეგეთი "უპირობო კანონმორჩილება" რამდენად მისაბაძია, ამაზე დავა შეიძლება. ცოტა უხეში შედარება: მასეთ "უპირობოდ კანონმორჩილ" ადამიანს ცოლი თვალწინ რომ #####ნა, შეიძლება პასუხი არაფერი გაგცეს და სასამართლოში გიჩივლოს. მეორეს მხრივ სამხრეთ-იტალიელი ტიპი განსხვავებული ტვინის წყობით სულ სხვაგვარად მოიქცევა (ქართველი განგებ არ ვახსენე). რომელი ჯობია ხელაღებით თქმა ძნელია

ის რომ გზაზე არ უნდა "იხამო", ავტობუსის უკან იქნება თუ წინ, ნათელია. მაგრამ მეორე უკიდურესობა რომ იყოს სანატრელი, არც მასთეა სინამდვილეში საქმე
Pioneerშენი მსჯელობა სწორია, თუმცა ყველაფერი დადის მაინც კანონის "შეგრძნების" დონეზე. არის ხალხი რომლებიც მიიჩნევენ რომ კანონი იმისთვის არსებობს რომ მას
ხალხი ემსახუროს (როგორც
sandroia-ს მოყვანილ მაგალითშია), და არის ხალხი რომელიც მიიჩნევს რომ კანონი
უნდა ემსახუროს ხალხს. მე შეიძლება უფრო მეორე კატეგორიაში ვარ, და როცა ვფიქრობ რომ კანონი არ ემსახურება ხალხს, მაშინ მისი დარღვევა შეიძლება. ანუ მოყვანილ მაგალითზე რომ ვთქვა - ე.წ. "სპეციალისტების" განსაზღვრულზე უკეთ შეიძლება ჩავთვალო რომ მე ვსაზღვრავ
მოცემულ სიტუაციაში. კი - ეს საზოგადოდ უფრო "საშიში" მიდგომაა, და არავის ვურჩევ ყველა კანონი მაინცდამაინც საკუთარი judgement-ით აწონოს, მაგრამ ერთეულ შემთხვევებში, როცა კონკრეტულ საქმეს
კარგად ფლობ, მაშინ დასაშვებია. კანონი ბუნებრივია ვერ განსაზღვრავს რამდენად საშიშია გზის მონაკვეთი
კონკრეტულ სიტუაციაში, ამიტომ არის ის ზოგადი და შესაბამისად მაქსიმალურად უსაფრთხო და ამავე დროს - "მოუქნელი". კონკრეტულ მძღოლს კი, თუ ამის ტრაკი აქვს, შეუძლია მიიღოს კონკრეტულ სიტუაციაში საპირისპირო გადაწყვეტილება. თუ ამის ტრაკი არ აქვს - მას შეუძლია აირჩიოს default სცენარი და დარჩეს ზოლში.
კანონის "გაფეტიშებამ" მისცა ძალიან "დემოკრატიულ" ქვეყნებს ის პრობლემები, რომ კანონით "დასჯილი" ზოგიერთი დამნაშავე ადამიანური სამართლის შეგრძნებით (whatever it is) არც ისე დასჯილია. ათეულობით ბავშვის მკვლელს დღეს უკეთეს პირობებში სძინავს ნორვეგიაში ვიდრე ბევრ პატიოსან ადამიანს საქართველოში. ცოტა გადავუხვიეთ თემას მარა რისი თქმა მინდა იმედია მიგახვედრეთ. უკიდურესობა ყოველთვის მოიტანს პრობლემებს, მათ შორის უკიდურესი "კანონმორჩილება", რადგან როგორც პრაქტიკა გვიჩვენებს - ადამიანი
სამართლიანი უზენაესი კანონების შექმნაში მაინცდამაინც წარმატებული ვერაა