სად გაიზარდნენ ეს გარეწრები(((((

კაროჩე მთელი დღე ვუტრიალებდი ამ ვიდეოს
და მაინც ჩავრთე.. ამათი უნამუსო დედას ###### ბიჯო რა არის ეს ან რატო ჩავრთე ვიცოდი ნერვები ამეთხრებოდა.. ესენნი მომცა 3 წუთი მეტი არ მინდა ამგენის
* * *
აუ აქ კომენტარება
საერთოდ
გადამრია ბიჯო ბებიას ადანაშაულენენ
ტიმ გამიუქმე ნიკი

ამ თემაში უცენზურო ლექსიკა ხსნილია

* * *
PuTKiiI
განა შენთვისაც :mad:

ჯიმი ლევი
კაი რა ამათ როგორ არ უნდა აგინო
გოგოს გალახვა როგორ უნდა მოგინდეს
ასეთ თესლობას როგორ აკეთებენ რა უდევთ თავში



კაი ბოლობოლო შედედა#####ულო ახალგაზრდავ გააკეთე ასეთი განდონობა

ინტერნეტში რაღატო დებ რაღატო

რომ ავრცელებ ინტერნეტში რამეს
მიზანი ხომ აქვს ყველაფერს..
ამას რა მიზანიაქ ამ ჯიშაქოთებულს

ვიდეოს გმირები, ოპერატორი და ბებოზე კისტის თოფით მონადირე :drug:

მიმაგრებული სურათი (გადიდებისთვის დაუწკაპუნეთ სურათზე)

იუთუბზეც და აქაც უმეტესი პოსტები გინებაა და არავინ საუბრობს იმაზე,თუ ვისი ბრალია ეს ყველაფერი? ამ ბებოს შვილიშვილები არიან მე მგონი და თავისის შვილის გაზრდილები.:)


მე მგონი 5 წლის ვიყავი ბებიაჩემს ხელი რომ გავუქნიე და დღესაც მახსოვს ისე დამსაჯეს.

This post has been edited by lasha1997 on 30 Oct 2016, 02:33

პირიქით: კილოს მიხედვით გურულს უფრო გავს, იმერეთში "აგის" არ ამბობენ.

სადაურიც უნდა იყოს - მთლიანად საქართველოს და ქართველი ხალხის სირცხვილია ასეთი მუტრუკები რო გვეზრდებიან, არ გვინდა ერთიმეორეზე გადაბრალება.

გეყოთ რა ეს დედა ატირებული სხვების გინება.არ კეთდება საქმე გინებით.

"არც ერთმა შვილმა არ იცოდა, როგორ გაჰქონდა თავი ბებოს, არც ერთ შვილიშვილს არ დაურეკავს და მადლობა არ გადაუხდია გამოგზავნილი ძღვენისთვის...
"არც ერთმა შვილმა არ იცოდა, როგორ გაჰქონდა თავი ბებოს, არც ერთ შვილიშვილს არ დაურეკავს და მადლობა არ გადაუხდია გამოგზავნილი ძღვენისთვის...
29.10.2016
20 წელი იცხოვრა მარიამ ბებომ სიმარტოვეში. მარტოობა ისე რთული ასატანი კიდევ არ იყო, როგორც იმაზე ფიქრი, რას შვრებიან ქალაქში წასული შვილები, შვილიშვილები, როგორ ცხოვრობენ, რა უჭირთ და ულხინთ... ასეთი ფიქრები დილიდან საღამომდე თან დაჰყვებოდნენ ერთგული ჯოხივით და თუ წამით მიავიწყდებოდა, მაშინაც თავს უხერხულად გრძნობდა...
20 წელი მხოლოდ ერთი თვე, წელიწადში ერთი თვე ახელდა თვალებს მისი სახლი, როცა შვილები და შვილიშვილები გასართობად ჩადიოდნენ სოფელში. სხვა დროს ზამთრის ძილით ეძინა თითქოს...
"კი, ვიცი არაფერი გაკლიათ, მაგრამ ჩემი ხელით გაკეთებულს ლოცვის ძალა აქვს და ამიტომ გიგზავნით, ამ პატარა ძღვენსო", ასე იწყებოდა ყველა წერილი, რომელსაც საგულდაგულოდ მიაკერებდა ქალაქისკენ გაგზავნილ ჩანთის შიდა პირს.
რძლებს ერთი უხერხული მომენტი აწუხებდათ, სოფლიდან გამოგზავნილი ჩანთის რაღაცნაირი სუნი. ერთმა თქვა, სოფლისააო, მეორემ - გაურეცხავი ნაჭრის სუნიაო, მესამემ ცხვირზე ხელი წაიჭირა და მოვაშოროთ დროზეო... ამოალაგებდნენ ღამეებნაფიქრ და ნაწვალებ ბებოს ძღვენს, შეახვევდნენ ჩანთას და მაშინვე ეზოს კუთხეში დადგმული ურნისკენ გააქანებდნენ...
როგორც წესი, ასეთ ჩანთებს ბებოს კალთის სუნი აქვს, მსხლით და ყურძნის მტევნებით სავსე კალთის...
mshoblebi
არც ერთმა შვილმა არ იცოდა, როგორ გაჰქონდა თავი ბებოს, არც ერთ შვილიშვილს არ დაურეკავს და მადლობა არ გადაუხდია უკვე მეათასედ გამოგზავნილი ძღვენისთვის... თუმცა სოფლის მჭადსა და ყველზე, ყოველ ჯერზე ეპატიჟებოდნენ ქალაქელ მეგობრებს და სოფლის ღვინოსაც სიამოვნებით გეახლებოდნენ...
გულის ტკივილი დასჩემდა ბებოს ბოლო დროს. მეზობლებმა ექიმთან მიიყვანეს. ექიმმა მეზობელს თვალი ჩაუკრა და ბებოს მოუბრუნდა, ქალბატონო მარიამ, უბრალო ჭვალია და მალე გაგივლით, თქვენ ეს წამლები დალიეთო ოღონდ და ხელში გამოწერილი წამლების რეცეპტი მიაწოდა. როცა საავადმყოფოს ტოვებდნენ, მარტო მეზობელმა იცოდა, რომ მარიამ ბებოს ხელში უბრალო ვიტამინების ჩამონათვალი ეჭირა.
მოვკვდები აბა, რა იქნება აწი, ცას ხომ არ გამოვეკიდებიო, - ასე მისწერა ქალაქად მეორე დღეს, - მხოლოდ ერთი ნატვრა მაქვს, თქვენს უნახავად ნუ წამიყვანს უფალიო. მინდა თქვენს ხელში დავლიო სული,ბოლო წუთებში თქვენ გხედავდეთო...
3 თვე ელოდა ბებო ჭიშკრის გაღებას... რამდენჯერაც მურა დაიყეფებდა, გული იმდენჯერ უჩქარდებოდა, - არა, ახლა მოვლენ და არა - ახლაო... მაგრამ ზამთარი მოვიდა მხოლოდ მის კარებთან, მის ეზოში, გაუძნელდა სიარულიც კი, მოძრაობა, ბოლოს სუნთქვაც...
შობის ღამეს მეზობელმა მეზობელს გადასძახა ტირილით, მიუბარებია მარიამის სული უფალს წუხელო...
mshoblebi
მართლა გულით ტიროდნენ და წუხდნენ მეზობლები, რომელთა იმედი მარიამსაც გულით ჰქონდა სიცოცხლეში...
უკვალოდ არასოდეს ქრებიან კეთილი ადამიანები... სანამ ქალაქიდან ჩამოვიდოდნენ შვილები და შვილიშვლები, მეზობლებმა გარდაცვლილს წესი აუგეს და მარიამ ბებო იმ ოთახში დაასვენეს, სადაც სიცოცხლეში იშვიათ შედიოდა, რადგან მეორე სართულზე ასვლა არ შეეძლო.
ტიროდნენ შვილებიც, ერთმა
შვილიშვილმა მღვდელიც მოიყვანა და ლოცვები წაუკითხა გარდაცვლილს...
მიაბარეს მიწას ბებო. ახლა ვერ გადაწყვიტათ სახლი ვისთვის მიებარებინათ, გასაღები - უფრო სწორად...
იმ ღამეს საშინლად წვიმდა... სახურავიდან წყალი ჩამოდიოდა, თითქოს ყველაფერი ერთად დაძველდა...
არაფერს ჰქონდა ძველებური სახე, შვილები დასევდიანდნენ, დედა აკლდა ყველა ოთახს, სახლს, ჰაერსც კი... და შეეშინდათ ასეთი სიცარიელის...
ჯერ ერთმა ჩაალაგა ბარგი მანქანაში, მერე - მეორემ, მესამემ 2 დღე მოიცადა და ბოლოს მანაც გადაწყვიტა ქალაქში დაბრუნება, ყველა ოთახის კარი ჩაკეტა... ბებოს ოთახს რომ მიადგა, ლოგინის ქვეშ პატარა ჩანთა შენიშნა, სწორედ ისეთი, ბებო რომ უგზავნიდათ ქალაქში...
გამოაჩოჩა და მაშინვე გახსნა - ჩვეულებრივი ძღვენი იყო, ქალაქში გასატნევად გამზადებული, ყველაფერი ამოალაგა და კიდევ რაღაცას დაუწყო ძებნა... იცოდა, რომ წერილი აუცილებლად იქნებოდა სადმე გამოკერებული... ნახა კიდეც.
სანამ გახსნიდა, სევდა შემოაწვა და გულში ჩაიკრა ქაღალდის დასტა... დიდხანს იდგა ასე, მერე გახსნა... წერილში ათასჯერ მაინც იყო გამეორებული ერთი სიტყვა: "მადლობა''. სამი გვერდის ბოლოს კი რამდენიმე წინადადება ეწერა: "შვილებო, ეს წერილი სათითაოდ წაუკითხეთ მეზობლებს, რომლებიც ჩემი შვილები იყვნენ 20 წლის განმავლობაში,მაღაზიის მეპატრონე გივიას, რომელიც ყოველ ჯერზე მჩუქნიდა ჩანთას, რომელიც ქალაქში უნდა გამომეგზავნა თქვენთვის. მურას, რომელიც წლების განმავლობაში ჩემი ერთადერთი ოჯახის წევრი იყო... და ამ სახლის გასაღები კარგად შეინახეთ, რათა სიბერეში თქვენც ჩემსავით გამოგადგეთ... ეს ბოლო ძღვენია ჩემგან... მეტი ჩანთის გადაგდება აღარ მოგიწევთ, შვილო''...
ჰოდა იმას ვამბობდი, რომ ძალიან წვიმდა...სახლის ჭერიდან წყალი ჩამოდიოდა... გაბზარულ კედლებს ჰგავდა მაშინ უმცროსი შვილის სხეული, სინდისის წვეთები რომ წვეთავდა...
ანა ლაშხელი-ონიანი

ეს თანამედროვე ვარიანტია გოდორის.

გააავრცელეთ ეს ვიდეო სოციალური ქსელებით ვინმე ნაცნობი ნახავს და იმედია იმ კისტზე დასვავენ ორივესსსსსსს

ისე ესენი დაძმანი არიან? მემგონი ბუნებას რაღაც შეეშალა, გოგო აშკარად ბიჭს გავს, ბიჭი კიდევ გოგოს

ეს თუ გოგოა მაშინ გოგო რაღაა :D

მიმაგრებული სურათი

გინება,ცემა,ტყეპა, არ შველის ბავშვის ნორმალურად გაზრდას,არა.

lasha1997

++++

შეიძლება გკითხოთ, რა იყო სასჯელი?

This post has been edited by vadagasuli on 30 Oct 2016, 03:23

vadagasuli

კოჯორში ვიყავით ყველა ჩვენს სახლში და სანამ სუფრას დაიწყებდა ლადო კურტიდი.(ბებიაჩემის დის ქმარი იყო.კომპოზიტორი) დამიძახეს სუფრასტან და ამ კაცმა ისე შემარცხვინა ჩემი საქციელის გამო,რომ თავს ვერ ვწევდი მაღლა.ცხონებული ბებიაჩემი ჩემს მხარეზე იყო მაინც,მაგრამ უთხრა რომ ეს მთელი ცხოვრება ემახსოვრება და შვილებსაც ეგრე ასწავლისო.მართალი იყო. ბოდიში მომახდევინეს.:)

როგორ არ შველის? ხშირად სწორედ წამლადაც ერგება, რა გჭირთ ეს კლიშური აზროვნება? თან წინა პოსტში თვითონვე გითქვია... არ მოგიხდა?

This post has been edited by kankan on 30 Oct 2016, 03:38

იავიც,ცემაში და გინებაში გაზრდილი ბედნიერი ან გაწონასწორებული ფსიქიკით არავინ მინახავს ჯერ....

kankan

სად დავწერე,რომ მცემეს მეთქი? შენ ეგრე ფიქრობ,რომ ცემა უხდება და ცემე,მაგრამ რომ გაიზრდება და დაგიკიდებს იმას არ დააბრალო.


ყველა ერთნაირად ვერ ვიფიქრებთ და არ ვერევი არავის ოჯახში და ბავშვის აღზრდას არავის გასწავლით.