ოკუპირებულია რეგიონი და მაინც იქ ცხოვრობენ, ინარჩუნებენ იდენტობას
ვისაც შრომა შეუძლია, ვისაც ცოტა მიწა აქვს, მშვენივრად ცხოვრობს
მიწა ნაყოფიერია, თხილი და მანდარინი ხარობს.
ჰოდა, ისინი რომ არ იყვნენ იქ, ღმერთმა უწყის, რამდენი ჯურის ხალხი იქნებოდა ახლა რაიონში.
შენ როგორ გგონია, გალში რომ მაგ ნომრებით დადიან, კმაყოფილებას ანიჭებს მაგ ხალხს?

მისთვის საქართველოა გალიც, სოხუმიც, ზუგდიდიც, თბილისიც
მაგრამ სამწუხარო რეალობის გამო, ოკუპირებულ რეგიონში უწევს ცხოვრება.
ზღვაში წვეთია ეგ ე.წ. აფხაზური ნომრები, რისი ატანაც და მოთმენაც უწევთ იქ.
ჰოდა, როცა ხალხს ოკუპაციის პირობებში უწევს ცხოვრება, ამდენი წელია, ამდენი გადაიტანეს, ამდენის გადატანა უწევთ კიდევ და იმაზე უნდა ვაკრიტიკოთ, რომ ზუგდიდში გადმოსვლისას ნომრებს არ ცვლიან?

მაგაზე გაცილებით დიდი პრობლემებია, მაგრამ სამწუხაროდ, ბევრი რამე არც განიხილება.
========
ქართულად სწავლას უზღუდავენ და იმაზე ვერაფერს ვერ აკეთებს ჩვენი ხელისუფლება და საზოგადოება.
მეტიც, საზოგადოებაში არც მოჰყოლია დიდი გამოხმაურება ოკუპანტების და სეპარატისტების მაგ გადაწყევტილებას.
თემა გავხსენი მაგ საკითხზე ერთხელ და დათვალე, რამდენი პოსტი დაიწერა:
ოკუპანტები ქართულ ენას ებრძვიანვერც სხვა თემებს ვიხსენებ, დიდი აქტიურობა ყოფილიყო.
დაახლოებით ორი თვის წინ მელაპარაკებოდა ერთი გალელი ნათესავი
რუსულზე უნდათ სასწავლო პროგრამის გადაყვანა სრულადო.
რად მინდა, ჩემმა შვილმა რუსულად მიიღოს განათლება სკოლაშიო...
თან, რუსულის ასე კარგად მცოდნე მასწავლებლებიც სად არიანო და ნახევრად მეგრულად მოუწევთო გაკვეთილების ახსნაო.
მინდაო, რომ ქართულად ისწავლოს სკოლაში და მერე უმაღლესშიცო.
არავინ ჩანს პატრონი და მშველელიო... დამწყდა გული...
This post has been edited by ფორცხოლი on 3 Jan 2017, 13:41