სასკოლო ექსკურსიები

სექსუალური ხასიათის ექსკურსიები უნდა დაიგეგმოს, სექს-ტურიზმის მსგავსი.

ექსკურსია რა მოსატანია როცა პირველ კურსელ სტუდენტებს მიყვებიან მშობლები პირველ დღეს უნიში.ეროვნულ გამოცდებზეც მსგავსი სიტუაციაა.

საწყალი მასწავლებელი და კიდე კაი სხვებიც არ მიყვნენ





dega

სხვაგანაც ხდება მასწავლებლის თხოვნით
სასკოლო კრება და მშობლების კოლეგიები ყველა ქვეყანაშია ნორმალურ სკოლებში
ვინ იტყვის უარს მშობელი თუ უფასოდ მიიღებს სასკოლო ღონისძიებებში მონაწილეობას? კაპიტალზმი



საექსკურსიო სტანდარტები კარგი წამოწყებაა , მალადეც მინისტრს

This post has been edited by ჯარჯი on 4 Jun 2017, 20:48

კახეთში ვნახე სკოლადამთავრებულების ბანდები რა დღეში იყვნენ ტრასაზე.
ფანჯრებიდან გადმოყუდებულები, დრიფტი, რბოლები და რა თქმა უნდა ერთმანეთზე მითხლეშილი მანქანები

ჯერ ეკლესიის დათვალიერება და მერე - ღრეობა - ჩემს დროს ასე იყო.
ბავშვზე საშუალოდ 2 ბარკალი, 2 ნაჭერი ნამცხვარი "იდეალი" და 1.5 მშობელი მოდიოდა


This post has been edited by subterranean on 4 Jun 2017, 21:34

ცუდია ექსკურსიას ჭამა სმად რომ აქცევენ ხოლმე

ჩემი სკოლელი პატარა ბავშვი დაიღუპა ექსკურსიაზე, ქვა მოწყდა საიდანღაც და ამ ბავშვს დაეცა. თან თავისი ძმის კლასის ექსკურსია იყო და დედას მგონი სამივე შვილი თან ჰყავდა წაყვანილი.

იონათან

ანუ, კაი მსმელ-მჭამელებს ზრდის ექსკურსიები?

ჰოდა, რაღა უნდა მაშინ ჯეჯელავას?

ზდაროვა რა მისალმებაა
თან გან.მინისტრისგან

ხო, ეკლესიის დათვალიერებას ჭამა-სმის უფლების მოსაპოვებელ გზად ვთვლიდით ხოლმე. რა დებილობა იყო. თან 15 წლის რო ხარ და შეყვარებულთან ერთად ექსკურსიაზე ხარ, მაგ დროს ყველა ეკლესია ერთნაირია.

იიი აქ წმინდანის ძვალია, აქ მეშვიდე საუკუნეში ვიღაც დაასაფლავეს და სითხე მოსდის საფლავს, აქ შვიდიათას კაცს მოაჭრა თავი მურვან-ყრუმ, რადგან არ უარჰყვეს ქრისტეს სჯული... მსოფლიოს რომელიმე სხვა ქვეყანაში თუ ფიქრობენ ნეტა, რომ ეს ყველაფერი თინეიჯერისთვის მართლა შეიძლება, რომ სასიამოვნო და საინტერესო იყოს

სტუდენტი რომ გავხდი და 18-20 წლისა შევიქმენი, მერე თავიდან დავათვალიერე ის ეკლესიები და მაშინ მივხვდი რაზე გველაპარაკებოდნენ ხოლმე, სანამ ჩვენ განსხვავებულებს ვსვამდით, ვჩხუბობდით და ვზასაობდით

გუშინ იყო ჩემი შვილი (მეორეკლასელი) ექსკურსიაზე.
9 საათზე უნდა გასულიყვნენ.
09:03-ზე მივედი და მიტყდებოდა, რომ ვაგვიანებდით.
3 ბავშვი დამხვდა მხოლოდ.
ტრანსპორტი მოვიდა 09:30-ზე. არადა, თვითონვე მკაცრად გაგვაფრთხილეს, ოც წუთზე მეტ ხანს არავის დაველოდებითო (ჯერ ეს ოცი წუთი რაა. ითქვა ცხრა, გადი ცხრაზე. დაგვიანებული დაგეწიოს ტაქსით).
სანამ მანქანები მოვიდოდნენ, მასწავლებელი და 2 მშობელი შევიდნენ სკოლაში, რაღაცაზე მოაწერეს ხელი და თან დაურთეს წამსვლელ მოსწავლეთა სია.
ეგ რა იყო, რაზე მოაწერეთ ხელი, რამეზე პასუხისმგებლები ხართ თუ რა ხდება მეთქი და ვერ გამცეს პასუხი.
სხვა ექსკურსიაც იყო, ყვითელი ,,ფორდი"-ს მიკროავტობუსით, უკან ხომ წყვილ-წყვილად აქვს საბურავი და მაგ ოთხიდან ორი საერთოდ გაცვეთილი იყო, ორი - ახალი. შიგნით არ შემიხედია.
მე საქმე მქონდა და წავედი, მეუღლე და ბავშვი დავტოვე.
თერთმეტის წუთებზე დამირეკეს, მოვიდა ბოლო მოსწავლეც და გავდივართო.
დაგეგმილი იყო საგურამო + შიო მღვიმე.
იყო ორი მიკროვტობუსი. ერთში მშობლები, მეორეში ბავშვები + პედაგოგი + 2 ე. წ. ,,ანიმატორი", რომელთა ფუნქცია იყო ბავშვების გართობა + ექსკურსიამძღოლობა.
გართობით კარგად გაურთიათ, დისციპლინასაც მიაჩვიეს ბავშვები და უჯერებდნენო, ინფორმაციის მიწოდება - ნული.
საერთოდაც, ილიას მუზეუმში არც ასულან თურმე და საგურამოს ნაცვლად ჯვრის მონასტერი + სვეტიცხოველი ,,მოულოციათ". მერე შიო მღვიმე...


მოკლედ, ახალი და უცნაური არაფერი დამიწერია, მგონი.

მე და მეუღლე ჩავყრით ხოლმე მანქანაში ბავშვებს და დავდივართ უსაფრთხოდ და შემეცნებითად.

სკოლაში ამ ამბების მოგვარება რთულია.
თან განათლება გვაკლია, თან ინტერესები სხვა (ხან ყალბი) გვაქვს, თან ზედმეტი მეტიჩრობები...
მშობლიან მასწავლებლიანად...

აქამდე რატომ ვერ ვნახე ეს თემა. იმდენ რამეს დავწერდი. ერთ დღესაც ვიჯექი და ტურს ვწერდი უცხოელებისთვის. უცებ თანამშრომლის ბავშვები შემოვიდნენ - დედა დედაო, აყვირდნენ. შევხედე და.... ევრიკა! ხომ შეიძლება ბავშვებსაც ისეთივე კომფორტული ტურები შევთავაზოთ, როგორც, მაგალითად უცხოელებს? ხოდა ამიტომ 2014 წლიდან დამყავს ბავშვები ექსკურსიებზე. ძირითადად თბილისის სკოლები. ერთი-ორჯერ მყავდა რაიონის სკოლა მხოლოდ.
ჯერ მაშინ ჯეჯელავას მინისტრობა ნახსენებიც არ იყო, მე რომ ჩემებური სტანდარტები შევიმუშავე ექსკურსიის. გადავავლე თვალი უცხოურ გამოცდილებებს, ყველაზე მეტად ავსტრალიური სკოლის მოდელი მომეწონა. გადმოვაქართულე, შევცვალე რაღაც-რაღაცეები და მოვარგე ჩვენს რეალობას. ასე ჩაისახა @სასკოლოექსკურსიებისპროგრამა
ამ პროგრამის მიხედვით ექსკურსია=შემეცნებას+გართობა+დასვენებაც.
პირველ წელს მქონდა დაახლოებით 20-25 მარშუტი. დონეებად დაყოფილი. მეორე წელს უკვე თემატური გასვლებიც დავამატე. წელს მქონდა სულ 44 თუ 46 სხვადასხვა ტიპის მარშუტი. ერთ-, ორ- და სამდღიანებია. მაქვს ასევე მოკლე ტურებიც. ასეთებად ვთვლი 4-7 საათიან ტურებს. როცა ამ საქმეს ვიწყებდი თვალი გადავავლე ქართულ სინამდვილეში ვინ რას გვთავაზობდა ამ კუთხით. ორი კომპანია თუ ფირმა აღმოვაჩინე მხოლოდ. გავეცანი მათ სპეციფიკას და დავასკვენი - ისინი მხოლოდ გართობაზე არიან ორიენტირებულნი, მიჰყავთ ბავშვები სადმე ახლოს და ანიმატორები ართობენ. თან ეს ძირითადად დაბალ კლასებზეა გათვლილი. მე-9 კლასელს რაში სჭირდება პინგვინის ფორმიანი გამრთობი?
დავყავი ჩემი შედგენილი მარშუტები კატეგორიების მიხედვით. ამისწინ ერთ მასწავლებელს უარი ვუთხარი მე-10 კლასის წაყვანაზე, მცხეთა-შიომღვიმე უნდოდათ, მაშინ როცა ამხელა ბავშვები ორდღიან ექსკურსიებს ეპოტინებიან უარი ვუთხარი იმიტომ რომ ღრეობა უნდოდათ და თავზე გასვლა. არ მივცემ ამის უფლებას. უსაფრთხოება და წესრიგი - ესაა ჩემთვის მთავარი. დალევა აკრძალულია. ვინც არ უნდა იყოს და რაც არ უნდა იყოს. ერთი-ორჯერ დავუშვი მხოლოდ გამონაკლისი ისიც მშობლების და მასწავლებლის თანხმობით და თითო ჭიქა ჩემი ხელით დავუსხი. ვინც გზაში ყიდულობს ან მალავს ვართმევ. მაღაზიებში სალაროსთან ვყარაულობ რომ არ იყიდონ. ცივი და მჭრელი იარაღებიც აკრძალულია. ერთხელ სასროლი იარაღიც ჰქონდათ. რამდენჯერმე დანაც წავართვი. თუ ორ ან სამდღიანი გვაქვს ოთაახებს გასაღებებს ვაძრობ რომ არ ჩაკეტონ. ოთახში მოწევას ვუკრძალავ, გარეთ გადიან ხოლმე. დაძინებას არავის არ ვაძალებ. მაგრამ ვურჩევ 2-3 საათი მაინც წაუძინონ. უჩემოდ გასვლა არ შეიძლება არსად. ყოველთვის ჩემი თვალთახედვის არეში უნდა იყვნენ. ტრანსპორტში დგომა, სიარული, კართან დადგომა, ხელის გადაყოფა არ შეიძლება. ამ ყველა წესს ექსკურსიის დაწყებისთანავე ვაცნობ. არ დამიჯერებენ? მერე კარგად დაისჯებიან. ერთი-ორჯერ დირექტორთან წარვადგინე კიდეც ბავშვები. გაერთონ, იცეკვონ და იმღერონ რამდენიც უნდათ. მხოლოდ წესრიგი დაიცვან. აქვთ ყველანაირად ორგანიზებული ექსკურსია - ყველა ექსკურსიას თან ახლავს ექსკურსიამძღოლი. უნდათ თუ არ უნდათ ასეა.
I-IV კლასებში ექსკურსიამძღოლთან ერთად ვაყოლებ ანიმატორს, დანარჩენ კლასებში მხოლოდ ექსკურსიამძღოლს. ეს ყველაფერს უხსნის, გეგმავს, სად როდის როგორ გაჩერდებიან, როდის ისადილებენ, რას ნახავენ და ა.შ. ბილეთების საკითხსაც აგვარებს, აქტივობებსაც. ექსკურსიამძღოლი ყველაფერია. უფროსია ექსკურსიაზე.
მარშუტები მრავალფეროვანია, ისე რომ ყველა კლასს და მაქსიმალურად ყველა მოთხონვას მოერგოს. მათ შორის ლაშქრობებიც, ამ შემთხვევაში სკოლის ექიმის ცნობას ვითხოვ. არიან თბილისში სკოლები, რომლებიც მუდმივად ჩემთან თანამშრომლობენ. ყველა კლასი თუ არა რამდენიმე მაინც შეიძლება მე წავიყვანო. მე კი უკვე ისეთი მიდგომა მაქვს, რომ შემიძლია კლასი ავარჩიო. თუ რომელიმე კლასიდან ცუდი გამოცდილება მაქვს, მას უარს ვეუბნები ექსკურსიაზე. თუ რომელიმეზე ცუდი მსმენია უარს ვეუბნები წაყვანაზე. სამაგიეროდ, რომელი კლასიც კარგად და გამორჩეულად ექსკურსიობს, მისთვის ფასდაკლებას და სხვადასხვა სურპრიზსაც არ ვიშურებ.
ამისწინ ერთს ვეუბნებოდი, ექსკრუსია არ არის არიქა წავიდეთ და თავზე დავიმხობთ ყველაფერსო. ექსკურსია არის, უფრო სწორედ უნდა იყოს ორგანიზებული აქტივობა. შემოდოგმობით ღვინის ტურებს ვუკეთებ ხოლმე მოსწავლეებს. ზუსტად ისეთივეა, როგორიც ტურისტებისთვის - რთველი, ყურძნის დაწურვა, პურის ცხობა, ჩურჩხელის ამოვლება, ქარხნის დათვალიერება.... ყველაფერი დეგუსტაციის გარდა. აბა რომელიმემ გაბედოს და დალიოს!! იცის რომ ან ექსკურსიას შევუწყვეტ, ან საყვედურს გადავუგზავნი დირექტორს. თუ მოსწავლე გარკვეულ ჩარჩოებში არ მოაქციე, შეიძლება თავზე გადავიდეს. არც ის მინდა რომ ვინმესთვის ექსკურსია შეზღუდვად იქცეს. უბრალოდ იმას ვცდილობ, რომ ჩემი მიდგომით ექსკურსია მაქსიმალურად საინტერესო გავხადო.
მარშუტების განაწილებისას მოსწავლის შესაძლებლობებს და ინტერესებსაც ვითვალისწინებ. მაგალითად, ობსერვატორიაში ტურები მაქვს მხოლოდ IX კლასის ზემოთ, ღვინის ტურებზე დამყავდა მეხუთე კლასიდან, მცხეთა-შიომღვიმეში მეათე კლასს არ წავიყვან! აქამდე უნდა ენახათ. საერთოდ ორდღიანებზე დამყავს მერვე კლასიდან, მანამდე ორდღიანები არ სჭირდებათ. ბევრი მასწავლებელი არის, რომ ჩემთან თანამშრომლობს და მეხუთე კლასიდან დაგვყავს ბავშვები. ყოველ წელს ორი ექსკურსია. ყოველ წელს ახალი ადგილები. მეთორმეტეებისთვის მაქვს სამდღიანი სვანეთი, სამდღიანი ლაშქრობა ნაკრძალში და ა.შ. ყველა კლასს აქვს თავისი რეკომენდირებული მარშუტი.
აქ პოსტები წავიკითხე. მაგალითებიც გყავთ მოყვანილი... საბედნიეროდ მსგავსი ფაქტები არ ხდება ჩემს ექსკურსიებზე, იმიტომ რომ მაქვს წესები და მათ დაცვას ვავალდებულებ ყველას. აქვთ კარგი ექსკურსია? - ნება იბოძონ და კარგად მოიქცნენ მოსწვალიან-მშობლიან-მასწავლებლიანად. სხვა შემთხვევაში ან ექსკურსია შეუწყდებათ, ან დირექტორთან მოუწევთ გაწითლება. I-IV კლასებთან მშობლების რაოდენობა შეზღუდული არ მაქვს, შეუძლიათ იმდენი მშობლის წამოყვანა, რამდენიც უნდათ. სამაგიეროდ, V კლასის ზემოთ უკვე შეზღუდულია და შეუძლიათ მაქსიმუმ ერთი მშობლის წამოყვანა ყოველ ხუთ ბავშვზე. ზოგჯერ მშობლები დისკომფორტს ქმნიან ექსკურსიაზე, ასეთია რეალობა, ჩემი მოგონილი არაა, გამოცდილებიდან ვამბობ. დეიდები, ბიძიები, მამიდები, ბებიები (გარდა ზოგადად მეურვისა), დები, ძმები, მამიდაშვილები და სხვა ნათესავები ექსკურსიაზე არ მიმყავს. ესენი ყველა წარმოადგენენ კლასისთვის უცხო სხეულებს და გაუგებრობის, შელაპარაკების და ა.შ. რისკი იზრდება. ყოფილა შემთხვევა, რომ ბავშვები ნაწყენი დარჩენილან რომ არ დავალევინე. გაბუტვები და მსგავსი სახეები. არაუშავს, ეწყინოთ. სამაგიეროდ ფხიზლად იქნებიან. არავის სჭირდება ექსკურსიაზე "გასული" მოსწავლე. მე ისინი მჭირდება ფხიზლები.
მძღოლებზეც მაქვს კონტროლი. დღეს რომ მყავს და ხვალ აღარ მეყოლება მასეთ მძღოლებთან არ ვთანამშრომლობ. ვინც მყავს ყველა მყავს გამოცდილი. ვიცი როგორ დადის, როგორი ტრანსპორტი ჰყავს და ა.შ. იგივენაირად სასტუმროებიც. ასეთი მიდგომის დროს, ექსკურსიისას უსიამოვნო სურპრიზები მაქსიმალურად გამოირიცხება. ტრანსპორტის დათვალიერების საბუთები, ექვს თვეში ერთხელ რომ აკეთებენ, თითო ასლს პირადობასთან ერთად ჩემთან ვინახავ - სკოლა ითხოვს ხოლმე.
მოკლედ, საბჭოთა ექსკურსიები, ჭამა-სმა და სანთლის დანთება წარსულს ბარდება. ეხლა ახალი შესაძლებლობებია, საბედნიეროდ ობიექტებიც მრავლდება. არამხოლოდ ეკლესიები, არამედ მუზეუმები, მღვიმეები, საერო თუ საკულტო ნაგებობები, სხვადასხვა გასართობები გვემატება, ისე რომ ბავშვი არ მოიწყენს ექსკურსიაზე.

ქვეყანაში სადაც ყოველი მეორე ნასუფრალთან გადაღებულ ფოტოს ამზეურებს ფეისბუკზე და ვერ ხვდება რა სიმახიჯეს სჩადის ,გასაკვირი არაა ,რომ ექსკურსია ღრეობით შემოიფარგლება . ღორივით მჭამელი და გადამთვრალი მასწავლებლებისგან ბავშვი სწავლობს იგივეს ,ღორობას ,რაც აისახებს წარმატებით ფაცეზე საჭმლის ნარჩენებიან თეფშებთან პოზირებით.



ექსკურსიის ეკლესიებით შემოფარგვლას კი ,ვაპროტესტებ. წაიყვანეთ ბავშვები ქარხნებში ,ყანებში ,მეცხვარეებთან . თბილსრესში ,ენგურზე ,თბილწყალკანალში. აჩვენეთ ის ,თუ როგორაა მოწყობილი ქვეყანა ..

აი მაგალითად, მარნეულის სასურსათო ქარხანა აქტიურად უწყობს ხელს ბავშვების მიღებას ექსკურსიებზე. ბავშვები ნახულობენ ჯერ მინდვრებს, მერე ფერმას, ბოლოს კი ქარხანას. გაზაფხულზე მყავდა, ჯერ კიტრის დაკრეფის პროცესი ნახეს, მერე ფერმაში ძროხები და მათი წველა, ბოლოს კი ქარხანაში მივიდნენ და კიტრის მწნილის დამზადების მთელი ხაზი გაიცნეს. იციან რასაც მიირთმევენ. ხან შეიძლება კაკლის მურაბა იყოს, ხან ტომატის საწებელი. გააჩნია იმ მომენტში რას აწარმოებენ.
ამ მხრივ აღსანიშნავია კოკა-კოლაც. სიამოვნებით იღებენ ბავშვების ჯგუფებს და კოკა-კოლებითაც ასაჩუქრებენ. იციან ბავშვებმა როგორ ასხამენ და ამზადებენ კოკა-კოლას.
ან მაგალითად სანტე ავიღოთ. იციან ბავშვებმა სანტეს პროდუქტები როგორ მზადდება.
ბარამბოს რაც შეეხება, არ ვიცი რატომ გიჟდება ხალხი მაინცდამაინც ბარამბოზე. კარგია, საინტერესოა, რომ გჩუქნიან ესეც მომწონს, მაგრამ ქარხანა ფიზიკურად ვერ იღებს ბევრ სტუმარს.
ზოგი ქარხანა, მაგალითად ნიკორას საწარმო, ლიდერ-ფუდი და ა.შ. ტექნიკურად არ არის ისე მოწყობილი, რომ უცხო პირი შეუშვან. ამაზე რამდენიმესთან მქონდა კონტაქტი.
ენგურჰესს რაც შეეხება, მანდ ბევრს ვერაფერს ნახავენ მაინც. მთავარი რაცაა, ტურბინა, აფხაზეთის ტერიტორიაზეა.